رزم جاوید
هشت سال دفاع مقدس،
هشت سال پرخاطره و سرشار از فراز و نشیب برای ملت مسلمان ایران بود.
دفاع به ما آموخت که از خودباختگی تا خودیافتگی راهی به نورانیت ایثار و معنویت ایمان به خداست.
هر کسی که این راه را پیمود،
به گرانْ‏بهاترین گنجینه آفرینش که همانا ایمان به خدای لایزال
و امید بستن به عنایات اوست، دست یافت.
دفاع مقدس و هشت ساله، ایران زمین را به میهن اسلامی بدل کرد
و چه گره‏های کور و سختی که در این سال‏ها گشوده شد،
و چه خاکریزهای رزم که در برابر کفر و استکبار برخاست.
اینک که به آن سالها می‏اندیشیم به خود می‏بالیم
و بر بال فرشتگان عنایات خداوندی، بوسه امتنان می‏زنیم.
یاد و خاطره شهیدان آن روزهای فراموش ناشدنی گرامی باد.

دفاع؛ حق آزادگان

خون، ماندنی ترین سند ایمان و وفاداری به آموزه های یک مکتب است.

شهادت، باورکردنی ترین فریادِ عاشقانه در گنبد دوّار روزگار است،

و اینها همه در هر روز دفاع مقدس صدها بار تکرار می شد

و هر لحظه بیتی به غزلِ ایمان می افزود.

هشت سال دفاع، پربرگ و بارترین دفتر عشق در کتابخانه عالم است

و آن کدام دیده دل است که این سطور را از نظر بگذراند

و شیفته همت رادمردان مسلمان ایرانی نشود؟

دفاع، حقِ آزادگان و نخستین پیام وارستگان

و آخرین سخن شهیدان است

و ملت مسلمان ایران چه نیک این حق را دریافتند،

آن پیام را نیوشیدند و آن سخن را به جان پذیرفتند.

درود به همت آنان که دفاع را آفریدند

و چون نسیم بهاری از میان گلهای ایثار و فداکاری گذشتند.

دفاع، آیین مردانگی

هفته دفاع مقدس،

یادآور هشت سال ایثار و فداکاری،

ایمان و جهاد،

و از خود گذشتگی ملتی است که تاریخ از او جز بزرگی و فضیلت نشانی نمی دهد.

در آن سال های خون و شهادت، خزان جنگ بر باغستانِ ایران وزیدن گرفت.

اما نفس گرم عیسای زمان، پیر بسیجیان و امام جماران،

گل های این باغِ صد رنگ را دوباره جان داد

و به مصاف با سَمومِ پاییزی برد.

دفاع، آیین مردانگی است

و حسینی زیستن جز در سرزمین دفاع و زیر آسمان جهاد ممکن نیست.

امام به انگشت اشاره،

درهای بهشت را در میان خاک و سرب جبهه نشان داد

و صدای بسیج به هوا خاست که:

از تو به یک اشاره از من به سر دویدن

دفاع و جنگ در راه خدا

اگر کوههای استوار از جا کنده شوند و برخود بلرزند،

تو هرگز دست از پایداری مشوی و گامی به لغزش برمدار.

بر اثر این استواری، دندان بر دندان مفشار،

و در راه خدا سر و جان در طَبَق اخلاص گذار

و بسان میخی پابرجا، گام بر سر خاک استوار کن.

از ابتدا تا انتها، دیده بَر صفوف لشکر بدوز

و چشم ترس از درخشش تیغها به زیرافکن و بیمی به دل راه مده،

آگاه باش و دل آسوده دار،

که فتح و ظفر از جانب یزدان سبحان است و بَس.

از نصایح مولای متقیان علی(ع) راجع به دفاع مقدس

در بدو اسلام، ما در کنار فرستاده خدا (که درود بی پایان بر او باد) بودیم؛

پدران و پسران و برادران و عموهای خود را بی دریغ از دم تیغ می گذراندیم.

این خون و خون ریزی جز بر ایمان ما نمی افزود.

ثبات قدم و شکیبایی ما، در تحمل زجر و درد توانفرسا،

تلاش و کوشش در کار پیکار با دشمنان،

هرلحظه رو به فزونی بود. تنی از ما و تنی از خصم، بِسان دو شیر ژیان درهم می آویختند و بی رحمانه قصد جان یکدیگر می کردند.

این نبردها چنان سرسختانه، دوام یافت

تا این که یکی جام مرگ را در کام دیگری فرو می ریخت.

زمانی پیروزمندی، و گاهی شرمندگی نصیب بود.

آنگاه پروردگار بزرگ چون ثبات ایمان، و عشق جاویدان خدایی را درون ما دید، خواری را بر دشمن، و یاری را بر ما، اراده فرمود تا این که سرانجام درخت تناور و با شکوه اسلام در اعماق دلها ریشه گرفت

و جائی بس عزیز در جانها یافت.

غبار جبهه

آخرین روز گرم تابستان پنجاه و نه،

نخستین روز نواختن طبل جنگ و آغاز هشت سال دفاع مقدس در میهن اسلامی ماست.

این دفاع مردانه و این جهادِ نورانی،

هشت سال به طول انجامید

و در این مدت، ناپختگان بسیاری به مقام مرشدی و پیری رسیدند.

چه نوجوانانی که یک شبه، ره صد ساله رفتند

و آنچه از عمری ریاضت و عبادت ساخته نبود،

برای آنان ممکن گردید.

خاک جبهه، بوی ایمان می داد

و هوای آن روح مسیح را در خود پرورده بود.

اینسان بود که این سال های جنگ و دفاع، به روزگار وصل و عبادت، بدل شد

و از رهگذر آن، پیرانِ روشن ضمیری برخاستند

که هر یک هزار سال تجربه را در غبار جبهه گم می کردند.

اینک که سالروز آن همت ها را پیش رو داریم،

بر همه آنان که آن راه را شتافتند

و به مقصد رسیدند، درود می فرستیم.

کلمات کليدي:

دفاع مقدس

دفاع

هفته دفاع مقدس

ایمان

رزم

سال دفاع مقدس

خدا