دشمن شناسی؛ اوّلین قدم مبارزه

بحمدالله امروز جمهوری اسلامی در سطح دنیا دارای عزّت و چهرهی پیشرونده است. تلاشهای آمریکاییها برای اینکه بتوانند ملّت و دولت ایران را محاصره کنند و در انزوا بیندازند، به جایی نرسیده است و هرگز هم به جایی نخواهد رسید. ملّت ما پشت سر مسئولان نظام ایستاده است. شناختن دشمن از همه مهمتر است. دشمن سعی میکند خود را دوست جلوه دهد و شعارهای ملّتها را عوض کند؛ کما اینکه شعار ضدّیّت با صهیونیسم را در میان بعضی از دولتمردان عرب، تبدیل به یک شعار انحرافی کردند! یکی از کارهایشان تبدیل کردن شعارهاست. ملّت و دولتی تسلیم میشود که دشمن را درست نشناسد، یا دچار فساد و بدبختی باشد؛ امّا اگر دشمنشناسی بود ـ که من این توصیه را به جوانان دارم ـ آن وقت شعارها، شعارهای روشن و آگاهانهای خواهد بود و آنچه که دشمن میخواهد، به فضل پروردگار آن را در میان ملّت ایران به دست نمیآورد. امیدواریم خدای متعال شما جوانان را حفظ کند. با نور هدایت خود همهی دلها را هدایت کند و گامهای ملّت ایران را استوار بدارد و دشمنان ملّت ایران را منکوب فرماید و انشاءالله شما جوانان با توجّهات ولی عصر (ارواحنافداه) آیندههای روشن و درخشان را در این کشور ببینید و با دست خودتان بسازید. (بیانات در دیدار دانشجویان و دانشآموزان به مناسبت سالروز تسخیر لانه جاسوسی آمریکا (روز ملی مبارزه با استکبار جهانی) 12/8/1378)

شناخت دشمن

من در صحبتهای خود بارها از دشمن اسم آوردهام و راجع به دشمن صحبت کردهام. بعضی نسبت به این رویکرد، حسّاسیّت نشان دادند؛ گفتند یا فهماندند که شما چرا مرتّب به دشمن میپردازید. من در جواب آنها همیشه گفتهام و اکنون هم میگویم که اگر فرض کنیم دشمنی بر سر هر راهی وجود دارد، خردمندانه نیست که انسان دشمن را نبیند و وجود او را عدم فرض کند. اگر فرض کنیم که دشمن در کمین ما نیست، این لزوماً به این معنا نیست که او در کمین ما نباشد. اگر دشمنی فرض میشود، باید او را شناخت و از او برحذر بود. ما در زمینهی مسألهی سیاسی بزرگ کشورمان ـ یعنی پیدایش نظام نو، نظام بیسابقه، نظامی که دارای پیام و سخن تازهای است؛ یعنی نظام جمهوری اسلامی ـ از روز اوّل تا به حال با دشمنانی مواجه بودهایم. اگر ما چشم خودمان را بر این دشمنها ببندیم، این دشمنها از بین نمیروند. اگر ما به خودمان تلقین کنیم که او دشمن ما نیست، او از دشمنی منصرف نخواهد شد؛ باید دشمن را شناخت. (بیانات در دیدار گروه کثیری از جوانان استان اردبیل 5/5/1379)
***
نظام سلطه، مثل اختاپوسی خطرناک و مثل سرطان دنیا را گرفته است. کشور ما جزو نقاط سالم دنیاست. نمیگوییم همهی دنیا ناسالمند. ممکن است نقاط معدودی در دنیا سالم مانده باشند. کشور و دولتی که از نظام سلطه و کمند این عنکبوت خطرناک تنندهی در تار و پود ملّتها و کشورها، سالم و برکنار مانده است، نظام جمهوری اسلامی است. طبیعی است که علیه شما بیدار باشند، فکر کنند و هر تلاشی انجام دهند. شما هم باید بیدار باشید. دانشجو، طلبه و دانش آموز باید بیدار باشد. بچههای دبیرستانی، دخترها و پسرها باید بیدار و هوشیار باشند. امروز از همهی شما این انتظار هست. شما نسل برگزیدهی این کشورید. دشمن باید شناخته شود. این اولین قدم است. (بیانات در دیدار دانشجویان و دانش آموزان 10/8/1374)

دانستن و شناسایی ابعاد دشمنی ها


ما باید جوانب توطئه ها را بروشنی بشناسیم و بشناسانیم؛ وظیفه ی ما این است. امروز جنگ نظامی با ما خیلی محتمل نیست ـ نمیگوییم بکلّی منتفی است، امّا خیلی محتمل نیست ـ لكن جنگی که وجود دارد، از جنگ نظامی اگر خطرش بیشتر نباشد، کمتر نیست؛ اگر احتیاط بیشتری نخواهد، کمتر نمیخواهد. در جنگ نظامی دشمن به سراغ سنگرهای مرزی ما می آید، مراکز مرزی ما را سعی میکند منهدم بکند تا بتواند در مرز نفوذ کند؛ در جنگ روانی و آنچه که امروز به او جنگ نرم گفته میشود در دنیا، دشمن به سراغ سنگرهای معنوی می آید که آنها را منهدم کند؛ به سراغ ایمانها، معرفتها، عزمها، پایه ها و ارکان اساسی یک نظام و یک کشور؛ دشمن به سراغ اینها می آید که اینها را منهدم بکند و نقاط قوّت را در تبلیغات خود به نقاط ضعف تبدیل کند؛ فرصتهای یک نظام را به تهدید تبدیل کند. این کارهایی است که دارند میکنند؛ در این کار تجربه هم دارند، تلاش هم زیاد دارند میکنند، ابزار فراوانی هم در اختیارشان هست. باید ابعاد دشمن و ابعاد دشمنی را بدانیم تا بتوانیم بر او فائق بیاییم. البّته ما مدد الهی داریم، کمک غیبی داریم بدون شک؛ این را انسان دارد مشاهده میکند؛ لكن ما مادامی که هوشیارانه، آگاهانه در میدان نباشیم، تدبیر لازم را به کار نبریم، کمک الهی به سراغ ما نخواهد آمد. (بیانات در دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری 2/7/1388)

لزوم دقّت مسلمانان در شناسایی دوست و دشمن

ما میگوییم: ای مسلمانان عالم! در هر جای دنیا که هستید، اگر با هم دشمنی نکنید، علیه هم مبارزه و جنگ نکنید و دشمنان و دوستانتان را بشناسید، وضع زندگی شما با آنچه که امروز است، تفاوت خواهد کرد. امروز، دچار تشتّت و ضعف و عقب ماندگی هستید. کشورهای اسلامی ـ غالباً یا عموماً ـ فقیر و وابسته و اسیرند. دشمنان اسلام میخواهند اسلام را از میان کشورهای اسلامی به زور بیرون برانند. قلب آحاد مردم مسلمان، با اسلام و خداست. آنها به اسلام علاقه مندند. سیاستها و قدرتهای بزرگ جهانی سعی میکنند به وسیله ی دولتهای دست نشانده، مردم را از اسلام دور نمایند. اگر شما با هم باشید و با هم دعوا نکنید و نیروی خود را ـ که عنصر عظیمی است و برای بهتر کردن دین و دنیاتان، میشود از آن استفاده کنید ـ علیه یکدیگر مصرف نکنید، اهداف پلید دشمن محقّق نخواهد شد. (بیانات در دیدار با جمع کثیری از اقشار مختلف مردم، روحانیون و معاونان دفاتر عقیدتی، سیاسی نیروهای زمینی ارتش و جمعی از شیعیان استان سر حدّ پاکستان 19/7/1368)

لزوم درک و شناسایی دشمن

من میخواهم به شما عزیزانم و به شما فرزندان و برادران بسیجی خودم، این نکته را عرض کنم این را سررشته ی یک تحلیل طولانی و همیشگی قرار دهید تا دشمن را بشناسید و بفهمید دشمن، امروز چه کار میکند. وقتی در یک نظام، مسئولینی عدّه ای که یک کشور بزرگ مثل ایران را اداره میکنند متّکی به آحاد مردم هستند؛ به این نیروهای زنده و پرنشاط؛ به این جوانانی که خطر را در مقابل هدفهای خودشان به هیچ می انگارند؛ به این دلهای سرشار از شور و شوق و عشق به هدف والا؛ همینهایی که جنگ هشت ساله را اداره کردند؛ همینهایی که امروز اگر ما در مقابل استکبار جهانی با قدرت می ایستیم، بخاطر این است که به ایستادگی این نیروی عظیم در داخل کشور اعتماد و اطمینان داریم؛ وقتی که بین این نیروی عظیم با مرکزیّت کشور، با مسئولین کشور، با دستگاه اداره کننده ی کشور، با رهبر، با دولت، پیوند و ارتباط مستحکم باشد، اداره کنندگان چنان قدرت روحی پیدا میکنند که در مقابل فشارها و تحمیلات جهانی بگویند «نه»؛ تا استکبار نتواند بر آنها چیزی را تحمیل کند. کما اینکه امروز آمریکاییها و بقیه ی قدرتهای ظالم و غاصب، بر خیلی از دولتها تحمیل میکنند. هم آنها قدرت پیدا میکنند، هم مردم در راه مصالح کشور به کار میرود. اراده های مردم، مشتهای گره کرده ی مردم، در راه استقلال و آباد شدن کشور و در راه آزاد زیستن و عزت ملّت به کار می افتد. و کدام عزّت برای یک ملّت از این بالاتر، که هیچ قدرتی نتواند آن را ابزار دست و وسیله برای رسیدن به خواستهای خودش قرار دهد؟! این، برای یک ملّت، از هر عزّتی بالاتر است. (بیانات در اجتماع بزرگ فرماندهان «نیروی مقاومت بسیج» سراسر کشور در دوّمین روز از «هفته ی بسیج» 30/8/1372)
***
شما ببینید نقطه ی قوّتتان چیست و روی آن تکیه کنید؛ چنانکه در میدان جنگ همین کار را میکنید. یعنی نقطه ضعف طرف را می یابید، رخنه گاه را در صفوف طرف مقابل پیدا میکنید و حمله را بر نقاط ضعف طرف متمرکز مینمایید؛ و اگر بتوانید نقاط قوّت طرف را از بین ببرید، به این کار میپردازید. فرض بفرمایید اگر دشمن هواپیماهای بسیار تیزپروازی دارد، برای زمینگیر کردن او در منطقه، ضدّ هوایی تان را تقویت میکنید. یا اگر زرهی بسیار مسلّطی دارد، شما ضدّ زرهی تان را مجهز میکنید تا او زمینگیر شود. در مبارزات نظامی، این قاعده ی کلّی است و همه ی ارتشهای جهان، در نبردها چنین کاری میکنند. در دنیای سیاست نیز همینطور است. استکبار به کشور ما نگاه کرده و دیده است که ملّت ایران نقاط قوت و نقاط ضعفی دارد. بنابراین میخواهد ضمن حداکثر استفاده از نقاط ضعف، تا آنجا که میتواند نقاط قوّت را از بین ببرد و مانع استفاده ی این ملّت از نقاط قوّت خود شود. (بیانات در دیدار ارتشیان، به مناسبت «روز ارتش» 24/1/1373)
***
فرض کنید شما در کلاس آموزش تاکتیک، شرکت کرده اید. در آنجا مثلاً جبهه ی دشمن فرضی را مشخّص میکنید، جبهه ی خودی فرضی را هم مشخّص میکنید. بعد متوجّه تاکتیک غلط جبهه ی خودی میشوید و میبینید که طرّاح نقشه ی خودی، فلان اشتباه را کرده است. شما دیگر در وقتی که میخواهید تاکتیک طرّاحی کنید، نباید مرتکب آن اشتباه شوید. یا مثلاً تاکتیک درست بوده؛ امّا فرمانده یا بیسیمچی با توپچی یا قاصد و یا سرباز ساده، در جبهه ی خودی، فلان اشتباه را کرده اند. میفهمید که شما نباید آن اشتباه را تکرار کنید. تاریخ، اینگونه است. (بیانات در جمع فرماندهان لشکر 27 محمّد رسول الله (ص) 20/3/1375)