مشکلات دوران بارداری

در حالت ایده آل، بیماری تیروئید باید قبل از بارداری تشخیص داده شود و به درستی درمان شود. و اگر برای کم کاری تیروئید تحت درمان هستید و قصد بارداری دارید، قبل از بارداری، شما و پزشکتان باید برنامه ای برای تایید بارداری خود در اسرع وقت و افزایش دوز جایگزینی هورمون تیروئید به محض بارداری داشته باشید.

کم کاری تیروئید

هنگامی که تیروئید شما نتواند در دوران بارداری خود را حفظ کند، سطح TSH شما در شرایط کم کاری تیروئید بالا می رود که نشان دهنده وضعیت کم کاری تیروئید (کم کار) است. اگر کم کاری تیروئید شما درمان نشود یا به اندازه کافی درمان نشود، می تواند باعث سقط جنین، مرده زایی، زایمان زودرس و مشکلات رشدی و حرکتی در کودک شما شود.

توصیه ATA این است که قبل از باردار شدن، پزشک باید دوز داروهای جایگزین هورمون تیروئید را به گونه‌ای تنظیم کند که TSH شما کمتر از 2.5 mIU/L باشد تا خطر افزایش TSH در سه ماهه اول بارداری کاهش یابد. در واقع ممکن است نیاز داشته باشید که دوز داروی تیروئید خود را 40 تا 50 درصد در دوران بارداری افزایش دهید.

در واقع، ATA  می گوید که 50٪ تا 85٪ از زنان باردار کم کاری تیروئید باید دوز خود را افزایش دهند، و اگر شما تحت درمان با ید رادیواکتیو یا جراحی تیروئید قرار گرفته باشید، این احتمال بیشتر است. استفاده از سینتروید (لووتیروکسین) در دوران بارداری برای کودک شما بی خطر است زیرا این دارو از هورمون تیروکسین طبیعی تیروئید شما (T4) تقلید می کند.

طبق دستورالعمل‌های ATA، افزایش جایگزینی هورمون تیروئید باید به محض اینکه فکر می‌کنید باردار هستید در خانه شروع شود (از پزشک خود دستورالعمل‌های مربوط به این موضوع را بخواهید) و تا حدود هفته‌های 16 تا 20 ادامه یابد، پس از آن سطح هورمون تیروئید شما افزایش می‌یابد.

شما در نیمه اول بارداری هر چهار هفته یکبار و سپس بین هفته های 26 تا 32 به آزمایش تیروئید نیاز دارید تا مطمئن شوید TSH شما در سطح خوبی است. پس از زایمان، دوزهای دارویی شما باید با نظارت بعدی شش هفته پس از تاریخ زایمان به سطح قبل از بارداری کاهش یابد.

بیماری هاشیموتو

بیماری هاشیموتو که به نام تیروئیدیت هاشیموتو نیز شناخته می شود، یک بیماری خودایمنی است که تیروئید شما را مورد حمله قرار می دهد و به تدریج از بین می برد. کم کاری تیروئید یک پیامد شایع هاشیموتو است، بنابراین اگر کم کاری تیروئید دارید، به همان برنامه درمانی ذکر شده در بالا نیاز دارید.

با این حال، باید توجه بیشتری به نگه داشتن سطح TSH زیر 2.5 میلی لیتر U/L شود، به خصوص اگر آنتی بادی های تیروئیدی دارید که اغلب در بیماری هاشیموتو وجود دارد. هر چه سطح TSH شما بالاتر باشد، خطر سقط جنین بیشتر می شود. هنگامی که شما آنتی بادی تیروئید نیز دارید، تحقیقات منتشر شده در سال 2014 نشان می دهد که اگر سطح TSH شما بالاتر از 2.5 mIU/L باشد، خطر سقط جنین به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

پرکاری تیروئید

اگر در دوران بارداری سطح TSH شما کمتر از حد طبیعی است، این نشان می‌دهد که تیروئید شما بیش فعال است، بنابراین پزشک باید با انجام آزمایشات علت  پرکاری تیروئید شما را مشخص کند . این می تواند یک مورد موقتی باشد که با پرپرتیروئیدیسم (شرایط بارداری که باعث تهوع شدید صبحگاهی می شود)، بیماری گریوز (اختلال خودایمنی تیروئید که شایع ترین علت پرکاری تیروئید است) یا ندول تیروئید مرتبط است.

در دوران بارداری، پرکاری تیروئید اغلب ناشی از بیماری گریوز یا پرکاری موقت بارداری است، بنابراین پزشک شما باید بین این دو تفاوت قائل شود. این می تواند کمی مشکل باشد، زیرا نمی توانید در دوران بارداری، اسکن جذب ید رادیواکتیو تیروئید خود را انجام دهید، زیرا برای جنین شما خطر  ایجاد می کند. پزشک شما برای تعیین علت پرکاری تیروئید شما باید به سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی، علائم و نشانه های بالینی و آزمایش خون تکیه کند.

اگر استفراغ کرده اید، سابقه قبلی بیماری تیروئید نداشته اید، علائم پرکاری تیروئید شما به طور کلی خفیف است، و هیچ نشانه ای از تورم در تیروئید یا برآمدگی چشم ها که می تواند همراه با بیماری گریوز باشد وجود ندارد، پزشک شما احتمالا پرکاری تیروئید شما را با گچ بیان می کند. تا پرکاری تیروئید بارداری موقت. آزمایش خون برای بررسی سطوح بالای هورمون بارداری گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) نیز ممکن است این تشخیص را تایید کند، زیرا سطوح بسیار بالای hCG اغلب در پری استفراغ بارداری دیده می‌شود و می‌تواند باعث پرکاری تیروئید موقت شود.

در مواردی که به وضوح مشخص نیست، بسته به آنچه پزشک شما به دنبال آن است، ممکن است سطح تیروکسین کل (TT4)، تیروکسین آزاد (FT4)، تری یدوتیرونین کل (TT3) و یا آنتی بادی گیرنده TSH (TRAb) بررسی شود.

اهمیت درمان پرکاری تیروئید

زمانی که باردار هستید و به دلیل بیماری گریوز یا گره های تیروئید دچار پرکاری تیروئید می شوید، باید بلافاصله درمان را شروع کنید. عدم درمان پرکاری تیروئید می تواند منجر به فشار خون بالا، طوفان تیروئید ، نارسایی احتقانی قلب، سقط جنین، زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد یا حتی مرده زایی شود. برای بیماران باردار و غیر باردار، درمان معمولاً با مصرف داروهای ضد تیروئید شروع می شود.

در مواردی که تحت درمان با دوز پایین داروهای ضد تیروئید قرار گرفته‌اید و عملکرد تیروئید شما طبیعی است، پزشک ممکن است حداقل در سه ماهه اول بارداری که کودک شما بیشتر مستعد است، دارو را قطع کند. شما باید به دقت تحت نظر باشید، تا زمانی که عملکرد تیروئید شما نرمال باشد، هر یک تا دو هفته یک بار در سه ماهه اول بارداری و هر دو تا چهار هفته یک بار در سه ماهه دوم و سوم بارداری، TSH و FT4 یا TT4 خود را بررسی کنید.

در غیر این صورت، اگر به تازگی تشخیص داده شده باشد، که برای مدت طولانی از داروهای ضد تیروئید استفاده نکرده‌اید، یا در معرض خطر ابتلا به تیروتوکسیکوزیس (شرایطی که به دلیل وجود هورمون تیروئید بیش از حد در سیستم شما ایجاد می‌شود) هستید. دوز احتمالاً به گونه‌ای تنظیم می‌شود که کمترین دوز ممکن از داروهای ضد تیروئید را مصرف کنید، در حالی که همچنان T4 آزاد خود را در بالای محدوده طبیعی یا کمی بالاتر از آن نگه دارید.این از کودک شما در برابر قرار گرفتن در معرض بیش از حد محافظت می کند زیرا این داروها برای او بیشتر از شما قوی هستند.

تیروئیدکتومی در بارداری

در مواردی که به هر دو نوع داروی ضد تیروئید واکنش آلرژیک یا جدی دارید، برای کنترل پرکاری تیروئید خود به دوز بسیار بالایی نیاز دارید، یا اگر با وجود درمان، پرکاری تیروئید شما کنترل نشده است، ممکن است تیروئیدکتومی (جراحی تیروئید) توصیه شود. بهترین زمان برای تیروئیدکتومی در سه ماهه دوم بارداری است که کمترین احتمال را دارد که جنین شما را به خطر بیندازد.

اگر باردار هستید به دلیل خطراتی که برای جنین وجود دارد، هرگز نباید درمان با ید رادیواکتیو (RAI) انجام دهید. و اگر RAI داشته اید، باید حاملگی را حداقل شش ماه پس از درمان به تعویق بیندازید.

بیماری گریوز

چه بیماری گریوز فعال داشته باشید و چه در گذشته به آن مبتلا بوده اید، کودک شما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید چه در رحم (جنین) و چه پس از تولد (نوزادی) قرار دارد.

عواملی که می توانند بر این خطرات تأثیر بگذارند عبارتند از:

• مصرف دوزهای بالای داروهای ضد تیروئید که می تواند منجر به کم کاری تیروئید جنین و نوزاد شود.
• پرکاری تیروئید کنترل نشده در طول بارداری شما، که می تواند باعث کم کاری تیروئید مرکزی گذرا در کودک شما شود.
• داشتن سطوح بالایی از آنتی بادی های گیرنده TSH (TRAb) در نیمه دوم بارداری که می تواند باعث پرکاری تیروئید جنین یا نوزاد شود.

ATA  آزمایش سطوح TRAb را در زنان باردار در این سناریوها توصیه می کند. شما باید در طول بارداری خود از داروهای ضد تیروئید استفاده کنید، در این صورت سطح TRAb شما باید به صورت دوره ای بررسی شود. هنگامی که شما TRAb دارید، همانطور که 95٪ از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید فعال از گریوز وجود دارد، این آنتی بادی ها می توانند از جفت عبور کنند و اگر سطح شما خیلی زیاد شود، تیروئید کودک شما را تحت تاثیر قرار دهد.

مقدار TRAb که بیش از سه برابر بالاتر از حد طبیعی باشد، نشانگری برای پیگیری کودک شما در نظر گرفته می‌شود. در طول سه ماهه اول، اگر سطح TRAb شما بالا باشد، پزشک شما باید در طول بارداری شما را به دقت تحت نظر داشته باشد تا درمان شما به گونه ای تنظیم شود که خطر را برای شما و جنینتان به حداقل برساند.

در مواردی که سطح TRAb شما بالا می ماند و یا پرکاری تیروئید شما به خوبی کنترل نمی شود، ممکن است چندین سونوگرافی انجام شود.