حشره چگونه موجودی است؟

حشرات در گروه بندپایان قرار می گیرند. حشره ها شامل تعداد زیادی از جانداران مختلف هستند. این موجودات را به بیست و نه گروه گروه تقسیم می کنند. از جمله ی این بیست و نه گروه حشره ها ملخ ها، سوسک ها، پروانه ها، مگس ها و زنبور ها هستند. حشره ها اسکلت داخلی ندارند؛ در عوض، سطح بدن آن ها را ماده ی سختی از جنس کیتین می پوشاند. این ماده، نوعی اسکلت خارجی و پوششی زره مانند برای محافظت کردن از بدن حشره ها است. اسکلت خارجی از چند قطعه تشکیل شده است که با غشای نرمی به هم دیگر متصل اند.

به سبب همین قطعات و اتصال آن ها، حشره ها می توانند حرکت کنند. در حشره ها، پا ها به صورت بند بند یا مفصل دار هستند. حشره های بالغ دارای سه جفت پا هستند. بیشتر حشره های بال دار (به جز مگس ها) دارای دو جفت بال هستند. در زنبور ها دو جفت بال با رابط های قلاب مانندی به هم متصل شده اند.

نحوه ی شناسایی حشرات

بدن حشره های بالغ از سه قسمت سر، سینه و شکم تشکیل شده است. بال ها و پا ها به سینه متصل اند. شکم محل قرار گرفتن بخش هایی مانند دستگاه گوارش و جای تشکیل و نگه داری تخم ها است. حشره ها سه جفت پا دارند. پوشش سخت و محکمی که اسکلت خارجی بدن نامیده می شود، بدن این موجودات را می پوشاند. حشره دارای شاخک هایی در ساختار بدنی خود هستند. حشره ها از شاخک های خود برای بوییدن استفاده می کنند. بعضی از حشره ها، به عنوان مثال زنبور ها، در شاخک هایشان دارای سلول های چشایی نیز هستند. چشم های حشره ها نیز دارای ساختاری منحصر به فرد است. بیش تر حشره ها چشمان مرکب بزرگی دارند که شامل صد ها عدسی کوچک است.

هر عدسی تصویر کوچکی تولید می کند. مغز با استفاده از مجموعه ی این تصویرها در کنار یک دیگر، تصویر کاملی را از آنچه مقابل چشم های حشره ها قرار دارد، می سازد.

انواع حشرات بال دار و بدون بال

بیش تر حشره ها دارای دو جفت بال هستند، اما بعضی از آن ها مانند کک ها و مورچه های کارگر، بال ندارند. مورچه های پرنده نیز فقط مدت کوتاهی بال دارند و سپس، آن را از دست می دهند. سوسک ها با بیش تر از دویصت و پنجاه گونه ی مختلف از هم، بزرگ ترین گروه حشره ها را تشکیل می دهند. در نگاه اول، چنین به نظر می رسد که سوسک ها و بیش تر ساس ها بال ندارند؛ زیرا بال های جلویی آن ها قاب محکمی می سازند که بال های ظریف عقبی را می پوشاند. بدن گوش خزک ها مسطح است؛ آن ها گازنبری در انتهای دم خود دارند و بال های آن ها روی هم تا می شود. جیرجیرک ها نیز پا های عقبی بلندی دارند که به کمک آن ها می جهند و با مالیدن بال ها به هم دیگر، آواز می خوانند.

انواع حشرات بال دار و بدون بال

شته ها نیز به دو شکل بدون بال و بال دار وجود دارند. این حشره ها بدنی نرم و ظریف به رنگ قهوه ای و یا سبز دارند که به استتار آن ها بر روی گیاهان کمک می کند. طول بدن شته ها به حدود ۳ میلی متر می رسد.