شکر در دعا

شکر در قبال نعمات مادی و معنوی که خداوند به ما ارزانی داشته تنها به زبان خلاصه نمی گردد. رسیدن به مقام شاکرین و قرار گرفتن در این جایگاه از آن افرادی است که دائماً در محضر الهی خویش را سنجیده و به عجز و ناتوانی در مقابل اینهمه نعمت اعتراف کرده اند. امام سجاد(ع) که به عالیترین مراتب شکر و سپاسگزاری نائل گشته در مناجات الشاکرین می فرماید: ای خدا نعمتهای پی درپی تو مرا از انجام وظیفه شکرگزاری غافل کرد و...عجز و ناتوانی مقام کسی است که به نعمت های فراوان تو اعتراف کرده و به تقصیر در ادای شکر آنها روبروست.

شکر در مقابل نعمتهای پروردگار نصیب افرادی می گردد که به قرب پروردگار رسیده و در انجام فرامین او کوشیده اند. و در پی رضایت او بوده اند. حضرت علی(ع) در دعای کمیل می فرماید:

اسئلک بجودک ان تدنینی من قربک و ان توزعنی شکرک. از تو می خواهم به بخشش و جودت که مرا به مقام قربت نزدیک کنی و سپاسگزاری و شکر به درگاهت را نصیبم گردانی.

پی نوشت ها:

ـــــــــــــــــــــــ

1. سوره نحل، آیه 121.

2. سوره ابراهیم، آیه 37.

3. اصول کافی، ج 4، ص 301.

4. تفسیر المیزان، ج 7، ص 65.

5. سوره بقره، آیه 152.

6. سوره سباء، آیه 12.

7. اصول کافی، ج 4، ص 289.

8. نهج البلاغه، خطبه 113.

9. همان خطبه 80.

10. اصول کافی، ج 4، ص 293.

11. همان، ص 303.

12. ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، علامه جعفری، ج12، ص 13ـ10.

13. مشکاة الانوار،ص 45.

14. سوره لقمان، آیه 14.

15. نهج البلاغه، حکمت 236.

16. سوره حج، آیه 77.

17. مفاتیح الجنان، سجده شکر.

18. اصول کافی، ج 4، ص 301.