از غدیر تا عاشورا

نویسنده : مجتبی غریب

واقعه غدیر حادثه ای تاریخی نیست که در کنار دیگر وقایع بدان نگریسته شود، غدیر تنها نام یک سرزمین نیست، یک تفکر است، نشانه و رمزی است که از تداوم خط نبوّت حکایت می کند، غدیر یک سرزمین نیست، چشمه ای است به وسعت تمام ع

الم، کوثری که تا پایان هستی می جوشد و تشنه کامانش را سیراب می کند، آری غدیر همان اقیانوس بیکران ولایت وامامت است، غدیر نام دیگر شیعه وتشیع است، غدیر نه فقط آرزوی رسول اللهصلی الله علیه واله بلکه غایت آمال انبیا وجلوه ای از وجه الله است.

غدیر مخاطبانش نه فقط حاضرانش بودند بلکه مخاطب او حاضران و غائبان تا قیامت اند، لذاست که همگان وظیفه دارند تا قیام قیامت پیام غدیر را که پیام ولایت است به یکدیگر برسانند و به خاطر بسپارند، تا مبادا فراموش کنند، چون این فراموشی در طول تاریخ چه ها که نکرده و چه جنایت ها که برپا نکرده!!!

آری وقتی غدیر فراموش می شود آنجاست که سقیفه ملعونه تشکیل می گردد، آری آنجاست که بی شرمی به جایی می رسد که به یگانه دخت رسول، حضرت زهراسلام الله علیها بی احترامی می کنند و اوّل مظلوم عالم را به خانه نشینی ...

آری با فراموشی غدیر است که کربلا رخ داده و خاندان نبوّت به اسارت برده می شوند وچه وچه وچه ...

و اینک مائیم و یزیدیان زمان؛ ما هستیم و کربلائی دیگر ...

خود را بیازمائیم و در این راه، خویش را هم مبلّغ غدیر کنیم ...

و در آخر، کلام را مزین می کنیم به حدیثی از پیامبر مکرم اسلام صلی الله علیه واله که می فرمایند:

«منْ منَّ الله علیه بمعرفة اهل بیتی و ولایتهم فقد جمع الله له الخیر کلّه.»

[هرکس را که خدا بوسیله ی شناخت اهل بیت من و ولایت ایشان منّت گذارده باشد، محققاً تمام خیرها را برای او جمع کرده است.]