بحثی پیرامون؛ سخن گفتن با حيوانات

خداوند متعال فرموده است: «حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِي النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لَا يَشْعُرُونَ . فَتَبَسَّمَ ضَاحِكاً مِنْ قَوْلِهَا».(1) حال پرسش اين است كه آيا مورچگان سخن مى گويند؟ ديگر آنكه سليمان چگونه به سخن مورچگان گوش فراداد؟

پاسخ اين است كه مورچگان و همچنين ديگر حشرات، فاقد صدا هستند و صرفاً با ارسال امواج و حسّ بويايى با هم ارتباط برقرار مى كنند و اين دو هيچ ربطى به كلام صوتى ندارد. ليكن مهم آن است كه همه جانداران راهى ويژه براى ايجاد ارتباط با همديگر دارند؛ حال يا با ايجاد صداهاى خاصّى (مانند چهارپايان و پرندگان) و يا با ارسال امواج است (مانند حشرات).

امروزه علم، منطق و سخن گفتن چهارپايان و حتّى برخى ماهيان را اثبات كرده است. از سوى ديگر براى خداوندِ قادر محال نيست كه به پيامبرش، حضرت سليمان(عليه السلام) فهم سخن و پيام پرندگان و ساير جانداران را بياموزد؛ چرا كه خداوند از قول حضرت سليمان(عليه السلام) نقل كرده كه خداوند متعال نه تنها به وى قدرت فهم سخن پرندگان را آموخته، بلكه از هر چيزى بهره اى به ايشان عطا فرموده است: «عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ».(2)

طنطاوى در اين باره مى نويسد: «برخى از دانشمندان بر اين باورند كه امروزه «تله پاتى» كه سطحى از توان ارتباطى است، به انسان امكان مى دهد تا ديدگاه هايش را بدون استفاده از هيچ گونه ابزار مادّى و ظاهرى، به ديگران منتقل كند. آيا چنين چيزى امكان دارد؟ يك دانشمند انگليسى به نام «برسى» در اين باره مى گويد: امكان نقل افكار و انديشه ها در اوقاتى نادر و تحت شرايطى خاص رخ مى دهد و اين مطلب مورد اتفاق همه پژوهشگران است. اين گونه تبادل نيز گاهى ميان حشرات و حيوانات به وضوح ديده مى شود و بدين وسيله در مى يابيم كه جانداران، از جمله مورچگان، با انتقال پيام از راه دور (تله پاتى) با هم ارتباط برقرار مى كنند و انسان نيز استعدادِ ايجاد اين گونه ارتباط را دارد؛ چرا كه خداوند اين توان را نيز به وى ارزانى داشته است، ليكن تحقق اين استعداد براى انسان، گاهى از راه وحى، كه خارق العاده است و گاهى هم با تمرين، ميسّر مى شود».(3)(4)

پی نوشت:

(1). سوره نمل، آيات 18 ـ 19: «تا آنكه به وادى مورچگان رسيدند. مورچه اى گفت: اى مورچگان، به خانه هايتان در آييد، مبادا سليمان و سپاهيانش شما را پايمال كنند، و سليمان از [شنيدن] سخن اين مورچه لبخندى زد».

(2). سوره نمل، آيه 16: «به ما زبان پرندگان تعليم شده و از هر چيزى به ما داده شده است».

(3). تفسير الجواهر، 13 / 158 ـ 159.

(4). برگرفته از کتاب: نقد شبهات پيرامون قرآن كريم، معرفت، محمدهادي، مترجمان: حكيم باشي، حسن، رستمي، علي اكبر، عليزاده، ميرزا، خرقاني، حسن، مؤسسه فرهنگي تمهيد، چاپ دوم، 1388، ص 389 الی 390.