نیت به معنای تصمیم داشتن بر انجام کاری هست.

و نیت برای روزه ماه مبارک رمضان به این معناست که شخص، بداند که چه میخواهد در ماه رمضان انجام بده.

لذا اینکه سفارش شده انسان باید برای روزه ماه رمضان نیت نماید، به این معنا نیست که دنبال برنامه عجیبی باشد!

همین مقدار که شخص مومن، هفته ها قبل از شروع ماه مبارک، صحبت از روزه گرفتن ماه رمضان رو با اطرافیان و در ذهنش مطرح میکند، حکایت از آن دارد که این شخص برای روزه گرفتن ماه رمضان برنامه ریزی ، و قصد نموده که روزه بگیرد و همین کافیست.

هرچند بازهم بهتره که در هر شب ماه رمضان، انسان با معشوق خود بازهم در ذهنش تجدید قصد کند و در ذهنش مرور کند که فردا هم، برای او قرار است چه انجام دهد.

خلاصه، همینکه انسان در ذهنش میداند قراره برای خدا از اذان صبح تا مغرب کاری که روزه را باطل میکند انجام نده، کافیست.

یوم الشک : روزی که انسان شک دارد آخر شعبان است یا اول رمضان .
اگرکسی یوم الشک را روزه می گیرد نمی تواند به نیت ماه رمضان روزه بگیرید بلکه باید مستحبی یا به نیت روزه قضا روزه بگیرد .
اگر بعدا معلوم شد که ماه رمضان است روزه آن روز ، روزه رمضان محسوب می شود و نیازی به قضا نیست . اگر در بین روز معلوم شد که ماه رمضان است باید از همانجا نیت روزه ماه رمضان نماید .
روزه گرفتن در یوم الشک واجب نیست . اگر روزه نگرفتید و بعدا مشخص که ماه رمضان بوده است قضای آن روز بر گردن شما مستقر می شود .

شرایط نیت روزه :
1- به قصد قربت و اخلاص
2- استمرار در نیت
۳-عدول از نیت جایز نیست ؛‌ چه روزه واجب باشد چه روزه مستحبی.

چه مواردی استمرار در نیت را بهم می زند :

1- نیت قطع روزه ولو فورا منصرف شود .
2- تردید در ادامه روزه : در یک مورد تردید داشته باشید روزه باطل نمی شود و ان زمانی است که کاری انجام دادید نمی دانید که روزه شما باطل است یا خیر . اما اگر فرض تشنه تان شده باشد و با خود بگویید روزه ام را بهم بزنم یا نه ولو فوری برگردید روزه باطل است .
3- تصمیم گرفتن بر انجام کاری که روزه را باطل می کند. ولو اینکه فورا منصرف شود.
این سه مورد که گفته شد در خصوص روزه واجب ماه رمضان یا روزه واجب معین (مانند نذر) است .

احکام روزه :

روزه : از اذان صبح تا غروب آفتاب باید به قصد اطاعت از فرمان خدا از خوردن و آشامیدن خودداری کند .

اقسام روزه :

۱-روزه واجب : مثل روزه ماه مبارک رمضان یا روزه قضا،‌یا روزه کفاره ، روزه نذر، روزه روز سوم اعتکاف
2- روزه مستحبی
3- روزه مکروه : روزه روز عاشورا
۴- روزه حرام : اعیاد فطر و قربان

اگر کسی می داند روزه برایش ضرر دارد یا خوف ضرر دارد و روزه بگیرد روزه اش حرا م است .
در خوف ضرر یا تجربه شخصی اش می باشد یا پزشک به او می گوید که روزه برایش مضر است یا منشا عقلایی داشته باشد یعنی عقلا می گویند که روزه برایت ضرر دارد .
اگر شما خود می دانید که روزه برای شما ضرر ندارد اما پزشک می گوشد که ضرر دارد تشخیص خود شما حجت است .
اگر کسی عقیده اش بر این بود که روزه برایش ضرر ندارد و روزه گرفته است و بعد فهمید که ضرر داشته است بعدا باید قضایش را بجا بیاورد.

چه مواردی استمرار در نیت را بهم می زند :
1- نیت قطع روزه ولو فورا منصرف شود .
2- تردید در ادامه روزه : ... ولو فوری برگردید روزه باطل است .
3- تصمیم گرفتن بر انجام کاری که روزه را باطل می کند. ولو اینکه فورا منصرف شود.
این سه مورد که گفته شد در خصوص روزه واجب ماه رمضان یا روزه واجب معین (مانند نذر) است .

خیر این سه مورد فقط در خصوص روزه واجب ماه رمضان یا روزه واجب معین (مانند نذر) نیست!

بلکه در روزه واجب غیر معین (مثل روزه قضا در وسط سال) و یا روزه مستحبی هم جریان دارد و باعث بطلان آنها میشود!

منتها چون وقت نیت روزه قضا تا قبل از اذان ظهر و نیت روزه مستحبی تا قبل از اذان مغرب هست، اگر هنوز زمان نگذشته باشه؛ این فرد که بواسطه

1- نیت قطع روزه
2- تردید در ادامه روزه
3- تصمیم گرفتن بر انجام کاری که روزه را باطل می کند.

روزه اش باطل شده، میتواند در روزه واجب غیر معین و یا روزه مستحبی مجددا نیّت روزه کند.

خلاصه ، آن مواردی که شما نام بردید مبطل نیت و در نتیجه مبطل مطلق روزه میباشد، منتها در روزه مستحبی و روزه واجب غیر معیّن امکان تصحیح نیت موجود است، برخلاف روزه ماه رمضان و روزه واجب معینّ که دیگر در آنها امکان ترمیم وجود ندارد.