شبهه: ملحد اعتراض می کند:

من چیزی جز آنچه مشاهده و تجربه کنم را نمی پذیرم؛ در نتیجه چون خدا قابل مشاهده و تجربه نیست، پس من نمی پذیرم که خدایی وجود داشته باشد؟

جواب:

الف)

استادی سر کلاس درس می گفت: من به چیزی که آن را ندیده باشم باور ندارم و چون خدا را ندیده ام، باور نمی کنم؛ پس خدا غیر موجود است. دانش­آموزی از گوشه ی کلاس بلند شد و گفت: همه ی ما شاگردان عقل تو را ندیده ایم، پس تو عقل نداری! سپس این استاد ملحد مات و مبهوت شد؛ چه بسا چیزهای زیادی است که ما با چشم معمولی نمی بینیم اما اثری از آن وجود دارد:

• ویروس هایی است که باید توسط میکروسکوپ هزاران مرتبه بزرگ تر شوند تا دیده شوند، آیا تا آن ها را نبینی به وجود آن­ها باور نمی کنی؟ آیا برای همه امکان دیدن آن وجود دارد؟
• آیا کهکشان ها و سیارات دیگری که با چشم خودت ندیده ای را قبول نمی کنی؟
• آیا چیزهایی که به خاطر دوری از ما دیده نمی شوند را قبول نمی کنی؟
• آیا چیزهایی که به خاطر تاریکی شب دیده نمی شوند را قبول نمی کنی؟
• آیا برقی که درون سیم در جریان است را قبول نمی کنی؟
• آیا مولکول های آب را که به چشم سر نمی بینی، قبول نمی کنی؟
• آیا ژن های وراثتی را که به چشم نمی بینی، نمی پذیری؟
• آیا دردی که در بدن است و دیده نمی شود را نمی پذیری؟
• آیا ساختار اتم که عبارت از الکترون، پروتون و نوترون بوده و با چشم دیده نمی شود را نباید پذیرفت؟

10- آیا قانون جاذبه را به سبب ندیدن نمی پذیری؟

11- آیا نیروی مغناطیسی را که ندیده ای نمی پذیری؟

همان گونه که این چیزها را با چشم سر ندیده ایم ولی می پذیریم به سبب آن که آثارش را مشاهده کرده ایم، پس باید وجود الله متعال را نیز بپذیریم؛ چون جهان هستی اثر وجود الله است.

ب)

یک قانون عقلانی است که می گوید: (عدم الوجدان لا یدل علی عدم الوجود)؛ یعنی: این که شما چیزی را که نیافتید دلیل بر این نیست که آن چیز وجود نداشته باشد؛ چه بسا چیزهای زیادی است که انسان­ها در طول قرن ها آن را کشف نکرده اند و امروزه کشف شده است، آیا این که آن ها کشف نکرده بودند دلیل بر عدم وجود آن اشیاء است؟

چه بسا اتفاق افتاده است که چیزی در خانه گم کرده ایم و پس از جستجوی زیاد آن را نمی یابیم؛ این دلیل بر آن نیست که آن چیز وجود ندارد، بلکه شما نیافته اید و ممکن است بعدا آن چیز را از گوشه ی دیگری بیابید.

بنابراین، انکار ملحدان از وجود الله متعال نه بر اساس دلایل ظنی یا قطعی است بلکه بر پایه ی ایجاد شک و تردید بر وجود جهان غیب است؛ مثال آن ها همانند فرد نابینایی است که از وجود رنگ های مختلف انکار کند؛ به دلیل این که آن را ندیده است. یا مثال­ شان همانند قورباغه ای است که تنها در برکه ی کوچکی زندگی می کند و به دلیل ندیدن دریاها و اقیانوس های بزرگ از وجود آن ها انکار کند.

ج)

از طرفی دیگر، مشاهده و تجربه نمی تواند اساس قطعی برای علم نسبت به چیزی قرار گیرد؛ به طور مثال مشاهده و تجربه ی دوران باستان این بود که چوب سبک تر از آب است، پس روی آب شناور می شود؛ از روی این مشاهده و تجربه این تئوری را رد کردند که آهن و فلزات چون سنگین تر هستند، نمی توانند روی آب شناور بمانند و دلیل شان آن بود که آهنگری قطعه ای فلزی در آب انداخت و ثابت کرد که آن فلز نمی تواند روی آب شناور بماند، عمل این آهنگر تجربه بود اما تجربه ای غلط؛ زیرا اگر آهنگر ورقی آلومینیومی در ظرف آب می انداخت، روشن می شد که تئوری اول درست است.

د)

از طرفی دیگر، چه بسا دید انسان دچار خطا می شود؛ همانند: این که سراب را آب می پندارد و یا شعبده بازان با تردستی چشم بندی نموده و چیزهایی غیرواقعی را برای ما واقعی نشان می دهند؛ همانند: کاری که جادوگران فرعون در برابر سیدنا موسی علیه السلام انجام دادند.

از مکان بسیار بلندی به پایین نگاه می کنید ماشین ها را کوچک می بینید؛ در حالی که ماشین ها کوچک نیستند.

ه)

ملحدان بر ما اعتراض می کنند که از چیزهای غیبی سخن می گویید؛ در حالی که با چشم سر دیده نشده اند پس ما نمی پذیریم ولی خود شان نیز همیشه از چیزهایی سخن می گویند که ندیده اند؛ به طور مثال:

1- در ابتدای پیدایش حیات یک اسید آمینه تولید شد و به مرور توسعه یافت.

2- انفجار بزرگ روی داد و جهان پدیدار گشت.

این دو نمونه نشان گر آن است که آن ها درباره ی چیزی سخن می گویند که از دید آن ها خارج است.

چرا غیب خود را قبول دارند و غیب ما را قبول ندارند؟

اگر بگویند که شواهد علمی برای اثبات آن وجود دارد ما هم می گوییم: شواهد عقلی برای مغیبات همانند اثبات الله وجود دارد؛ چه شاهدی بزرگ تر از قرآن تأثیرگذار و تحدی طلب تا قیامت؟

و)

هر چیزی قابل دیدن و مشاهده نیست؛ زیرا نمی توان به یک مخلوق کوچک از مخلوقات الله متعال یعنی: خورشید نزدیک شد و آن را حس کرد، چطور امکان دارد که بخواهیم ذاتا به خدا نزدیک شویم و او را حس کنیم؟

ز)

برای دیدن هر چیزی، موارد زیر لازم است: جسم، زمان، مکان، رنگ، تغییر و تحول، آغاز و پایان و… در حالی که هیچ یک از این ها در الله وجود ندارد، پس چگونه می توان الله متعال را با چشم مشاهده کرد؟

ح)

حواس از امور مادی است و چیزهای غیرمادی را هرگز نمی توان با یک امر مادی درک کرد. خدا نیز از جمله مادیات نیست تا با حواس مادی احساس شود؛ بنابراین نمی توان خدا را در میان مخلوقاتش یافت؛ جستجوی خدا در میان مخلوقاتش همانند: آن است که ساعتی را برای شخصی نشان دهید و برایش بگوییم: این ساعت سازنده ای دارد و او شروع کند به جستجوی سازنده ی ساعت در لابه لای چرخ های ساعت و پس از اندکی تلاش بگوید: من ساعت ساز را نیافتم، پس این دلیل است که این ساعت سازنده ای ندارد. وقتی سازنده ی ساعت که مخلوق است را نمی توان در لابه لای چرخ های ساعت یافت؛ چطور امکان دارد خالق جهان هستی را در لا­به لای جهان هستی یافت؟

برای دریافت فایل pdf آن بالای لینک زیر کلیک کنید.