گروه اخوان‌ المسلمین:

گروه اخوان المسلمین به رهبی حسن البنا در مصر پدید آمد، هدف آنان تصحیح، تغییر و ساخت نهادهای اسلامی و مشارکت در جامعه‌ی مدنی و ورود به فضای سیاسی بود سرانجام آنان در سال‌های اخیر به فضای سیاسی وارد شدند و حکومت را به دست گرفتند و دکتر محمد مرسی رئیس جمهور مصر شد. گروه اخوان المسلمین زمانی به تکفیر معتقد شد که جریان قطبی در آن حاکم شد که تحت تأثیر سید قطب بود و آویز خود تا حد زیادی تحت تأثیر ابوالأعلی المودودی بود. سیدقطب در مورد جاهلیت و تکفیر بسیار سخن گفته بود که باعث شد جمال عبدالناصر او را در سال 1966 اعدام کند. اخوانی‌ها به تکفیر حکومت بسنده نکرده و دشمنان سیاسی خود را نیز تکفیر کردند.

القاعده أیمن الظواهری

اندیشه‌ی تکفیر با ایمن الظواهری که یکی از مهم‌ترین مسئولین القاعده در افغانستان محسوب می‌شود متبلور شد. وی دمکراسی را تکفیر کرد و هرکس را بر اساس شریعت حکومت نکند کافر دانست، چون دمکراسی را حکومت مردم می‌دانست، و نظام‌های جایگزین شرع خداوند در سرزمین‌های اسلامی را به علل زیر خارج از امت اسلامی دانست:
* عدم حکم به شریعت خداوند؛
* استهزا شریعت؛
* حکومت دمکراسی، زیرا دمکراسی را به خاطر اینکه حق تشریع را از خداوند سلب می‌کند و به مردم می‌دهد شرک به خدا می‌داند؛
* حلال دانستن محرمات و تحریم حلال، اصل این مبدأ در ماده 66 قانون اساسی مصر موجود است که می‌گوید «جریمه و عقوبتی وجود ندارد مگر آنچه را که قانون اساسی آن را گناه دانسته است».
لذا می‌بینیم که أیمن الظواهری هرکسی که به شریعت خداوند حکومت نکند و یا آن را کوچک بشمارد تکفیر می‌کند هم‌چنان که دمکراسی را با هر شکلی که باشد خواه مثبت باشد یا منفی و هم‌چنین مجالس شورای مردمی و قوانینی که حلال را حرام و حرام را حلال کند تکفیر می‌کند و این مهم‌ترین مواضع ایمن الظواهری تکفیری می‌باشد که به غلو، تندروی و خشونت نامیده می‌شود.

سلفی جهادی:

گروه سلفی جهادی در عربستان پدیدار شد، و با حضور آمریکا در سرزمین حرمین شریفین در زمان جنگ خلیج اول (کویت) مخالفت کرد و نیروهای دشمن را کافر شمرد، به همین دلیل مؤسسه دینی رسمی سعودی به دو گروه تقسیم شد: گروهی که از تصمیمات دولت حمایت می‌کردند و عده‌ای هم با آن به مخالفت می‌پرداختند. یکی از این مخالفان که عربستان را به مقصد افغانستان ترک کرد و در آن جا القاعده جهادی را تأسیس کرد «بن لادن» بود. مجموعه‌ای از سلفی‌هایی که قبلاً با روسیه در افغانستان می‌جنگیدند به او پیوستند که اندیشه‌ی فکری آنان بر این اساس بود که نیروهای خارجی و مرتکبین گناهان کبیره و حکام تابع غرب را کافر می‌دانستند.

گروه تکفیر و هجرت:

گروه تکفیر و هجرت از مهم‌ترین گروه‌های سیاسی اسلامی به اعتبار می‌آید که برای رویارویی با دشمنانش از مبدأ تکفیر استفاده می‌کند.
این گروه در سال 1965 میلادی به رهبری شیخ علی اسماعیل ماهر، و عبدالعزیز زناتی و شکری احمد مصطفی در زندان‌های مصر و پس از اعدام سیدقطب تشکیل شد.
این گروه مرتکبین کبائری که توبه نکرده‌اند و هم‌چنین حکام و علمایی که از دیدگاه خودشان در ضلالت هستند را نیز تکفیر کرد و هجرت را راهی برای فرار از دنیای جاهلیت و فساد می‌داند. این جریان بر تکفیر و هجرت تکیه می‌کند و مبنای‌شان بسیار به خوارج نزدیک است.
آنان بر مسیر فرهنگی و تاکتیکی در سه مرحله تکیه می‌کند: دعوت مردم به افکار و بینش سیاسی آن‌ها، استضعاف به اعتبار این که نوعی از تقیه محسوب می‌شود یا هجرت به بیابان‌ها و کوه‌ها و اماکن خالی و به دور از جوامع جاهلی و مهیا کردن شرایط بقا و تواجد در فضای دینی و سیاسی.