روش تکثیر آدنیوم

پس از شرح روش نگهداری گیاه آدنیوم به تکثیر این گیاه میپردازیم، آدنیوم را می‌توان از طریق قلمه زدن یا بذر تکثیر کرد.
در ادامه روش های تکثیر را مفصل شرح میدهیم:

تکثیر از طریق قلمه زدن

اگر این گیاه را از طریق قلمه زدن تکثیر کنید نباید انتظار تشکیل ساختار گوشتی و جذاب این گیاه در بالای خاک را داشته باشید. این ساختار گوشتی که با نام کاودکس شناخته می‌شود در زیر خاک تشکیل می‌شود و ممکن است بعدا سر از خاک در بیاورد.
اما مزیت تکثیر از طریق قلمه این است که می‌توان چند قلمه مختلف را به یکدیگر پیوند زد تا رنگ‌های متنوعی از گل‌ها را به دست آورد.

• یک شاخه 15 سانتی از گیاه را ببرید و آن را برای 48 ساعت در روزنامه یا دستمال کاغذی بپیچید، در محلی گرم و خشک قرار دهید تا قسمت بریده شده گیاه خشک شود.
• بعد از دو روز قلمه بریده شده را در خاکی با زهکشی مناسب قرار دهید. می‌توانید از خاک‌های آماده کاکتوس یا ساکولنت استفاده کنید یا خودتان خاکی ترکیبی بسازید که ترکیبی مساوی از خاک گلدان، کوکوپیت، پیت ماوس و ماسه است. بهتر است برای زهکشی بهتر مقداری سنگ ریزه در کف گلدان بریزید.
• انتهای قلمه را به هورمون رشد آغشته کنید و آن‌را در خاک بکارید. با کمک یک اسپری خاک را مرطوب کنید و این‌کار را هر چند روز تکرار کنید تا خاک مرطوب بماند.
• یادتان نرود که آدنیوم اهل صحرا است پس نباید بیش از حد آب دریافت کند. اگر خاک گیاه را بیش از حد مرطوب کنید باعث پوشیدن ریشه‌های گیاه خواهید شد.
• گیاه را به مکانی گرم و نورگیر منتقل کنید. اگر گیاه در داخل خانه است هر یک یا دو روز آن ‌را بچرخانید تا تمام قسمت‌های آن نور دریافت کند وگرنه یک سمت آن به سمت آفتاب کج می‌شود.
• بعد از این‌که اولین نشانه‌های رشد را در گیاه ببینید خیالتان راحت می‌شود که اقدام شما مفید بوده و توانسته‌اید یک گیاه جدید را متولد کنید.

روش تکثیر از طریق بذر

مزیت تکثیر آدنیوم از طریق بذر این است که خیال شما بابت تشکیل ساختار گوشتی و خاص این گیاه (کاودکس) در بالای خاک، راحت است.
این ساختار یکی از زیبایی‌های گیاه است که شاید نتوان از خیر آن گذشت. تکثیر این گیاه از طریق بذر ممکن است سال‌ها طول بکشد به همین خاطر باید صبور باشید.
شما می‌توانید بذرهای این گیاه را به صورت آماده خریداری کنید یا از گیاه فعلی خود بذر بگیرید البته به شرطی که چند گیاه در کنار یکدیگر داشته باشید که بتوانند گرده‌افشانی کنند.

برداشت بذر‌ها

غلاف بذرهای این گیاه شبیه به لوبیا است که به صورت جفتی رشد می‌کنند. زمانی که این غلاف‌ها رسیده شوند متورم می‌شوند. در این زمان شما باید غلاف‌ها را با نخ و توری محبوس کنید تا با باز شدن غلاف، بذرهای گیاه فرار نکنند.
وقتی غلاف بذرها باز شد و توری را باز کنید، کرک‌های قاصدک شکل را از آن جدا کنید تا در نهایت بذرهای تازه گیاه باقی بماند.

کاشت بذرها

• برای کاشتن بذرهای آدنیوم باید با خاکی شروع کنید که نیمی از آن خاک کوکوپیت یا پیت ماوس باشد و نیم دیگر آن ماسه یا پوده باشد.
• گلدانی کوچک و کم عمق را انتخاب کنید و آن را در محلی با نور زیاد ولی غیرمستقیم قرار دهید. دمای محیط برای این گیاه باید چیزی بین 26 الی 29 درجه سانتی گراد باشد.
• بذرها را به صورت پراکنده بر سطح خاک بریزید، روی آن را با یک لایه ماسه بپوشانید و با کمک یک اسپری خاک را مرطوب کنید. این کار را هرچند روز تکرار کنید تا بذرها جوانه بزند.
• بعد از سه الی هفت روز باید جوانه‌ها را مشاهده کنید. مرطوب کردن خاک را تا جایی ادامه دهید که بذرها تبدیل به نهال شوند تا بتوان آن را به گلدانی جدید منتقل کرد.

مشکلات، آفات و بیماری‌ها

مشکلات

بیشتری مشکلی که آدنیوم با آن درگیر می‌شود، زرد شدن برگ ها و لوله ای شدن انها و پوسیدگی ریشه است. مهم‌ترین نکته درباره این گیاه آب ندادن زیاد است. رز صحرایی می‌تواند آب را در ریشه چاقش ذخیره کند و دیگر دلش نمی‌خواهد بیش از حد آب دریافت کنند. این گیاه کم آبی را بیشتر از آب زیاد دوست دارد. زهکشی مناسب و آب دادن به میزان کم بهترین شرایط برای این گیاه است تا ریشه‌های گیاه پوسیده نشود.

چرا برگ‌های آدنیوم زرد می‌شوند؟

زرد شدن برگ‌ها، بدون شک یکی از رایج‌ترین مشکلات در نگهداری از آدنیوم به شمار می‌رود. طبق تجربیات ما، در اغلب موارد آبیاری بیش از حد مسبب این اتفاق شده است. اما بیایید با هم سایر علل را نیز بررسی کنیم:

1- آبیاری بیش از حد:

اول از همه، باید نگاهی به نوک برگ بیاندازید. در این خصوص، زرد شدن از نوک برگ آغاز می‌شود و به سمت داخل حرکت می‌کند. در روزهای نخست، می‌بینید که برگ در حال تیره‌تر شدن است، حالتی مانند کبود شدن. اما پس از چند روز، زردی نمایان شده و برگ کم کم خشک می‌شود.
در این مورد، می‌توانید سریعا با کاهش میزان آبیاری، آدنیوم را از خطر نابودی نجات دهید. شاید لازم باشد با کمک یک دستمال کاغذی، گوش پاک کن یا حتی شن و ماسه میزان رطوبت اضافی خاک را جذب کنید.
اگر آدنیوم شما از نظر اندازه بزرگ است، بهتر است خاک آن را تعویض کنید. دقت کنید که به گیاه آسیب و اضطرابی وارد نکنید.

حال علت این آبیاری بیش از حد چیست؟ بسیاری از مردم (مانند ما) مدام گیاهان خود را آبیاری می‌کنند، چون صرفا از انجام این کار لذت می‌برند.
اسپری کردن آب و سایر روش‌های آبیاری احساس خوشایندی به انسان می‌دهد و حتی می‌تواند معتاد کننده باشد! پس هرگاه که خواستید برای رضایت خاطر خود دست به اسپری آب بزنید، کمی درنگ کنید و ابتدا خاک را چک کنید. اگر خشک بود، آنگاه گیاه را آبیاری کنید.

2- آبیاری کمتر از میزان لازم:

اگر زرد شدن از مرکز برگ‌ها آغاز شده و در حال پیشروی به سمت نوک آن است، احتمالا مشکل آبیاری کم یا کافی نبودن نور است. برای اینکه دلیل اصلی را تشخیص دهید، ابتدا باید خاک را بررسی کنید. اگر خاک خشک است و آدنیوم ظاهری پژمرده با برگ‌های مات دارد، گیاه تشنه است.
گاهی اوقات عده‌ای برای وادار کردن آدنیوم جهت ورود به دوران خفتگی، ناگهان آبیاری را کاملا متوقف کرده و آن را در خانه رها می‌کنند. این کمبود نور در زمستان برگ‌های زرد را ایجاد کرده و منجر به ریزش آنها خواهد شد.
نجات یک آدنیوم تشنه، بسیار راحت‌تر از نجات یک آدنیوم غرقاب شده است. کافی است گیاه را به خوبی آبیاری کنید و سپس ان را به مکانی با نور بیشتر ببرید. این کار را در طی زمان و به آرامی انجام دهید، طوری که بلافاصله تحت نور شدید قرار نگیرد. او بالاخره خود را بازیابی خواهد کرد.

3- زرد شدن طبیعی:

اگر هنگامی که به برگ‌های زرد شده دست می‌زنید آنها راحت می‌افتند، یعنی این زرد شدن طبیعی است. برگ‌ها در چرخه طبیعی زندگی خود هستند؛ پس از گلدهی زرد می‌شوند و همه چیز تحت کنترل است. نیازی نیست نگران شوید.
راه دیگر برای اطمینان از این نوع ریزش، دست زدن به کاودکس (تنه خرمایی) است. اگر بدنه (کاودکس) سفت و محکم بود، یعنی همه چیز درست است. تنه نباید نرم و پژمرده باشد.

بعضی از افرادی که از آدنیوم نگهداری می‌کنند، می‌گویند که این زرد شدن طبیعی اغلب اوقات در فصلی رخ می‌دهد که در آن بارش باران صورت گرفته است؛ حتی برای گیاهانی که تمام شرایط برای آنها ایده‌آل بوده است. در واقع باران می‌تواند این چرخه را تغییر دهد. بعضی از آدنیوم‌ها قبل از آغاز این روند، هاله‌ای قرمز رنگ بر روی برگ‌های خود ایجاد می‌کنند.

روند زرد شدن از برگ‌های پایینی آغاز شده و به مرور به برگ‌های شاخه‌های بالایی می‌رسد. اگر شاهد چنین الگویی در ریزش برگ‌های آدنیوم خود بودید، نباید نگران شوید. این اتفاق طبیعی است و به آن اعتماد کنید.

4- فاسد شدن ریشه:

اگر چندین بار بر روی برگ‌های زرد ضربه زدید اما به راحتی نریختند، باید ریشه را بررسی کنید. ممکن است ریشه دچار پوسیدگی قارچی شده و یا بیش از حد در خود پیچیده باشد.
آیا بخش‌های سفید رنگ کرکی مانند بر روی ریشه پیدا کردید؟ این یکی از اولین نشانه‌های پوسیدگی ریشه یا تنه (کاودکس) است.
برای نجات آن، گیاه را کامل از خاک خارج کنید. بخش‌های نرم، لزج و آسیب دیده ریشه را به کمک یک قیچی یا چاقوی تیز ببرید. سپس آن را تحت نور خورشید خشک کنید. اجازه دهید برای 14-7 روز استراحت کند. بعد از این مدت، آدنیوم را در خاکی تازه بکارید تا خود را ترمیم کند.

5- آفات و قارچ‌ها:

اگر آدنیوم مورد هجوم این مهمانان ناخوانده قرار گرفته باشد، نقطه‌های ریزی بر رو یا زیر برگ‌ها ایجاد خواهد شد. در مقایسه با زرد شدن طبیعی، رنگ زرد ناشی از آفات روشن‌تر است.
اگر برگ‌های زرد طبیعی با یک ضربه ملایم می‌ریزند، برگ‌های زرد بیمار این طور نیستند. حتی اگر چندین بار مستقیما به آنها ضربه بزنید، هنوز هم به ساقه خود متصل باقی خواهند ماند.
راه دیگر برای تشخیص این مشکل، توجه به تنه (کاودکس) است. در این مورد، معمولا تنه کمی منقبض و کوچک‌تر می‌شود؛ به طوری که وقتی آن را لمس می‌کنید، حس می‌کنید که دیگر سفت نیست و کاملا نرم شده است. باید تمام بخش‌های گیاه را به خوبی بررسی کنید تا وجود تمام آفات را شناسایی کنید. سپس متناسب با نوع، برای نابودی آنها اقدام کنید.

علت لوله‌ای شدن نوک برگ‌های آدنیوم چیست؟

در اغلب اوقات، این پیچ خوردگی طبیعی است و به عنوان بخشی از تغییرات رشد گیاه تلقی می‌شود؛ در واقع آسیبی به سلامت کلی آن وارد نمی‌کند. اگر فقط یکی دو برگ از گیاه لوله‌ای شده‌اند و باقی شکل عادی خود را دارند، اصلا نگران نشوید و خود را درگیر این موضوع نکنید.

اما اگر حس کردید تعداد از حالت عادی بیشتر شده و یا تغییرات جزئی دیگری را نیز در گیاه شاهد بودید، ممکن است مشکل از عناصر ضروری باشد. در واقع پیچ خوردگی، در نتیجه کمبود پتاسیم یا نیتروژن رخ می‌دهد. پتاسیم، عنصری مغذی برای رشد ساقه و ریشه است. نیتروژن نیز برای گل‌ها، برگ و شاخه‌ها مفید است.

برای حل این مشکل، از کودهای حاوی پتاسیم و نیتروژن استفاده کنید. پس از مدتی خواهید دید که برگ‌های جدید بزرگ‌تر و زیباتر رشد می‌کنند. یک راه هوشمندانه برای افزایش این عناصر، کاشت لوبیا در خاک آدنیوم است. دانه لوبیا، میزان باکتری‌ها را در خاک افزایش می‌دهد؛ باکتری‌هایی که غده‌ها را بر روی ریشه شکل می‌دهند. این غده‌ها هوا را جذب کرده و نیتروژن موجود در آن را به خاک منتقل می‌کنند. بدین شکل به روشی کاملا طبیعی، دائما خاک را تغذیه کرده و گیاه را تقویت می‌کنند.

چرا ریشه آدنیوم فاسد و پوسیده می‌شود؟

اگر گیاه و به تبع آن ریشه را بیش از حد آبیاری کنید، اجزای درونی توپ ریشه متلاشی شده و آن را کاملا شل و لزج می‌کند.
برای یافتن بخش فاسد شده ریشه، باید نگاهی به برگ‌ها بیاندازید. اگر برگ‌ها کاملا زرد شده‌اند و در اثر صربه زدن نمی‌ریزند، به احتمال زیاد مشکل پوسیدگی است. سپس مسیر برگ‌های زرد را دنبال کرده و ساقه را تا نزدیک‌ترین نقطه به سطح خاک بررسی کنید. آیا اثری از فاسد شدن، نرم شدگی، تغییر رنگ و … می‌بینید؟

برای چک کردن سیستم ریشه، از دست‌های خود کمک بگیرید. تمام نقاط آن را لمس کنید و فشاری جزئی به آن وارد کنید. اگر فقط بخش کوچکی از آن فاسد شده است، به راحتی آن را جدا کنید. سپس مقداری پودر آهک باغبانی یا دارچین بر محل بریدگی بریزید تا ترمیم شود.
اگر نقاطی مشکی رنگ بر سطح ریشه مشاهده کردید یا پوسیدگی در مناطق مختلف آن گسترده شده بود، باید اقدام جدی‌تری بکنید.
گیاه را از خاک خارج کرده، تمام بخش‌های پوسیده را ببرید. سپس آن را بر عکس در مکانی سایه آویزان کنید. مقداری پودر آهک بر نقاط بریدگی بریزید تا التیام پیدا کنند. پس از ترمیم زخم‌ها، مجدد آدنیوم را در خاک تازه بکارید. اگر تمایل ندارید از پودر آهک استفاده کنید، دارچین سابیده شده جایگزین خوبی برای آن است. می‌توانید این راه‌ها را نیز برای خلاص شدن از دست بخش‌های پوسیده ریشه امتحان کنید:
• با استفاده از یک شلنگ پرفشار، پوسیدگی‌ها را بشویید و جدا کنید.
• ریشه‌های پوسیده را در محلول آهک بخیسانید تا باکتری‌های مضر آن کشته شوند.
• با یک قاشق بخش‌های پوسیده را خارج کنید.

چگونه مشکل نرمی تنه آدنیوم را درمان کنیم؟

نرمی کاودکس (تنه خرمایی) آدنیوم به علت شوک ناشی از جابه‌جایی، پژمردگی، کم آبی یا مشکلات قارچی ایجاد می‌شود.
برای نجات آدنیوم، باید به طور موقت تمامی مصرف کننده‌های انرژی را از گیاه جدا کنید. با این تعریف، باید تمام برگ‌ها، گل‌ها و شاخه‌های کوچک را ببرید. سپس، بخش‌های نرم و سیاه ریشه را نیز با یک قیچی نوک گیری کنید. گیاه را از خاک خارج کرده و اجازه دهید برای 21-7 روز در همان حالت استراحت کند. فراموش نکنید که در این مدت، نباید گیاه را آبیاری کنید.
پس از سپری شدن دوران استراحت، آدنیوم را در خاکی تازه و خنک بکارید. در این مرحله کمی آب به آن برسانید. روند بازیابی می‌تواند بیش از 3 ماه طول بکشد؛ در واقع طول این مدت به استقامت گیاه شما بستگی دارد. آدنیوم قوی‌تر خواهد شد و مجدد به زندگی طبیعی باز خواهد گشت.

چرا آدنیوم گل نمیدهد؟

1-کافی نبودن میزان نور:

بدون نور کافی خورشید، تبدیل انرژی و تولید گل کاری بسیار دشوار برای آدنیوم خواهد بود. حتی اگر در چنین شرایطی گل تولید کنند، به درخشانی و زیبایی لازم نخواهد بود. ممکن است شاخه‌ها در زمان‌های مختلفی شکوفه بدهند و همگی به یک باره گل تولید نکنند. آدنیوم باید روزانه 8-6 ساعت نور خورشید را دریافت کند.

2- زیادی عناصر مغذی:

بهتر است این بخش را با تعدادی مثال برایتان توضیح بدهیم. در واقع انگار وقتی که منابع محیطی به مقدار کمتری می‌رسد، مصرف کنندگان بیشتر از قبل اقدام به تولید می‌کنند.
این مثال را می‌توانیم در گونه‌های دیگری مانند قارچ‌ها نیز ببینیم. هنگامی که منابع رو به کم شدن می‌گذارند، میزان تولید قارچ‌ها بسیار بیشتر می‌شود. و یا مرغ‌ها یا پرندگان دیگر نیز اگر دارای چربی اضافه در بدن خود باشند، به این زودی‌ها تخم گذاری نخواهند کرد. همینطور در مورد کرم‌ها؛ در پرورش کرم، پرورش دهندگان برای اینکه تکثیر آنها را تسریع ببخشند، حدود یک هفته از غذا دادن به آنها خودداری می‌کنند.

بنابراین، گاهی اوقات زیاد بودن بیش از حد عناصر ضروری در خاک، گیاه را از رشد صحیح باز می‌دارد.
ممکن است آدنیوم شما هنوز در دوران اوج تولید جوانه‌ها و برگ‌های تازه باشد. شاخه‌های سنگین و تعداد جوانه‌ها را چک کنید. تا زمانی که گیاه هنوز در حال رشد و تولید بخش‌های جوان باشد، گل نخواهد داد. یعنی هنوز وقت گل ندهی فرا نرسیده است.
در موارد این چنینی، ممکن است آدنیوم گل تولید کند اما در عین حال، باز هم در حال وسیع کردن شاخه‌های خود باشد. این اتفاق به دلیل تجمع نیتروژن در خاک رخ می‌دهد. زیادی نیتروژن مانع از جذب پتاسیم و فسفر می‌شود؛ عناصری که دقیقا گل و دانه‌ها را تولید می‌کنند.
برای حل مشکل، می‌توانید تا زمان کاهش عناصر خاک صبر کنید. به طور کلی آبیاری و مرور زمان، مقدار آنها را کاهش می‌دهد. راه بهتر، هرس کردن تعدادی شاخه و ساقه است تا به این شکل رشد آنها متوقف شود.

3- وجود مواد مضر:

تقویت کننده‌های قوی شیمیایی مانند اتونیک، ممکن است برخلاف انتظار ما سبب تضعیف سلامت کلی گیاه شوند. و این یعنی یک سیستم ریشه‌ای ضعیف. در چنین مواردی آدنیوم شکوفه نخواهد داد.
برای حل این مشکل، باید آدنیوم را از خاک خارج کرده و این بار در خاکی نو و تمیز بکارید. عده‌ای از شن به عنوان سم زدا استفاده می‌کنند، به این شکل که آن را با خاک ترکیب کرده و گیاه را در همان خاک قبلی باقی می‌گذارند. در هر صورت باید کوددهی را این بار با روند بهینه و مقدار کمتری از سر بگیرید.

4- حشرات و قارچ‌ها:

این موجودات موذی، تمام عناصر مغذی را از درون گیاه به روش مکیدن خارج میکنند. آنها در زرد و قهوه‌ای کردن برگ‌ها نیز نقش دارند. اگر مواد لازم از گیاه خارج شود، دیگر قادر به رشد نخواهد بود. برای از بین بردن آنها از محلول زیر استفاده کنید:
• 3 قسمت آب جوش
• 2 قسمت آبی که به دمای محیط رسیده است
• 3 میلی لیتر مایع ظرف شویی
• اختیاری: روغن نعنا، روغن چریش، روغن‌های باغبانی

این ترکیب تا حد ممکن حشرات موذی را از گیاه دور نگه داشته و گیاه را حفظ می‌کند. مایع ظرفشویی و روغن‌ها کوتیکول‌های حفاظتی موجود در پوست حشرات را از بین برده و سیستم تکثیر آن‌ها را به هم می‌ریزند. برای دریافت نتایج بهتر، این محلول را در بعدازظهر به گیاه اسپری کنید.
اما برای مقابله با قارچ‌ها، باید شاخه‌ها را ببرید. بدین شکل قارچ دیگر قادر نخواهد بود که میسلیوم خود را در عمق گیاه وارد کند و در آنجا تکثیر شود.

آفات

برخی از آفاتی که ممکن است به این گیاه حمله کنند شامل شته‌ها، کنه تارعنکبوتی و شپشک آردی است.
اگر متوجه حضور این حشرات بر روی گیاه خود شدید می‌توانید با استفاده از روغن نیم، آن‌ها را از بین ببرید
کرم پیله‌ساز خرزهره حشره دیگری است که به رز صحرایی حمله می‌کند. برای خلاص شدن از دست این حشرات باید آن‌ها را با دستکش از روی گیاه جدا کنید و آن را باکتری Bacillus thuringiensis درمان کنید.
این کرم‌ها می‌توانند برگ‌های گیاه را به سرعت از بین ببرند اما نگران نباشید به محض این‌که این مهاجمان را از گیاه جدا کنید می‌تواند سلامت خود را به دست آورد.

مطلب مرتبط: رفع شپشک آردی گیاه

بیماری‌ها

قارچی به نام زغالک وجود دارد که ممکن است گیاه شما را آلوده کند. اگر برگ‌های گیاه لکه‌های برنزی رنگ داشته باشد و کم کم رو به زردی برود و در نهایت بریزد احتمالا دچار زغالک شده است.
ناراحت نباشید این بیماری معمولا در اوایل تابستان یا پاییز رخ می‌دهد و خود به خود برطرف می‌شود.
فقط کافی است میزان آب‌دهی را کمتر کنید و برگ‌های ریخته شده را از پای گیاه جمع کنید تا قارچ گسترش پیدا نکند.

در مجموع در این مطلب سعی کردیم، از روش نگهداری گیاه آدنیوم اطلاعات لازم را در اختیار شما گذاشته باشیم؛ اما چنانچه در حین خواندن، سوالی از آدنیوم به ذهنتان رسیده است اما پاسخ آن را نیافته‌اید یا نیاز به مشاوره گیاه دارید، از طریق بخش نظرات زیر همین مطلب سوالات خود را با کارشناسان گُل‌سِتان درمیان بگذارید تا در اسرع وقت به آن پاسخ دهند

علت لوله‌ای شدن نوک برگ‌های آدنیوم چیست؟

در اغلب اوقات، این پیچ خوردگی طبیعی است و به عنوان بخشی از تغییرات رشد گیاه تلقی می‌شود؛ در واقع آسیبی به سلامت کلی آن وارد نمی‌کند. اگر فقط یکی دو برگ از گیاه لوله‌ای شده‌اند و باقی شکل عادی خود را دارند، اصلا نگران نشوید و خود را درگیر این موضوع نکنید.
اما اگر حس کردید تعداد از حالت عادی بیشتر شده و یا تغییرات جزئی دیگری را نیز در گیاه شاهد بودید، ممکن است مشکل از عناصر ضروری باشد. در واقع پیچ خوردگی، در نتیجه کمبود پتاسیم یا نیتروژن رخ می‌دهد. پتاسیم، عنصری مغذی برای رشد ساقه و ریشه است. نیتروژن نیز برای گل‌ها، برگ و شاخه‌ها مفید است.
برای حل این مشکل، از کودهای حاوی پتاسیم و نیتروژن استفاده کنید. پس از مدتی خواهید دید که برگ‌های جدید بزرگ‌تر و زیباتر رشد می‌کنند. یک راه هوشمندانه برای افزایش این عناصر، کاشت لوبیا در خاک آدنیوم است. دانه لوبیا، میزان باکتری‌ها را در خاک افزایش می‌دهد؛ باکتری‌هایی که غده‌ها را بر روی ریشه شکل می‌دهند. این غده‌ها هوا را جذب کرده و نیتروژن موجود در آن را به خاک منتقل می‌کنند. بدین شکل به روشی کاملا طبیعی، دائما خاک را تغذیه کرده و گیاه را تقویت می‌کنند.

چرا ریشه آدنیوم فاسد و پوسیده می‌شود؟

اگر گیاه و به تبع آن ریشه را بیش از حد آبیاری کنید، اجزای درونی توپ ریشه متلاشی شده و آن را کاملا شل و لزج می‌کند.
برای یافتن بخش فاسد شده ریشه، باید نگاهی به برگ‌ها بیاندازید. اگر برگ‌ها کاملا زرد شده‌اند و در اثر صربه زدن نمی‌ریزند، به احتمال زیاد مشکل پوسیدگی است. سپس مسیر برگ‌های زرد را دنبال کرده و ساقه را تا نزدیک‌ترین نقطه به سطح خاک بررسی کنید. آیا اثری از فاسد شدن، نرم شدگی، تغییر رنگ و … می‌بینید؟
برای چک کردن سیستم ریشه، از دست‌های خود کمک بگیرید. تمام نقاط آن را لمس کنید و فشاری جزئی به آن وارد کنید. اگر فقط بخش کوچکی از آن فاسد شده است، به راحتی آن را جدا کنید. سپس مقداری پودر آهک باغبانی یا دارچین بر محل بریدگی بریزید تا ترمیم شود.
اگر نقاطی مشکی رنگ بر سطح ریشه مشاهده کردید یا پوسیدگی در مناطق مختلف آن گسترده شده بود، باید اقدام جدی‌تری بکنید.
گیاه را از خاک خارج کرده، تمام بخش‌های پوسیده را ببرید. سپس آن را بر عکس در مکانی سایه آویزان کنید. مقداری پودر آهک بر نقاط بریدگی بریزید تا التیام پیدا کنند. پس از ترمیم زخم‌ها، مجدد آدنیوم را در خاک تازه بکارید. اگر تمایل ندارید از پودر آهک استفاده کنید، دارچین سابیده شده جایگزین خوبی برای آن است. می‌توانید این راه‌ها را نیز برای خلاص شدن از دست بخش‌های پوسیده ریشه امتحان کنید:
• با استفاده از یک شلنگ پرفشار، پوسیدگی‌ها را بشویید و جدا کنید.
• ریشه‌های پوسیده را در محلول آهک بخیسانید تا باکتری‌های مضر آن کشته شوند.
• با یک قاشق بخش‌های پوسیده را خارج کنید.

چگونه مشکل نرمی تنه آدنیوم را درمان کنیم؟

نرمی کاودکس (تنه خرمایی) آدنیوم به علت شوک ناشی از جابه‌جایی، پژمردگی، کم آبی یا مشکلات قارچی ایجاد می‌شود.
برای نجات آدنیوم، باید به طور موقت تمامی مصرف کننده‌های انرژی را از گیاه جدا کنید. با این تعریف، باید تمام برگ‌ها، گل‌ها و شاخه‌های کوچک را ببرید. سپس، بخش‌های نرم و سیاه ریشه را نیز با یک قیچی نوک گیری کنید. گیاه را از خاک خارج کرده و اجازه دهید برای 21-7 روز در همان حالت استراحت کند. فراموش نکنید که در این مدت، نباید گیاه را آبیاری کنید.
پس از سپری شدن دوران استراحت، آدنیوم را در خاکی تازه و خنک بکارید. در این مرحله کمی آب به او برسانید. روند بازیابی می‌تواند بیش از 3 ماه طول بکشد؛ در واقع طول این مدت به استقامت گیاه شما بستگی دارد. آدنیوم قوی‌تر خواهد شد و مجدد به زندگی طبیعی باز خواهد گشت.