قرآن در کلام رهبری – سوره انعام آیه 123

منبع : پایگاه حوزه نت

متن آیه:

وَ کذلِک جَعَلْنا فی کلِّ قَرْیةٍ أَکابِرَ مُجْرِمیها لِیمْکرُوا فیها وَ ما یمْکرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما یشْعُرُون

ترجمه:

و این گونه در هر آبادی گناهکاران بزرگش را قرار دادیم، تا (سرانجام کارشان این شد) که در آنجا به فریب (مردم) پرداختند؛ و [لی ] جز خودشان را فریب نمی دهند و حال آنکه (با درک حسّی) متوجه نمی شوند.

موضوع:

باور کردن عظمت حرکت ملت ایران در صورت مشاهده وضعیت دنیا

کلام رهبر1:

عزیزان من! باور کنیم آن حرکتی که این ملت قوی و شجاع و مؤمن به رهبری امام بزرگوار و عزیز ما به وجود آورد و انجام داد، در طول تاریخ - نه اینکه در زمان ما - کم نظیر است. کار عظیمی شد، کار بزرگی شد. من و شما که در دل این کار قرار گرفته ایم و هر کدام به قدر وسع خودمان، توان خودمان، عُرضه ی خودمان داریم یک حرکتی میکنیم، نمیتوانیم یک ارزیابی کاملی از این حرکت عظیم بکنیم؛ مگر آن وقتی که انسان خودش را از این ابعاد خارج کند؛ فکر کند، مقایسه کند، وضع دنیا را ببیند؛ حرکتهای عظیم جهانی و بشری را ببیند؛ انگیزه های گوناگونی را که پشت سر حرکتهای مختلف سیاسی و اجتماعی هست، مشاهده کند؛ نقش قدرتهای مستکبر را - همان »اکابر مجرمیها لیمکروا فیها «که در قرآن هست - ببیند؛ نقش سیاستهای مخرب را در قبضه کردن دنیا و فشردن بشر در بین چنگالهای خونین و آهنین خودشان به خاطر منافع خاص، مشاهده کند؛ بعد ببیند این حرکت چه حرکت عظیمی بود. حرکت یک ملت برای احیاء ارزشهای اسلامی - که اصیل ترین ارزشهای انسانی هم همین ارزشهای اسلامی است - در دنیائی که همه ی عوامل زور و قدرت علیه این ارزشها به کار گرفته شده است، خیلی کار بزرگی بود، خیلی کار عظیمی بود.

موضوع:

ناتوانی دشمن در مکر علیه اقوام ایرانی

کلام رهبر2:

استان کردستان یک استان فرهنگی است. شما به طبیعت سرسبز و زیبای این استان نگاه کنید، به روحیه ی مهربان و باصفای مردم این استان نگاه کنید، به تاریخ این استان - که علما و شعرا و اهل فرهنگ و اهل هنر در همین تاریخ نزدیکِ این استان فراوانند - نگاه کنید؛ همه ی اینها نشان میدهد که این استان، یک استان فرهنگی است.

مخالفین ایران و دشمنان اسلام، سعی کردند این استان را در آغاز انقلاب تبدیل به یک استان امنیتی کنند. علاج این دشواری و این مشکل بزرگ، آسان نبود؛ اما نظام مقتدر اسلامی به همراهی شما مردم، بر این مشکل فائق آمد. آنها سعی میکردند اجزاء ملت ایران را از یکدیگر جدا کنند و بین مردم کُرد و مردم فارس و مردم ترک فاصله بیندازند؛ اما نتوانستند. «و ما یمکرون الّا بأنفسهم و ما یشعرون»؛ مکرشان به خودشان برگشت. شما برادران و خواهران کُرد بدانید، هر کسی در آن سالهای اول - از این جوانهائی که از اقصای نقاط کشور برای مجاهدت به اینجا می آمدند - آمد و مدتی در اینجا ماند، نسبت به مردم استان کردستان علقه ی قلبی پیدا کرد. جوانان پرشور و پرحماسه ای که از خراسان و از اصفهان و از فارس و از تهران و از بقیه ی استانهای کشور آمدند و چند صباحی را در سنندج و سقز و مریوان و بقیه ی شهرهای این استان گذرانیدند، وقتی برگشتند حامل پیام محبت بودند؛ دلبسته ی مردم کُرد بودند؛ این که میگوئیم اینجا یک استان فرهنگی است، به خاطر انعکاس رفتار مهربانانه ی مردم کُرد است.

تفسیر:

نکته ها و اشاره ها:

1. در آیه ی قبل به ابو جهل و ستیز او با اسلام اشاره شد و در این آیه اشاره شده که وجود ابو جهل چیز تازه ای نیست و در هر شهری، در برابر حق، چنین مهره های فاسدی وجود دارند.

2. هر کاری با استفاده از امکانات الهی صورت می گیرد و خدا سرچشمه ی تمام قدرت ها و علت العلل است؛ پس همه ی کارها را می توان به خدا نسبت داد. به همین دلیل در آیه می فرماید: «ما در هر شهری بزرگان گناهکار قرار دادیم.»

3. مفاسد و بدبختی های اجتماعی از سردم داران فاسد ملت ها سرچشمه می گیرد و آنان سرانجام با انواع نیرنگ ها، راه خدا را دگرگون می سازند و راه زنِ راه حق می شوند و با بندگان خدا نیرنگ می بازند.

4. سردم داران کفر به خودشان نیرنگ می زنند؛ زیرا سرمایه های وجودی خویش را در مسیری به کار می برند که نه تنها سودی به حال آنها ندارد، بلکه بار مسئولیت آنها را بیش تر می کند.

گر شود بیمار، دشمن با طبیب

ور کند کودک عداوت با ادیب

در حقیقت رهزن جان خودند

راه عقل و جان خود را خود زدند

(مولوی)

5. سردم داران فاسد نه تنها به خود زیان می رسانند، بلکه در نادانی هم هستند و نمی دانند که به خود نیرنگ می زنند و این جهل مرکب است.

نیست خفاشک عدوّ آفتاب

او عدوّ خویش آمد در حجاب

(مولوی)

آموزه ها و پیام ها:

1. مکر و تزویر، حربه ی خلافکاران بزرگ است.

2. آموزه ی جامعه شناختی آیه آن است که عوامل فساد جامعه را در خلافکاران بزرگ جست وجو کنید.

3. پیام روان شناختی آیه آن است که رهبران خلافکار، خودفریب و گرفتار جهل مرکب هستند.

منبع: تفسیر قرآن مهر ج 6 208