نام معشوق مبر نزد من از عشق مگو
عشق دیریست كه در پیچ و خم عباس است

هر چه داریم همه از كرَم عباس است
خلقت جنت حق لطف كرم عباس است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند
در دل هر عاشقی عباس مأوا می کند

هر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین
ثبت نامش را فقط عباس امضاء می کند

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عباس لوای هفت افراشته است
وین راز به خون خویش بنگاشته است

او پرچم انقلاب عاشورا را
با دست بریده اش بپا داشته است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

جانم فدای نام زیبایت، ابوالفضل
قربان زخم چشم بینایت، ابولفضل
گر من به جای القمه بودم، زِ حسرت
هر آن بخشکیدم برآن روزت ابولفضل
تاسوعا،روز قمر بنی هاشم تسلیت باد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نام علمدار سپه آید به گوشم
انگار من عمری به او حلقه به گوشم
جانم بلرزد هرگه که می گویند «ابوالفضل»
سرّی ست خود بنهاده در اعماق گوشم
ایام سوگواری حضرت ابوالفضل علیه السلام تسلیت باد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یا ابوالفضل :
آموخته ایم از تو وفاداری را
خون تو نوشت معنی یاری را
ای کاش که آب کربلا می آموخت
آن روز ز چشمت آبروداری را ...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به یکتایی قسم یکتاست عباس
امیر کشور دلها است عباس
اگر چه زاده ام البنین است
و لیکن مادرش زهرا است عباس

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یادم ز وفای اشجع الناس آید
وز چشم ترم سوده ی الماس آید
آید به جهان اگر اگر حسین دگری
هیهات برادری چو عباس آید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ای قد و قامت تو معنی قدقامت من
ای که الهام عبادت ز وجودت گیرم
کربلا کعبه عشق است منم در احرام
شد در این قبله عشاق دو تا تقصیرم
دست من خورد به آبی که نصیب تو نشد
چشم من دید در این آب روان تصویرم
باید این دیده و دستان بدهم قربانی
تا که تکمیل شود حج من و تقدیرم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

با خدا عباس وقتی دست داد . . . هر دو دست خویش را از دست داد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلم مست و لبم مست و سرم مست
بخون ای دل که صبرم رفته از دست
بخون ای دل محرم اومد از راه
بخون اجر تو با عباس بی دست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دریا تمام سوز لبش را به آب داد
صحرا به تشنگان قدح آفتاب داد
مردی سوار اسب بهب دیا سلام کرد
باران نیزه بود که او ار جواب داد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همچو باران که شبی شعله به دریا زده است
لشکر دشمن از اندام .... جا زده است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دامن علقمه و باغ گل یاس یکی است
قمر هاشمیان بین همه ناس یکی است
سیر کردم عدد ابجد و دیدم به حساب
نام زیبای اباصالح و عباس یکی است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عباس یعنی ذکر طوفانی مهدی
عباس آوای غزل خوانی مهدی
درک محرم کرده ای دانی چه گویم
عباس یعنی اوج مهمانی مهدی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

كربلا لبریز عطر یاس شد
نوبت جانبازی عباس شد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دانی از چه رو گاه گاه آید زلزله
چون زمین هم میكند با نام زینب هلهله
دانی از چه رو گاه گاه توفان میشود
صحنه جنگیدن عباس اكران میشود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ایمان و وفا سایه ی بالای تو بود
ایثار علی (ع) نقش به سیمای تو بود
گر لب نزدی به اب دریا عباس(ع)
دریای ادب میان لبهای تو بود