قرآن در کلام رهبری – سوره نور آیه 44

تاریخ انتشار : 1398/11/6

بازدید : 873

منبع : پایگاه حوزه نت

متن آیه:

یقَلِّبُ اللَّهُ اللَّیلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فی ذلِک لَعِبْرَةً لِأُولِی الْأَبْصارِ

ترجمه:

خداوند شب و روز را دگرگون می سازد؛ در این عبرتی است برای صاحبان بصیرت!

موضوع:

الگو گرفتن قو ه قضاییه از دستگاه قضاوت امیرالمومنین(علیه السلام)

کلام رهبر1:

ما به این حد قوّه ی قضاییه، راضی نیستیم. قدر شما آقایان را می دانیم و پیشرفت قوّه ی قضاییه را هم مثل همه ی اولی الابصار مشاهده می کنیم. تحرک و تلاش قوّه ی قضاییه، بحمداللَّه خوب و محسوس است؛ اما شما الگو را دستگاه امیرالمؤمنین(علیه الصّلاةوالسّلام) قرار بدهید. خودمان را با او بسنجیم، نگوییم هم نمی شود. بله، آن طور نخواهد شد؛ لیکن نزدیک و شبیه به او، ممکن است. ما در کشوری زندگی می کنیم که سالیان متمادی، وضع قضایی نابسامانی داشته است. لذا ما اوّلیات انسانی را در امر قضا، بتدریج فراموش کرده بودیم.

موضوع:

نگاه عبرت بینانه به وقایع هشت سال دفاع مقدس

کلام رهبر2:

درباره ی هفته ی دفاع مقدّس - که در آستانه ی آن هستیم - لازم می دانم مطلبی را مطرح کنم و آن این است که اسلام پیروان خود را به عبرت گرفتن عادت می دهد. در قرآن آیات متعدّدی این نکته را متذکر می شوند: «انّ فی ذلک لعبرة»، «فاعتبروا یا اولی الابصار» و. .. این یک درس زندگی است و فقط به معنای این نیست که انسان بتواند با این درس، معاش خود و حیات چند روزه را اصلاح کند و سامان بخشد. درس زندگی یعنی انسان بتواند با این درس هم حیاتِ این نشئه و هم - بالاتر از آن - حیات نشئه ی بعد را آباد کند؛ چون اصل آن جاست. تا چشم بر هم بزنید، همه چیز تمام شده است. مهم آن نشئه است که از لحظه ی وفات و خروج از این عالم تا قیام قیامت، انسان دچار آن است و زندگی توأم با سعادت یا شقاوت و خوشی یا ناخوشی را مشاهده می کند. انسان برای خوشیِ یک لحظه ی این دنیا چقدر زحمت می کشد؟ باید برای خوشی ابد خیلی تلاش کند. همه ی اینها با «عبرت» قابل تأمین است و به همین خاطر در قرآن این همه تأکید شده است که عبرت بگیرید.

این جمله ی نهج البلاغه خیلی مهمّ است که: «انّ من صرّحت له العبُر عمّا بین یدیه من المَثُلات»؛ هر که بتواند رنجها و بلاها و حوادث و سختیها را به چشم عبرت ببیند: «حجزته التّقوی عن تقحم الشُّبهات»؛ آن قدر از بدی و زشتی و چیزهایی که انسان را دچار بدبختی و نابسامانی می کند، رویگردان می شود که حتّی از شبهه های آن هم اجتناب خواهد کرد؛ چه رسد به خود آن.

این جنگ هشت ساله با مقدّمات و مؤخّراتش که تا امروز هم ادامه دارد، یکی از آن صحنه های عبرت است. به این صحنه ی عبرت نگاه کنیم. قبل از انقلاب، زندگی مردم ایران هم خودش یک صحنه ی عبرت بود که آن صحنه امروز هم در نقاطی از دنیا وجود دارد: حکومتهایی فاسد، مردمی گرفتار، دنیا و آخرتی فنا شده، دستی گشاده از سوی دشمنان و بدخواهان و لاشخورهای بین المللی در زندگی یک ملت و آفاقی بسته و تیره و تار برای انسانهایی که در آن جا زندگی می کنند و نه دنیا دارند و نه آخرت! قبل از انقلاب وضعیت ما این گونه بود و امروز هم در دنیا بعضی از کشورها این طورند. از آن عبرت، ملت ایران خوب استفاده کرد. یکی از این استفاده ها، همان ایستادگی در میدان جنگ هشت ساله بود.

تفسیر نمونه:

در آیه بعد به یکی دیگر از آیات خلقت و نشانه های عظمت پروردگار که همان خلقت شب و روز و ویژگیهای آنها است اشاره کرده می فرماید:" خداوند شب و روز را دگرگون می سازد، و در این، عبرتی است برای صاحبان بصیرت" (یقَلِّبُ اللَّهُ اللَّیلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فِی ذلِک لَعِبْرَةً لِأُولِی الْأَبْصارِ).در اینکه این دگرگونی از چه نظر است چند تفسیر ذکر کرده اند:بعضی آن را به معنی آمد و شد شب و روز گرفته اند که یکی می آید و دیگری را محو می کند. و بعضی آن را به معنی کوتاه شدن یکی و طولانی شدن دیگری که به صورت تدریجی انجام می یابد دانسته اند که پیدایش فصول نیز با آن مربوط است.

و بالآخره بعضی آن را به معنی دگرگونیهایی از قبیل گرما و سرما و حوادث دیگری که در شب و روز صورت می گیرد دانسته اند.ولی ناگفته پیدا است که این تفسیرها هیچگونه منافاتی با هم ندارند و ممکن است همه آنها در مفهوم جمله" یقلب" جمع باشد.

بدون شک- همانگونه که علم ثابت کرده است- هم آمد و شد شب و روز و هم تغییرات تدریجی آنها برای انسان جنبه حیاتی دارد، و درس عبرتی است برای" اولی الأبصار".

تابش یک نواخت آفتاب، درجه حرارت هوا را بالا می برد و موجودات زنده را می سوزاند، اعصاب را خسته می کند، اما هنگامی که در لابلای این تابش پرده های ظلمت شب قرار می گیرد آن را کاملا تعدیل می کند. تغییرات تدریجی روز و شب که سر چشمه پیدایش فصول چهارگانه است عامل بسیار مؤثری برای بارور شدن گیاهان و حیات تمام موجودات زنده و نزول بارانها و ذخیره آب در زمین ها است.

منبع: تفسیر نمونه ج 14 506