*********************

ماده شتر

منبع : مردان علم در میدان عمل، ج ۳، ص 465

پیامبر(ص) در پاسخ مردی که از آن حضرت مرکبی خواست، فرمودند: «تو را بر فرزند ماده شتری می نشانم.» تقاضا کننده که فکر می کرد مراد بچه شتر است و به کار سواری نیاید، عرض کرد: «من نمی توانم سوار آن شوم.» حضرت فرمودند: «مگر شتران بزرگ و در خور سواری را جز این ماده شتران می زایند؟»؛ این تعبیر آن بزرگوار هم آمیخته به مزاح و هم ارشاد به دقت در خطاب و توجه دادن به لُب کلام بود.

*********************

پیامبر(ص) و عسل

سیره رسول الله (ص) به گونه‌ای بود که به یارانش اجازه می ‌داد تا در حضور مبارکش، گفته‌ های طنزآمیز ادا کنند. آنان نیز به پیروی از پیامبر اکرم(ص) از شوخی ‌های ناپسند پرهیز داشتند، ولی از شوخی ‌های پسندیده دریغ نمی‌ کردند؛ از جمله حکایت زیر که شنیدنی و خواندنی است.

منبع : بحارالانوار، ج 16، ص 296

سیره رسول الله (ص) به گونه ای بود که به یارانش اجازه می داد تا در حضور مبارکش، گفته های طنزآمیز ادا کنند. آنان نیز به پیروی از پیامبر اکرم(ص) از شوخی های ناپسند پرهیز داشتند، ولی از شوخی های پسندیده دریغ نمی کردند. از جمله، نعیمان، مرد شوخ طبعی بود. روزی عربی را با یک خیک عسل دید. آن را خرید و به خانه عایشه برد. رسول خدا(ص) پنداشت که به عنوان هدیه آورده است. نعیمان رفت و اعرابی بر در خانه پیامبر(ص) ایستاده بود. چون انتظارش طولانی شد، صدا زد: ای صاحب خانه! اگر پول ندارید، عسل را برگردانید. رسول خدا(ص) جریان را دریافت و قیمت عسل را به آن شخص پرداخت. پیامبر(ص) چون زمانی دیگر، نعمیان را دید، فرمود: چرا چنین کردی؟ گفت: دیدم رسول خدا(ص) عسل را دوست دارد و اعرابی هم یک خیک عسل داشت. پیامبر(ص) خدا از کار نعیمان خندید و به او هیچ گونه درشتی نکرد.

*********************

به این پایم می ماند!

منبع : مردان علم در میدان عمل، ج ۳، ص 464

زمانی پیامبر(ص) پای راست خود را گشودند و از اصحابشان پرسیدند: «این پای من به چه چیزی بیشتر شباهت دارد؟» حاضران هر کدام پای حضرت را به چیزی تشبیهی کردند. پیامبر(ص) تشبیهات هیچ کدام را نپذیرفتند. یاران عرض کردند: «یا رسول الله! اکنون خودتان بازگویید که پای شما به چه می ماند؟» آن حضرت تبسمی کردند و پای دیگر خود را گشودند و فرمودند: «به این پایم می ماند.»

*********************