ابن کثیر دمشقی از علمای بزرگ مخالفین می‌نویسد:

هشام بن الکلبی می‌گوید: براي اينكه اثري از قبر [حضرت امام ] حسین [ علیه السلام ] نماند اب را به سمت قبر [شریف] هدایت کردند. پس از چهل روز که اب فروکش کرد ، مردی اعرابی از قبیله بنی اسد امد و [برای یافتن قبر مبارک حضرت ] مشتی خاک را بر می‌داشت و می‌بویید [تا ببیند کدام خاک بوی امام حسین (علیه السلام) را می‌دهد] تا [به قبر مبارک رسید و] روی قبر افتاد و گریه کرد و گفت:
حسین جان پدر و مادرم به فدایت چقدر خوشبو هستی و تربتت چه خوشبوست
می خواستند قبرت را از دشمنانت مخفی کنند ولی بوی خوش تربتت نشانه و راهنما به قبر است.
ذَكَرَ هِشَامُ بْنُ الْكَلْبِيِّ أَنَّ الْمَاءَ لَمَّا أُجْرِيَ عَلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ لَيُمْحَى أَثَرُهُ نَضَبَ الْمَاءُ بَعْدَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا، فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ مِنْ بَنِي أَسَدٍ فَجَعَلَ يَأْخُذُ قَبْضَةً قَبْضَةً وَيَشُمُّهَا حَتَّى وَقَعَ عَلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ فَبَكَى وَقَالَ: بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، مَا كَانَ أَطْيَبَكَ وَأَطْيَبَ تُرْبَتكَ! ! ثُمَّ أَنْشَأَ يَقُولُ: أَرَادُوا لَيُخْفُوا قَبْرَهُ عَنْ عَدُوِّهِ * فَطِيبُ تُرَابِ الْقَبْرِ دَلَّ عَلَى القبر
البدایة و النهایة، تالیف ابن کثیر دمشقی، جلد ۸، صفحه ۲۲۲، چاپ دار الفکر