نویسنده: سعید جمشیدی پور

آلخاندرو خودوروفسکی ، فقط یک فیلم‌ساز نیست ! خودورفسکی شاعری است که در شانزده سالگی، اولین مجموعه‌ی اشعارش را به چاپ رساند. خودورفسکی یکی از بزرگ‌ترین کارگردان‌های تئاتر اروپاست و گروه تئاتر ” میمیک ” که بیش از پنجاه عضو داشت را تاسیس کرده است! خودورفسکی دقلک است و مدت زیادی را در سیرک فعالیت داشته است! خودوروفسکی روان‌ درمانگر است و با نظریات ” الهیات تاروت “و ” سلسله شناسی” خود توانسته سهم بزرگی در پیشبرد روانشناسی نوین روانکاوی ایفا کند! خودورفسکی یکی از مشهورترین نویسنده‌ها‌ی کمیک استریپ‌ دنیاست! خودوروفسکی نویسنده‌ی سرشناسی است که رمان‌های او به پنج زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده است! خودورفسکی نوازنده و آهنگساز است! خودورفسکی نقاش و مجسمه‌ساز است! خودوروفسکی فیلسوف است و بیش از ده‌ها رساله‌ی فلسفی را به چاپ رسانده است! خودوروفسکی در عرصه‌ی سینما، یک بازیگر بی‌نظیر، یک تهیه کننده‌ی مستقل، یک فیلمنامه نویس آوانگارد و یک فیلمساز درجه یک است! آلخاندرو خودوروفسکی ، فقط یک فیلم‌ساز نیست، بلکه یک معلم بزرگ معنوی است!

هر کدام از جمله‌هایی که در پاراگراف بالا آمده، یک رسته‌ی شغلی جداگانه است و آدم‌های فراوانی علی رغم تلاش مضاعف خود، نتوانسته‌اند به موفقیت در هر یک از این زمینه‌ها برسند! اما بدون اغراق و مبالغه، می‌توان گفت که آلخاندرو خودورفسکی در تمامی این زمینه‌ها توانسته یکه تازی کند و به قله‌های افتخار برسد. شاید اگر تمامی این موفقیت‌ها و استعداد ناب او باعث ترس و نگرانی برخی از صنعت‌گران سینمایی نشده بود، امروز سینما تعریف دیگری داشت. چرا که خودوروفسکی با نگاهی آوانگارد به سینما، سعی داشت تعریف متفاوتی از این مدیوم ارائه دهد.

با این‌که آلخاندرو خودوروفسکی تنها 8 فیلم بلند را در کارنامه‌ی هنری خود دارد، اما مرزهای سینمای کلاسیک تا سینمای پست مدرن را درنوردیده و یکی از ماندگارترین چهره‌های تاریخ سینماست. علایق شخصی او به کیمیاگری، تاروت، مکتب ذن، بودیسم و ​​شمنیسم ریشه در شخصیت مرموز و جادویی او دارد. فیلم‌های خودورفسکی، شبیه به شخصیت او پر رمز و راز و ابهامات است.فیلم‌هایی که تماشای آن شبیه به ژست‌های منحصر به فرد خودوروفسکی، با تاثیر جادویی خود، هر بیننده‌ای را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

خودوروفسکی از دریچه‌ای دیگر به جهان و متعلقاتش می‌نگرد. شاید نگاه او به خودی خود منحصر به فرد نباشد، اما ورود این نوع تفکر و اندیشه به دنیای سینما، از دست هیچ‌کس دیگری ساخته نبود. فیلم‌های خودروفسکی سرشار از نشانه‌ها و علائمی است که شاید برای هر کدام از ما آشنا باشد. نشانه‌هایی که گاه مبلغ یک دیدگاه مذهبی و یا یک جریان فکری خاص است. اما خودوروفسکی به دنبال تبلیغ و تائید هیچ‌کدام از این‌ها نیست. بلکه تمام تلاش او بر این است که با بر هم زدن ساختار فکری و نظام قدرتمند ذهنی انسان، بتواند چشم‌ مخاطبانش را به دنیایی ماورایی بگشاید. او به خوبی می‌داند که تنها چشم‌های باز برای دیدن این دنیا کافی نیست، بلکه باید گاهی اوقات شده با زور انگشتان دست، چشم‌هایمان را باز و بازتر کنیم، تا بتوانیم ورای هر چیز به ظاهر ساده‌ای را ببینیم.

خودوروفسکی را به عنوان کیمیاگر سینما می‌شناسند. او می‌تواند کثیف‌ترین، پلید‌ترین و چرک‌ترین چیزهای شناخته شده در جهان را با فن کوزه‌گری‌اش به واسطه‌ی قدرت روح انسانی، به طلا بدل کند. آلخاندرو خودوروفسکی شبیه به فیلم‌هایش عجیب و غیر قابل درک است. چرا که محدوده‌ی تصورات و ادراک عقلاننی به عقیده‌ی او محدود است و آدمی برای درک اسرار نهفته در هستی، باید از مرزهای منطق و تعقل عبور کرده و جنون و دیوانگی را تجربه کند. در هم شکستن قدرت عظیم ذهن بشری، که دستاوردی سخت و دشوار است، پیام تمامی معلمان و راهنمایان معنوی است. اما آیا پیدا کردن راه حقیقت و عروج عارفانه‌ی روح انسانی، امری است که در تصاویر متحرک پرده‌ی نقره‌ای سینما امکان پذیر است؟ پاسخ به این سوال سخت است.چرا که چنین امری شاید تا به امروز محقق نشده و به جز تنها کارگردانی که انگار در زمان سفر کرده است، هیچ کسی حتی تلاشی برای تحقق این امر نداشته است. به راستی که خودوروفسکی متعلق به زمانه‌ی ما نیست. وقتی که از دریچه‌ی نگاه اوسینما و فیلم‌های عجیب و پر زرق و برق او را می‌بینیم، به نظر می‌رسد که او یا از تمدن‌های ناشناخته‌ی پیشین آمده است، یا از آینده‌ای که تنها در تخیلات ما رنگ گرفته است. با مواجهه‌ی اولیه با فیلم‌های خودوروفسکی، این طور به نظر می‌رسد که او یا از آتلانتیس گمشده آمده و یا از اتوپیایی که هنوز خلق نشده است. خودوروفسکی شبیه به جادوگری است که با کلاه سیاهش، اوراد عجیبی را زیر لب زمزمه می‌کند و معجون جاودانگی را با دست‌های خودش می‌سازد.