معرفی برخی هنرمندانی که خود را از طرفداران پر و پا قرص خودوروفسکی می‌دانند

• جان لنون ( سرپرست گروه راک بیتلز، به قدری مجذوب هنر خودوروفسکی شد که به اصرار او، کلاین مجبور شد برای ساخت فیلم‌های خودوروفسکی سرمایه‌گذاری کند.)
• مرلین منسون ( خواننده‌ی مشهور متال، به قدری خودوروفسکی را تحسین می‌کند که طراحی مراسم ازدواجش با دیتا فون را به خودوروفسکی واگذار کرد.)
• سالوادور دالی ( نقاش بزرگ سورئالیست، با وجود اختلافاتی که با تمامی هنرمندان هم عصر خود داشت،خودوروفسکی را تحسین می‌کند و حاضر می‌شود در پروژه‌ی ناتمام دون با او همکاری کند)
• لیمپ بیزکیت ( گیتاریست مشهور جهان، آلبوم مفهومی لوتوس آیلند از گروه وی ، بلک برنز را ادای احترامی به فیلم ” کوهستان مقدس” خودوروفسکی می‌داند.)
• دانیل پینچبک ( برگزار کننده‌ی شوی بزرگ شبکه‌ی آرته‌ی فرانسه، بهترین برنامه‌اش را مصاحبه با خودوروفسکی عنوان می‌کند)
• نیکلاس ویندینگ رفن ( کارگردان دانمارکی در پایان فیلم Drive به خودورفسکی ادای احترام کرده و فیلم را به او تقدیم می‌کند.)
• لاندرو تاوب ( بازیگر آرژانتینی در کتابی که منتشر کرده است به نام “La Mente Oculta” خودوروفسکی را عامل اصلی تغییرات مثبت در زندگی‌اش می‌داند)
• پیتر گابریل ، سدریک بیکسلر زاوالا و عمر رودریگوز لوپز ، برن دیلر ماستودون ، لوک استیل و نیک لیتمور ( از جمله موسیقی‌دانانی که در مصاحبه‌های خود بارها هنر خودورفسکی را مورد تحسین و ستایش قرار داده‌اند)

آلخاندرو خودوروفسکیِ و دغدغه‌های روانکاوانه

خودوروفسکی تقریباً یک دهه را صرف بازسازی شکل اصلی تاروت «دی مارسی» کرده و در سه زمینه‌ی روانکاوی، روانشناسی و ماساژ ابتکاری از آن بهره برده است. روانکاوی قصد دارد زخم‌های روانی را که بیمار در زندگی متحمل شده است بهبود یابد. این روش درمانی مبتنی بر این عقیده است که عملکرد برخی از اعمال انسان می‌تواند به طور مستقیم برگرفته از ذهن ناخودآگاه باشد و به همین واسطه آن را از یک سری آسیب‌ها رها کند.. بعضی از متخصصان این درمان معتقدند که ناخودآگاه از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. روانشناسی خودوروفسکی شامل مطالعه «شخصیت» بیمار و «درخت خانواده» به منظور پرداخت به ناخودآگاه اوست. نظریات خودوروفسکی با رویکرد «پدیدارشناختی خود به سلسله شناسی» به صورت‌های فلکی که توسط «برت هلینجر» مطرح شده است مشابهت دارد.

خودورفسکی در مورد روش‌های درمانی خود چندین کتاب دارد. دو کتاب «روانکاوی: دام ساگرادا« و «روانکاوی: دام مقدس» مهم‌ترین آثار او در حوزه روانگاوی است. همچنین کتاب زندگی‌نامه‌اش که با نام «رقص واقعیت» به چاپ رسیده از پرفروش‌ترین آثار اوست. از او تا به امروز بیش از 23 رمان و رساله فلسفی به همراه ده ها مقاله و مصاحبه منتشر شده است. کتاب‌های او به زبان اسپانیایی و فرانسوی ترجمه شده و به طور گسترده خوانده می شود. این در حالی است که هنوز برخی از کتاب‌هایش برای مخاطبان انگلیسی زبان ناشناخته است.

به مدت یک ربع قرن خودوروفسکی در کافه‌ها و دانشگاه‌های سراسر شهر پاریس، جلسات کلاس درس و سخنرانی خود را به صورت رایگان برگزار کرد. این دوره ها یا گفتگوها از عصر چهارشنبه به عنوان دروس «الهیات تاروت» آغاز می‌شود و با یک کنفرانس طولانی چند ساعته به پایان می‌رسد. در بعضی مواقع صدها نفر از حاضرین برای اجرای زنده تظاهرات روانشناختی «درخت سلسله شناسی» او داوطلب می‌شوند. در این کنفرانس ها خودوروفسکی راه را برای ایجاد یک پایگاه قوی از دانشجویان فلسفه‌ی خود هموار می‌کند. دانشجویانی که به درک ناخودآگاه رسیده و به تعبیر او توانسته‌اند به وادی «خودِ بیش از حد» پا بگذارند و به شناخت تمام نسل‌ها و وابستگاه مرده و زنده‌ی خود برسند.. خودوروفسکی معتقد است که این پایگاه مهم‌ترین دستاورد زندگی او بوده است. اگرچه فعالیت‌های اینچنین فقط در دنیای محرك كافه‌های پاریس صورت می‌گیرد، اما او هزاران ساعت از زندگی خود را به تدریس و یاری رساندن به مردم برای رسیدن به آگاهی اختصاص داده است.

فیلم‌شناسی آلخاندرو خودوروفسکی

• فاندو و لیس (۱۹۶۸) Fando y Lis
• ال توپو (موش کور) (۱۹۷۰) El Topo
• کوه مقدس (۱۹۷۳) The Holy Mountain
• عاج فیل (۱۹۷۸) Tusk
• خون مقدس (۱۹۸۹) Santa Sangre
• دزد رنگین کمان (۱۹۹۰) The Rainbow Thief
• رقص واقعیت (۲۰۱۳) The Dance of Reality
• شعر بی‌پایان (۲۰۱۶) Endless Poetry