حقوق بشر در قرآن

قرآن در مسأله حفظ جان و مال و آبروى انسان ها تا آنجا پيشرفته كه جان يك انسان را همچون جان تمامى افراد بشر می داند و درمسأله حقوق انسان ها، تا آنجا پيش مى رود كه اجراى اصل عدالت را در حقوق افراد يك جامعه بر همه چيز مقدم مى دارد. و دستور به قیام برای اجرای عدالت می دهد. همچنین حمايت از ايتام و نظارت دقيق بر وضع آنها و سرپرستى از آنها و اموالشان را هم رديف توحيد قرار مى دهد.

اخراج کارمند به دلیل غیبت

اخراج کارمند به دلیل غیبت

در سال های اخیر توجه به حضور به موقع کارمندان و کارکنان در محل کار بسیار بیشتر شده است. قوانین بسیار زیادی در این حوزه وجود دارد تا مانع غیبت گاه و بی گاه کارمندان شود. کارفرما در صورت مشاهده غیاب های بسیار مجبور به اخراج کارمند می شود. قانون برای این دسته از افراد نیز، حق و حقوقی در نظر گرفته است که می توانند با مراجعه به اداره کار حق خود را دریافت کنند. اگر کارفرما بدون هیچ دلیل خاصی اقدام به اخراج کارمند خود کند باید در مراجع قضایی، پاسخگو باشد و با ارائه مدارک و ادله کافی کار خود را توجیه کند. توجه به حضور به موقع در محل کار باعث می گردد تا کارفرما از کارمند راضی باشد و سالیان بیشتری را در آن مجموعه بتواند به ارائه خدمت بپردازد.

جلوگیری از حکم قلع و قمع

جلوگیری از حکم قلع و قمع به چه نحو می باشد؟ قلع و قمع در واقع یک دعوای ملکی میان افراد مدعی است. بر طبق اسناد و مدارک ارائه شده می‌تواند حکم خلع‌ ید و یا تصرف عدوانی را به وجود آورد. در لغت قلع و قمع به معنای سرکوب کردن و ریشه کن کردن چیزی می باشد. زمانیکه یک بنا به صورت غیر قانونی و بدون داشتن مجوز های رایج ساخته می گردد و یا حتی ملک در زمینی که متعلق به شخص دیگری است احداث می گردد، دادگاه حکم قلع و قمع را صادر می کند. حکم قلع و قمع صادر شده از دادگاه شامل ساختمان، درختان و حتی محصولات، در زمین کشاورزی می باشد. بر طبق این حکم متصرف باید عین مال را به مالک برگرداند و دادگاه حکم خلع ید را به طور کامل صادر می کند. گاهی اوقات افراد می توانند بر طبق شرایط خاصی از حکم قلع و قمع جلوگیری کنند.

کارشناسی و تحقیق محلی چیست / تعریف

کارشناسی و تحقیق محلی

شخصی را که به مناسبت دانش و مهارت و معلومات، توانایی تشخیص در موضوعی فنی و تخصصی را داشته باشد، خبره یا کارشناس می گویند. موضوع دارای جنبه فنی و تخصصی را که باید توسط کارشناس بررسی و اظهار نظر شود،

قواعد مرتبط با نفوذ سوگند در قانون آیین دادرسی مدنی

درمواردی که صدور حکم دادگاه منوط به سوگند شرعی می باشد، دادگاه به درخواست متقاضی، قرار اتیان سوگند صادر می کند در آن موضوع سوگند و شخصی را که باید سوگند یادکند تعیین می نماید. در کلیه دعاوی مالی و سایر حقوق الناس از قبیل نکاح، طلاق، رجوع در طلاق، نسب، وکالت و وصیت که دلایل و مدارک معتبردیگر ندارد، سوگند شرعی به شرح مواد آتی می تواند

انواع وکالت (عام و خاص، مطلق و مقید)

برابر ماده ۶۶۰ قانون مدنی :«وکالت ممکن است به طور مطلق و برای تمام امور موکل باشد یا مقید و برای امر یا امور خاصی.» و مطلابق ماده ۶۶۱ :«در صورتی که وکالت، مطلق باشد فقط امور به اداره کردن اموال موکل خواهد بود.»

شرایط تحقق تعارض در ادله اثبات دعوی

در باب تعارض دو دلیل، اصل تساقط است و البته قبل از ساقط کردن هر دو دلیل، تا آنجا که ممکن است باید از تساقط پرهیزکرد؛ یعنی باید حتی الامکان در مقام جمع آنها برآمد؛ زیرا که «الجمع مهما امکن اولی من الطرح» بنابراین اگر دو شاهد بر امری شهادت دادند که با حفظ اعتبار هر کدام، کاملاً باهم متعارض بودند. هر دو ساقط شده و از دلیلیت می افتند یا اگر دو سند کتبی هر دو با حفظ اعتبار دال بر وقوع معامله ای بر عین واحد بودند و تاریخ تنظیم یکی نسبت به دیگری مقدم نبود، هر دو از اعتبار می افتند و باید برای اثبات متعلق سند به دلایل دیگر رجوع کرد. همچنین در صورتی که دو نفر اقرار به نسبت طفلی کردند، چنین اقرارهایی به دلیل تعارض با یکدیگر از اعتبار ساقط می شوند. این است که

ارکان شهادت

رکن نخست:

شهادت از جمله ادله اخباری است که خبر از وجود حقی می دهد که سابقاً ایجاد شده است. بنابراین شهادت قابل تصدیق و تکذیب می باشد و این وجه تمییز جملات اخباری از جملات انشایی است که قابل تصدیق و کذب است.

شرایط شهادت

ا-شهادت باید از روی قطع و یقین باشد.

به موجب ماده ١٣١۵‏قانون مدنی شهادت باید از روی قطع و یقین باشد، نه به طور شک و تردید.
منظور از قطع و یقین حالتی نفسانی است که در آن حال چیزی برای شخص معلوم و آشکار می شود و احتمال خطا در آن حالت برای او منتفی است. برائ رسیدن به قطع و یقین و زوال تردید، به طور معمول شاهد باید از راه حسی که متناسب با مفاد گواهی است، ا‏طلاع خود را به طور مستقیم کسب کرده باشد. یقینی که شاهد به آن می رسد باید از راه متعارف و محسوس باشد نه خیال بافی و پندار و گمان.

تعارض ادله اثبات دعوا

تعریف تعارض در لغت به معنای خلاف یکدیگر آمدن خبر و معارضه کردن یکی با دیگری آمده است.

در علم منطق، تعارض مترادف تناقض بوده و آن عبارت است از: اختلاف بین دو قضیه به نحوی که از صدق یکی کذب دیگری لازم آید. در اصول فقه نیز تعارض را چنین تعریف نموده اند: “التعارض هو تنافی مدلولی الدلیلن علی وجه التناقض او تضاد”

تعارض سند رسمی با سند رسمی

برخلاف امکان تحقق تعارض بین دو سند عادی، فرض تحقق تعارض بین دو سند رسمی متصور نمی باشد و در موارد تقابل دو سند رسمی، باید همواره مطابق قواعد مسلم حقوقی، عدم اعتبار یکی از آنها را تشخیص و مطابق سند دیگر عمل نمود، چرا که تاریخ مندرج در اسناد رسمی همواره و حتی در مقابل اشخاص ثالث قابل استناد بوده و به همین دلیل، حتی با عدم امکان اعمال سایر مقررات، می توان حسب مورد سند مقدم یا موخر را معتبر دانست. عدم اعتبار یکی از دو سند رسمی استنادی ممکن است از دو طریق اثبات گردد. یکی از دو طریق اثبات جعلی بودن سند مزبور و د‏یگر از طریق اثبات بطلان یا عدم اعتبار معامله مندرج در یکی از آنها به جهتی از جهات قانونی مانند بطلان بیع در اثر عدم مالیت مبیع، عدم مالکیت مبیع و عدم تنفیذ مالک، عدم قدرت بر تسلیم مبیع، عدم مشروعیت جهت معامله و سایر موارد که در

اقسام سوگندسوگند به طور کلی و با توجه به موضوع آن بر دو قسم است : سوگند غیرقضایی و سوگند قضایی.

سوگند غیرقضایی :
سوگند غیرقضایی یا یمین العقد عبارت است از سوگندی که به موجب آن شخص متعهد می شود، ماموریت، وظیفه و یا اقدامی را با شرایط معین و با وجدان انجام دهد و از آنچه که قسم خورده تخطی ننماید؛ مانند تحلیف رئیس جمهور در آغاز شروع ریاست جمهوری و سوگند پزشکان و یا نمایندگان مجلس و همچنین سوگند وکلا و کارشناسان رسمی دادگستری و سردفتران. همچنین سوگند گواه پیش از ادای شهادت به این مضمون که متعهد می گردد تمام حقیقت را بگوید و جز حقیقت چیزی نگوید، سوگند از نوع یمین العقد محسوب می گردد.

قواعد مرتبط با نفوذ سوگند در قانون آیین دادرسی مدنی

درمواردی که صدور حکم دادگاه منوط به سوگند شرعی می باشد، دادگاه به درخواست متقاضی، قرار اتیان سوگند صادر می کند در آن موضوع سوگند و شخصی را که باید سوگند یادکند تعیین می نماید. در کلیه دعاوی مالی و سایر حقوق الناس از قبیل نکاح، طلاق، رجوع در طلاق، نسب،

کارشناسی و تحقیق محلی

شخصی را که به مناسبت دانش و مهارت و معلومات، توانایی تشخیص در موضوعی فنی و تخصصی را داشته باشد، خبره یا کارشناس می گویند. موضوع دارای جنبه فنی و تخصصی را که باید توسط کارشناس بررسی و اظهار نظر شود، کارشناسی نامند وتصمیم دادرس مبنی بر انجام کارشناسی را اصطلاحاً قرار کارشناسی یا قرار ارجاع امر به کارشناس گویند. در گذشته و از زمان پیامبر اکرم مواردی دیده می شود که به تحقیق محلی مراجعه می نمودند:

اعمال حقوقی و وقایع حقوقی

منشاء ایجاد تعهد یا اعمال حقوقی هستند یا وقایع حقوقی

اعمال حقوقی اعمالی هستند که شخص با اراده خویش انجام می دهد و قصد ایجاد تعهد را می نماید و ایجاد تعهد منتسب به اراده شخص می باشد. مثل اینکه شخص اراده می نماید خودرویی را خریداری نماید و ضمن معامله متعهد می گردد که مبلغ خودرو را پرداخت نماید.

عقد وکالت

کلیات :
وکالت واژه ای عربی است و در لغت به معنی نماینده و کسی که از طرف دیگری برای انجام کاری تعیین می شود، می باشد. در اصطلاح حقوقی وکیل به کسی گفته می شود که از طرف دیگری به موجب عقد وکالت مامور انجام دادن امری است. ماده ۶۵۶ قانون مدنی عقد وکالت را چنین تعریف می نماید « وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین، طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می نماید »

حقوق انسان‌ها در قرآن

علی پوریا
حقوق امتیازاتی است که از سوی خدا یا عرف یا قانونگذار برای فرد یا گروه و جامعه‌ای وضع می‌شود، به گونه‌ای که قابل سلب جز از سوی وضع‌کننده آن نیست. در حقیقت حقوق همان امر ثابتی است که جز از همان راهی که وضع شده سلب نمی‌شود. برای انسان حقوقی است که در آموزه‌های قرآنی به عنوان حق الهی و به تعبیری دیگر حقوق طبیعی انسان مطرح شده است. نویسنده در این مطلب به تبیین برخی از این حقوق الهی و طبیعی بر اساس آموزه‌های قرآنی پرداخته است.
***

در میان پیامبران بزرگ، در فرجام نبوت، پیامبر اسلام، با رسایی و شفافیت از جایگاه انسان سخن گفته است؛ ظرفیت های وجودی او را نشان داده و حقوق انسانی او را یادآور شده و از او دفاع کرده است؛ کتاب آسمانی وی نیز قرآن کریم است. برای مسلمانان جای بسی افتخار است که اگر

تعريف حقوق

لفظ حقوق در معاني مختلف بكار ميرود از جمله:
۱ـ حقوق جمع حق و حق در اصطلاح عبارتست از ”امتيازي كه شخص در جامعه معين دارد”. حقوق در اين معني به حقوق فردي تعبير ميشود.

حقوق طبیعى انسان، از مبانى حقوقى قرآن
یکى از مبانى حقوقى قرآن، حقوق طبیعى انسان است که جایگاه مهمى را به خود اختصاص داده است. و حقوق طبیعى انسان در اسلام بسیار گسترده تر از حقوق طبیعى مطرح در مکتبهاى غربى است. از آنجا که از دیدگاه اسلام و قرآن، آفرینش جهان، هدفمند و داراى غایت است و شعورى کلى بر نوامیس آفرینش حاکم است و هدف کلى از آفرینش نیز همان کمال انسان است، و از سوى دیگر انسان براى رسیدن به این هدف و مقصد اعلى نیازمند برآورده ساختن خواسته هاى طبیعى و جسمانى است، بنابراین او مى تواند از آنچه در طبیعت است در راستاى این هدف بهره جوید و اگر این حق طبیعى براى او نبود راه رسیدن به کمال بسته بود. در نتیجه وجود خواسته هاى طبیعى در انسان ثابت بودن حقوق طبیعى را براى او ایجاب مى کند. از جمله حقوق طبیعى که قرآن براى انسان قائل است، موارد زیر هستند:
 

هدف حقوق در قرآن
با توجه به آیات قرآن، برقرارى امنیت، تأمین امنیت، استقرار عدالت و… را مى توان از اهداف حقوق در قرآن به شمار آورد. در این بحث سؤال این است که تأمین عدالت براى چه کسى، برقرارى امنیت به چه منظورى و استقرار عدالت به کدام هدف؟ آیا قواعد حقوقى و حق هایى که در قرآن بیان شده است براى تأمین

مبانى مکتب اصالت فرد
با دقت و تأمل در گفته ها و نوشته هاى فردگرایان بر این حقیقت رهنمون مى شویم که دست کم دو پیش فرض در شکل گیرى این مکتب وجود داشته است:
* الف. حقوق فطرى یا طبیعى
 

هدف حقوق از دیدگاه هاى گوناگون
ییکى از موضوعات مهم و پیچیده فلسفه حقوق، تعیین و شناخت هدف حقوق و قواعد حقوقى است. این بحث از سویى در ایجاد و وضع قواعد حقوقى بسیار کارساز است و راهگشاى قانونگذار است و از سوى دیگر طرح مسأله پر اهمیت (مبانى حقوق) و شناخت مبانى حقوق بدون این بحث امکان پذیر نیست.

انواع حقوق در قرآن
حقوق قرآن را به چهار گروه مى توان تقسیم کرد: 1. قواعدى که امتیاز بهره ورى و تکلیف حق پذیرى در آن متوجه فرد است. (ذى حق و من علیه الحق، فرد است) 2. قواعدى که (ذى حق) و (من علیه الحق) جامعه و یا اکثریت و یا گروهى از افراد جامعه اند. 3. قواعدى که (ذى حق) فرد است و (من علیه الحق) اکثریت افراد را تشکیل مى دهند. 4. قواعدى که (ذى حق) اکثریت افرادند و (من علیه الحق) فرد است.
 

حق در اصطلاح فقیهان
این واژه در کتابهاى فقهى گاه مفهوم وسیعى دارد و تمام احکام وضعى و تکلیفى و تأسیسى و امضایى را در برمى گیرد و در مواردى نیز حق در برابر حکم قرار گرفته است. مرحوم نائینى مى نویسد: (اگر مجعول شرعى به دنبال خود اضافه و سلطه نداشته باشد حکم است و نام گذارى آن به حق، به لحاظ معناى لغوى آن است.) 3 علامه بحرالعلوم مى نویسد: (حق، قدرتى است اعتبارى و قراردادى که به موجب آن یک انسان بر مالى یا شخصى یا هر دو مسلط مى گردد; مانند عین مستأجره، که مستأجر نسبت به یکى از اموال مخصوص موجر سلطنت دارد.)4
 

عصر رنسانس، عصر جداانگارى علم و دین و تفکیک قلمروهاى آن دو است. در این دوران، بسیارى از دانشمندان و متخصصان غرب به ویژه آنان که از برخورد نادرست ارباب کلیسا با نخبگان علمى ناخشنود بودند به نسبت سنجى میان علوم مختلف با دین پرداختند. ییکى از مسائلى که در این عصر مورد توجه قرار گرفته

کرامت و حقوق بشر از منظر قرآن

قرآن، در تمامی زمینه‌ها و با در نظر گرفتن همه مصالح و جنبه‌های مادی و معنوی، از حقوق بشر سخن می‌راند و درباره حقوق بشر، آیات فراوانی دارد.

 حقوق بشر به مفهوم قرآنی آن با حقوق بشر غربی متفاوت است. در غرب، حقوق بشر، مبتنی بر امانیسم (اصالت انسان و انسان‌محوری) مادیت و منافع مادی فردی و طبقاتی و... است؛ امّا قرآن، در تمامی زمینه‌ها و فضایل و کرامات و با در نظر گرفتن همه مصالح و جنبه‌های مادی و معنوی، از حقوق بشر سخن می‌راند.