قرآن در کلام رهبری – سوره یونس آیه 3

منبع : پایگاه حوزه نت

متن آیه:

إِنَّ رَبَّکمُ اللّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیامٍ ثُمَّ اسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ یدَبِّرُ الأَمْرَ مَا مِن شَفِیعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذلِکمُ اللّهُ رَبُّکمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلا تَذَکرُونَ

ترجمه:

در واقع پروردگار شما، خدایی است که آسمان ها و زمین را در شش روز [و دوره ] آفرید؛ سپس بر تخت (جهانداری) تسلّط یافت، [و] به تدبیر کار [ها] پرداخت؛ هیچ شفاعتگری، جز پس از رخصت او، نیست؛ این خدا پروردگار شماست، پس او را بپرستید؛ آیا (غافلید) و متذکر نمی شوید؟!

موضوع:

نمونه هایی از اندیشه اسلامی

کلام رهبر:

من از ایران می آیم، که زادگاه پرآوازه ترین و درعین حال ناشناخته ترین انقلابهای دوران معاصر است. انقلابی بر پایۀدین خدا و در امتداد راه پیامبران و مصلحان بزرگ الهی؛ راهی به درازای همۀتاریخ بشر. ریشۀاستوار و اندیشۀزیربنائی این انقلاب جهان بینی توحیدی اسلام است. تفسیر انسان، تفسیر تاریخ، تحلیل حوادث حال و گذشته و آینده، تفسیر طبیعت، تبیین همۀعلائقی که انسان را با دنیای بیرون از وجود او - جهان، انسانها، اشیاء - مرتبط می کند، و نیز فهم و درک آدمی از وجود خود و خلاصه همۀچیزهایی که نظام ارزشی جامعه را می سازد، و آن را بر ادارۀمطلوب خود قادر می کند، همه و همه از این جهان بینی الهی ریشه و مایه می گیرد و منشعب می شود. در اندیشۀالهی اسلام همۀهستی آفریدۀخداست و جلوه گاه علم و قدرت او و پوینده بسوی اوست، و انسان برترین آفریده و جانشین اوست.

انسان می تواند با استخراج گنجینه های استعداد - که در نهاد اوست - خود را و جهان را که برای او آفریده شده به زیباترین وجهی بسازد و بیاراید، و با دو بال علم و ایمان به عروج معنوی و مادی نائل آید، و می تواند با تضییع یا به انحراف کشاندن این استعدادها جهنمی از ظلم و فساد در جهان بیافریند. چراغ هدایت بشر ایمان او به خدا و تسلیم او در برابر امر و نهی الهی است. دنیا کشتزار آخرت است، و مرگ نه پایان زندگی که دروازۀابدیت و سرآغاز نشئه ای جدید. در اندیشۀالهی اسلام افراد بشر، برادران و خواهران یکدیگر و همه بندگان خدایند.

میان نژادها، رنگها، مردم سرزمین ها هیچ تفاوت نیست، و اینها مایۀبرتری کس یا ملتی نیست. انسانیت پیوسته است، و تعرض به یک انسان تجاوز به همۀانسانیت است؛ بدون دخالت خصوصیات جغرافیائی و نژادی.

تفسیر:

نکته ها و اشاره ها:

1- واژۀ«یوم»، در اصل، به معنای «روز» است، اما گاهی به معنای «دوران» نیز می آید؛ یعنی به یک عصر و زمان طولانی، یک دوره یا روز گفته می شود؛ پس مفهوم آیه این است که خدا آسمان ها و زمین را در شش دوره آفرید.

2- واژۀ«عَرْش» به معنای «سَقف» یا چیزی است که دارای سقف است و نیز به معنای تخت های پایه بلند نیز می آید؛ و از این رو کنایه از قدرت است.

همان طور که گفته می شود: «فلانی بر تخت نشست. . . » در حالی که ممکن است اصلًا بر تخت واقعی ننشسته باشد. این تعبیر کنایه از تسلّط بر حکومت است. این واژه در مورد خدا نیز به معنای کنایی به کار می رود؛ یعنی: «خدا زمام امور جهان را به دست گرفت».

3- آفرینش جهان براساس برنامه ریزی و مرحله بندی و تدبیر صورت پذیرفته است.

آموزه ها و پیام ها:

1- پروردگارتان را بشناسید که همین شناخت زمینه ساز پرستش اوست.

2- در دستگاه خدا شفاعت هست، اما با رخصت اوست.

3- انسان (فطرتاً) مبدأ و پروردگارش را می شناسد، اما نیازمند تذکر است.

منبع: تفسیر قرآن مهر جلد نهم صفحه 30