جایگاه دختران در روایات

در کتاب­های روایی اصیل شیعه، بخش­های جداگانه ­ای درباره دختران و جایگاه آنان آمده است.
برای نمونه، در کتاب شریف کافی «باب فضل البنات؛ درباره فضیلت دختران»[2]، در وسائل الشیعه بابی به نام «باب استحباب طلب البنات و اکرامهن؛ مستحب بودن طلب دختر از خداوند و تکریم دختران»[3]، و « باب زیاده الرقه علی البنات و الشفقه علیهن اکثر من الصبیان؛ درباره دل سوزی و محبت بیشتر به دختران در مقایسه با دیگر فرزندان»[4]،
و نیز روایاتی درباره نهی از بد دانستن نوزاد دختر و نیز حرمت آرزوی مرگ دختران، وارد شده است که نشان دهنده توجه والای اسلام به دختران است که در ذيل به نمونه اي از اين روايات اشاره خواهيم کرد

پیامبر اعظم(ص):

بهترین فرزندان شما دختران هستند.[5]
پیامبر اعظم(ص):

هرکه را دختری است، خداوند یاری دهنده او، برکت بخش به او و آمرزنده او خواهد بود.[6]
پیامبر اعظم(ص):

مهر ویژه خداوند بر پدر دختران باد. دختران مبارک و دوست داشتنی­اند و پسران بشارت دهندگانند و دختران باقیات صالحاتند.[7]
پیامبر اعظم(ص):

هر خانه­ای که در آن دختر باشد، هر روز دوازده برکت و رحمت از آسمان ارزانی­اش می­شود و زیارت فرشتگان از آن خانه قطع نمی­گردد، در حالی که در هر شبانه روز برای پدر آن دختران عبادت یکسال نوشته می­شود.[8]
پیامبر اعظم(ص):

هر کس سرپرستی دو یا سه دختر را داشته باشد، با من در بهشت خواهد بود.[9]
در روایات آمده است:
به پیامبر خدا(ص) بشارت تولد دختری دادند. حضرت با نگاهی به چهره اصحاب دریافت که آنها از این خبر ناخرسندند؛ از این روی فرمود: شما را چه شده، گلی به من داده شده که او را ببویم و روزی­اش بر عهده خداوند متعالی است.[10]

امام صادق(ع):

پسران نعمتند و دختران حسنه و نیکی، و خداوند از نعمت­ها می­پرسد، ولی بر نیکی­ها پاداش می­دهد.[11]
امام صادق(ع):

آن­که سرپرستی دو دختر را عهده دار شود، این کار او را از آتش و عذاب باز خواهد داشت.[12]
امام صادق(ع):

آن­گاه که مردی صاحب دختری شد، خداوند فرشته­ای به سوی نوزادش روانه می­کند که بال بر سر و سینه او کشد و گوید: کودکی ضعیف آفریده شده است. انفاق کنندگان بر او از سوی خداوند یاری خواهد شد.[13]
امام رضا(ع):

خداوند بر دختران مهربان­تر از پسران است و هر کسی بانویی از محارم خود را شاد کند، روز قیامت از سوی خداوند شاد می­گردد.[14]

پی نوشت:

[1]. برگرفته از سایت فرهنگ سرای دختران.
[2] . الکافی، ج6، صص 5-7.
[3] . وسائل الشیعه، ج 21، صص 362 و 363.
[4] . وسائل الشیعه، ج21، ص 367.
[5] . مستدرک ­الوسائل، ج15، ص116، ح17708.
[6] . همان، ح17702.
[7] . همان، ح17700.
[8] . همان، ح17709.
[9] . همان، ح17701.
[10] . من لایحضره ­الفقیه، ج3، ص482، ح 4693.
[11] . الکافی، ج6، ص5، ح12.
[12] . من لا یحضره ­الفقیه، ج3، ص 482، ح4699.
[13] . همان، ح 4700.
[14] . الکافی، ج6، ص5، ح7.