4. به محتوای کلام خود توجه کنید

کلماتی که استفاده می کنید تعیین کننده محتوای کلام شما هستند؛ در اصل این کلمات شما هستند که در کنار یکدیگر قرار می گیرند و جمله ای را ایجاد می کنند این جمله از زبان شما خارج می‌شود و به گوش مخاطب می رسد. حال نوع کلماتی که در این جمله به کار برده‌اید تعیین می کند که مخاطب شما چه محتوایی را از کلامتان برداشت نماید. بنابراین تا آنجا که می توانید نسبت به محتوای کلام خود توجه کنید و مطمئن باشید که وابسته به محتوای سخنان شما می باشد.

هیچ کس از فردی که محتوای کلام او را سخنان زشت و ناپسند تشکیل داده‌اند، خوشش نمی آید. اشتباه است که برخی از ما فکر می‌کنیم استفاده از الفاظ رکیک موجب صمیمیت کلام می شود! استفاده از الفاظ نادرست به مرور زمان در وجود افراد تبدیل به یک عادت می شود. حال تصور کنید همین فرد قرار است در مقابل شخص مهمی صحبت کند و با او همکلام شود؛ اگر حتی برای یک لحظه یا یک مرتبه به صورت ناخودآگاه و غیر ارادی کلام نامربوطی از زبانش خارج شود، تا چه اندازه می تواند شخصیت اجتماعی او را زیر سوال ببرد؟

به همین علت، مهم است همیشه و در هر کجا که قرار دارید نسبت به محتوای کلامتان حساسیت به خرج دهید. اجازه دهید کلام شما نشان دهنده شخصیت والای شما باشد نه این که وجهه شما را در نظر دیگران خراب کند. پیشنهاد می کنم در این زمینه حتماً مقاله چگونه لفظ قلم و مودبانه صحبت کنیم را هم مطالعه کنید.

5. هنگام بروز احساسات شدید، صحبت نکنید

زمانی که احساساتی می شوید، مغز شما قدرت پردازش منطقی را از دست می دهد؛ به همین دلیل است که اغلب وقتی که دچار احساسات شدید می شوید، سخنانی به زبان می آورید که بعدها از گفتنشان به شدت احساس ندامت و پشیمانی می‌کنید. به عنوان مثال ممکن است وقتی عصبانی هستید، شروع به استفاده از الفاظ رکیک نمایید و تا آنجا که می توانید به طرف مقابل خود بی احترامی کنید؛ اما بعد از این که آرام شدید متوجه خواهید شد حرف‌هایی که زده اید تا چه اندازه ناپسند بوده و حتی شاید در مواردی متوجه شوید که به طور کل اشتباهات دچاره عصبانیت شده اید.

احساس شما را در آن لحظه به خوبی درک می کنم، ترکیبی از عذاب وجدان و احساس شرمندگی و خجالت که می تواند تا مدت ها ذهن شما را به خود مشغول کند و هر بار که یاد آن می‌افتید یا شخص مورد نظر را ملاقات می‌کنید، این احساس در وجود شما تازه شود. نقطه مقابل هم زمانی است که احساسات شما بیش از اندازه تحریک شده است؛ این دقیقاً همان لحظه ای است که می توانید همه اسرار خود را برملا کنید و هر آنچه که در دل پنهان کرده اید، واو به واو برای دیگران توضیح دهید. پس از اینکه هیجان و احساس شما فروکش کرد به شدت دچار احساس پشیمانی خواهید شد و حتی ممکن است بترسید از این که اسرار خود را برملا ساخته اید.

پس تا آنجا که می توانید سعی کنید چه در زمان خوشحالی های بیش از اندازه و چه در زمان عصبانیت صحبت نکنید و یا قول و قراری نگذارید چراکه احتمال بسیار بالایی وجود دارد که بعدها پشیمان شوید.

6. به جایگاه فرد مقابل دقت کنید

می دانم که گاهی اوقات برخی حرف ها را باید زد، وگرنه انگار وزنه ای سنگین در گلوی شما قرار گرفته و راه نفس کشیدن انسان را بسته است! اما دقت داشته باشید این حرف قرار است کجا و در مقابل چه کسی به زبان آورده شود؟ آیا شخص مقابل از شما مرتبه و جایگاه بالاتری دارد یا خیر؟ آیا عزیزی است که باید در همه شرایط احترام او حفظ شود یا فردی است که رابطه نزدیک و صمیمی با شما ندارد؟ همه این عوامل باید هنگام صحبت کردن در نظر گرفته شود؛ نباید با یک اشتباه لحظه ای موقعیت خود را به خطر بیندازید یا عزیزانتان را برنجانید. درست است که گاهی اوقات احساس می کنیم در همان لحظه باید حرفی که در ذهن داریم گفته شود، اما واقعیت این است که اغلب مواقع این احساس کاملاً نادرست است و به زبان آوردن افکارتان جز پشیمانی سودی نخواهد داشت.

چراکه یا شما را از یک موقعیت خوب دور می سازد و یا اینکه موجب آزردگی خاطر دیگران می شود؛ اغلب سخنانی که در لحظه به ذهن افراد می‌رسند و دوست دارند آنها را بر زبان جاری کنند، گزنده هستند. چرا که متاسفانه بسیاری از ما تعریف و تمجید و یا بروز احساسات خوب را به سختی انجام می دهیم. به همین دلیل است که تاکید می کنم در هنگام صحبت کردن به جایگاه فرد مقابل حتماً توجه و دقت داشته باشید. البته این مورد بیشتر به فن بیان افراد بستگی دارد؛ اگر این مهارت در وجود ما قدرتمند باشد، حتماً به خوبی می دانیم چه زمان و چگونه باید صحبت کنیم. به همین دلیل پیشنهاد می کنم حتماً مقاله آموزش فن بیان را هم مطالعه کنید.

7. به حرف هایی که می‌شنوید، توجه کنید

یکی از ویژگی های مهم در سیاست گفتاری، این است که بیش از سخن گفتن، شنونده بودن را یاد بگیرید. اغلب افرادی که زیاد صحبت می کنند، یا حرف های دیگران را به صورت کامل گوش نمی‌دهند و یا اصلاً متوجه منظور آنها نیستند. به همین دلیل است که باید بیشتر از حرف زدن گوش دهید. خوب گوش دادن موجب می شود هم منظور شخص مقابل را به درستی درک کنید و هم احتمال سوءتفاهم‌ها تا حد قابل توجه و چشمگیری کاهش پیدا می‌کند و از سمت دیگر هم موجب می شود فرصت کافی برای فکر کردن و پردازش کلمات خود را داشته باشید.

همزمان که در حال گوش دادن به کلام شخص مقابل هستید، می توانید در ذهنتان حرف خود را بالا و پایین کنید، سپس آن را بر زبان بیاورید. همچنین گاهی اوقات عجله در صحبت کردن ممکن است باعث ایجاد مشکلات دیگری شود؛ مثلاً شما قصد دارید خیلی فوری در مقابل انتقاد فرد دیگری قد علم کنید، در حالی که شاید او قصد این را دارد که در ادامه سخنان خود شما را مورد تعریف و تمجید قرار دهد؛ حال تصور کنید اگر شما حرف او را نصفه و نیمه بگذارید چقدر اتفاق بدی رخ خواهد داد! بنابر این بیشتر از حرف زدن، خوب گوش کردن را تمرین کنید.

در واقع سیاست شاید در نظر اول کلمه نامناسبی به نظر برسد، اما در واقع اگر بخواهیم به طور صحیح به آن نگاه کنیم، واقعیت این است که سیاست داشتن به اندازه کافی می‌تواند برای شما راه گشا باشد. لطفاً سیاست را با تظاهر کردن یا نقش بازی کردن اشتباه نگیرید! سیاست برگرفته از تفکر و تعقل است و فردی که واقعاً سیاست درستی دارد، قطعاً فرد عاقل و کاردانی می باشد. پس سعی کنید در همه امور زندگی خود به حد کافی عاقلانه فکر کنید و تصمیم بگیرید.