تعریف شخصیت

شخصیت (personality) از کلمه لاتین persona گرفته شده است. این واژه به نقابی اشاره دارد که هنرپیشه‌ها در نمایش خود از آن استفاده می‌کردند. در مطالعات روانشناسی، «شخصیت» یک مفهوم اساسی است. شخصیت به تفاوت های فردی در الگوهای مشخص تفکر، احساس و رفتار اشاره دارد.

الگوی منحصر به فردی از ویژگی های روانشناختی و رفتاری، که توسط آن هر شخص از اشخاص دیگر متمایز می شود.

مطالعه شخصیت بر دو حیطه عمده تمرکز دارد. یک حوزه، درک تفاوت های فردی در ویژگی های شخصیتی مانند توانایی تعامل اجتماعی و تحریک پذیری می باشد. حوزه دیگر درک این موضوع است که اجزای مختلف شخصیت چگونه در قالب یک مجموعه دور هم گرد می آیند.

نظریه‌پردازان مختلف، تعاریف مختلفی از شخصیت ارائه داده‌اند و بر یک تعریف مشخص، اتفاق نظر ندارند. اما با توجه به نظر اکثریت می‌توان گفت که شخصیت، الگوی صفات نسبتاً دائمی و ویژگی‌های منحصر به‌ فرد است که به رفتار فرد، ثبات و فردیت می‌بخشد. این تعریف دو جنبه اصلی را مشخص می‌سازد:

• ویژگی‌های بادوام: صفات به ثبات رفتار در طول زمان و پایداری رفتار در موقعیت‌های مختلف، کمک می‌کنند.
• ویژگی‌های منحصر به‌ فرد: صفات ممکن است در برخی گروه‌ها مشترک بوده یا کل اعضا در آن سهیم باشند. اما الگوی آن‌ها برای هر فرد، متفاوت است.