تلاوت قرآن با آواي خوش

} رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: براي هر چيز زيور است و زيور قرآن، آواي خوش مي‌باشد. كافي/4/43

} رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قرآن را با آواي خوب زيبا كنيد، زيرا آواي خوب، زيبايي قرآن را افزون مي‌كند و سپس آن حضرت اين آيه‌ي شريفه را قرائت فرمود: و خدا در آفرينش آنچه بخواهد مي‌افزايد. عيون اخبارالرّضا/2/69

} رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قرآن شريف را با آواي خوب زينت دهيد. سفينهْْ البحار/2/415

} پيغمبراكرم صلی الله علیه و آله فرمود: قرآن را با گريه قرائت كنيد و اگر گريه نكرديد، تظاهر به گريه نماييد، كسي كه قرآن را با آوا نخواند از ما نيست. كنزالعمال/1/609

} حذيفه يماني گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قرآن را با لحن‌ها و آواهاي عرب قرائت كنيد و از لحن‌ها و آواهاي فاسقان و آواي يهود و نصاري اجتناب كنيد و پس از من مردمي مي‌آيند كه قرآن كريم را با لحن غنا و نوحه مي‌خوانند و در گلو مي‌چرخانند كه از حنجره و گلوي آنها تجاوز نمي‌كنند(قلبشان از آن خبر ندارد) دل‌هايشان و دل‌هاي كساني كه خواندن اينگونه خوانندگان خوششان آيد فريب خورده مي‌باشند. جامع الاصول من احاديث الرّسول/3/14

فضيلت تلاوت قرآن

} شيخ ابوالفتوح رازي در تفسير خود از ابوامامه روايت كرده است كه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس يك ثلث قرآن را قرائت كند، چنان است كه يك سوّم نبوّت به او داده شده و هر كس دو سوّم قرآن را بخواند، مثل آن است كه از دو سوّم پيغمبري بهره‌مند شده و هر كس تمام قرآن را قرائت كند چنان است كه تمام نبوّت به او داده شده،سپس به او گفته مي‌شود بخوان و با خواندن هر آيه يك درجه بالا رو و او با خواندن هر آيه يك درجه از بهشت بالا مي‌رود تا به آنجا مي‌رسد كه آنچه از قرآن با او بوده است بالا مي‌رود و آنگاه به او گفته مي‌شود بگير و او مي‌گيرد، سپس به او مي‌گويند بگير و او مي‌گيرد. آنگاه به او گفته مي‌شود مي‌داني در دست تو چيست؟ مي‌گويد: نه. ناگهان در دست راستش بهشت برين و در دست چپش، بهشت نعيم را مي‌بيند. جامع الاحاديث/15/18

} امام صادق علیه السلام فرمود: خانه‌هايي كه در آن شب‌ها قرآن و نماز(شب) خوانده مي‌شود، براي ساكنان آسمان‌ها روشنايي مي‌دهند چنان كه ستارگان براي ساكنان زمين روشنايي مي‌دهند و درخشندگي دارند.المحجّهْْ البيضاء/2/392

} در كتاب عدّهْْ الداعي از امام رضاعلیه السلام روايت است كه رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: بهره‌اي از قرآن كريم را براي خانه‌هاي خود قرار دهيد، زيرا در خانه‌اي كه قرآن قرائت شود، گشايش براي ساكنان فراهم آيد و خيرش بسيار گردد و ساكنانش در فزوني باشند و اگر در خانه‌اي قرائت قرآن نشود زندگي بر ساكنانش تنگ گرفته شود و خير و بركتش اندك گردد و ساكنان آن در كاستي قرار گيرند. المحجّهْْ البيضاء/2/220

} به روايت سعيدبن طريف امام باقرعلیه السلام فرمود: رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: هر كس شبي ده آيه از قرآن تلاوت كند نامش در زمره‌ي غافلان نوشته نمي‌شود و هر كه پنجاه آيه قرائت كند، از ذاكران نوشته مي‌شود و هر كس صد آيه تلاوت كند از مطيعان به شمار آيد و هر كه دويست آيه بخواند در زمره‌ي خاشعان محسوب مي‌شود. نورالثقلين/4/279

عمل به تعاليم قرآن

} امام صادق علیه السلام فرمود: همانا قرآن مشتمل بر محكم و متشابه است، پس محكم قرآن را باور دار و بدان عمل كن و به متشابه قرآن مؤمن باش و به آن عمل مكن و اين همان سخن خداي عزّوجلّ است و امّا آن كساني كه در قلبشان انحراف است پيروي از متشابهات كنند(آل عمران/7) به‌منظور فتنه‌جويي و تأويل كردن، در حالي كه تأويل قرآن را تنها خدا و آنان كه در علم راسخ و ثابتند دانند و گويند ما ايمان به قرآن داريم همه “چه محكم و چه متشابه” از پروردگار ماست و راسخان در علم، آل محمّد صلی الله علیه و آله مي‌باشند. الميزان/3/69

} رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: و هر كس قرآن را قرائت كند و بدان عمل ننمايد، خداي عزّوجلّ او را در روز قيامت كور محشور فرمايد(طه/124و125) او گويد: پروردگارا! چرا كور محشور كردي در حالي كه من بينا بودم؟ فرمايد: اين‌چنين آيات ما به تو رسيد و تو آن را فراموش كردي و امروز هم تو به بوته‌ي نسيان سپرده شدي. سپس فرمان رسد او را به آتش دراندازيد. نورالثقلين/3/197

} اِبن ابي جمهور در كتاب درراللئالي از ابوموسي روايت كرده كه گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: قرآن را بياموزيد و آن را بخوانيد و بدانيد كه قرآن يا براي شما موجب ذكر و يادآوري و ذخيره و يا موجب گناه و گرانباري خواهد شد. از قرآن متابعت كنيد و نگذاريد قرآن به دنبال شما باشد، زيرا هر كس به سوي قرآن رود و از قرآن متابعت و پيروي كند، به وسيله‌ي آن به باغ‌‌هاي بهشتي درآيد و هر كس را قرآن دنبال كند و در پي او باشد، آن قدر از پشت به او ضربت زند تا وي را به جهنّم دراندازد.

} اميرالمؤمنين علي علیه السلام در خطبه‌اي فرمود: همانا ماهيّت علم قرآن را نمي‌داند، مگر كسي كه مزه‌ي آن را چشيده باشد كه با دانش قرآن جهل و ناداني خود را مي‌فهمد و با قرآن، كوري خود را به بينايي تبديل مي‌كند و كري و ناشنوايي خود را تبديل به شنوايي مي‌سازد و آنچه از دست داده به وسيله‌ي قرآن به دست آورد و آنچه از او مرده، به قرآن زنده نمايد. اين حقايق را از اهل و خاصّان قرآن بجوييد كه آنان نور ويژه‌اي هستند كه از آنان كسب نور مي‌شود و امامان و پيشواياني هستند كه به ايشان اقتدا بايد كرد كه آنان باعث زنده ماندن علم و موجب مرگ ناداني و جهل مي‌باشند و آنان همان كساني مي‌باشند كه حلم و بردباري ايشان، شما را از حلم و آگاهي آنان با خبر مي‌سازد و خاموش آنان، از گفتارشان و آشكارشان از باطن و نهان آنان شما را آگاهي مي‌بخشد. نه با حق مخالفت دارند و نه در حق اختلاف مي‌كنند. وسائل الشيعه/8/137

} اميرالمؤمنين علي علیه السلام فرمود: بر شما باد مراجعه كردن به كتاب خدا(قرآن كريم) زيرا كتاب خدا، ريسمان استوار و نور آشكار و شفاي سودمند مي‌باشد و سيراب‌كننده‌ي خوشگواري است كه تشنگي را برطرف مي‌نمايد و براي چنگ زننده به آن نگاه دارنده از لغزش‌ها و براي آويختگان (پيروانش)موجب رهايي از عذاب الهي است، در آن كجي نيست تا راست گردد، از حق و حقيقت بر نمي‌گردد تا از آن دست برداشته شود، تكرار بسيار و شنيدن فراوان آن را كهنه نمي‌سازد و كسي كه آن را بگويد راستگو است و هر كه از آن پيروي كند، به بهشت جاويد پيشي گرفته است. بحارالانوار/89/23

} رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: هنگامي كه فتنه‌ها همانند پاره‌هاي شب تاريك سايه‌هاي ظلمت‌بار خود را بر شما مي‌افكند، بر شما باد كه به قرآن كريم پناهنده شويد كه شفاعت كننده‌اي است كه شفاعتش پذيرفته و ستيز كننده‌اي است كه گفتارش در دادخواهي از ستيزه تصديق مي‌شود. هر كه آن را در پيش‌روي خويش قرار دهد و بدان عمل كند، او را به بهشت مي‌كشاند و هر كس آن را پشت سرش گذارد بدان عمل نكند به آتش سوقش مي‌دهد و آن، راهنمايي است كه به بهترين راه دلالت و راهنمايي مي‌كند و كتابي است كه در آن تفصيل و بيان احكام و به دست آوردن سعادت است و آن، كتاب فضيلت است نه كتاب شوخي و آن را ظاهر و باطن باشد، ظاهرش حكمت و باطنش علم، ظاهرش خوب و عجيب و باطنش عميق است و آن را نشان‌ها و حدود باشد و نشان‌ها و حدودش نيز نشان‌ها و حدود ديگر دارند، عجايب آن از حدّ احصاء و آمار بيرون است و غرائبش كهنه نگردد، در آن چراغ‌هاي هدايت و منار حكمت است و خود دليل شناخته‌اي است براي آن كس كه قرآن‌شناس باشد. سفينهْْ البحار/2/413

} زيدبن ارقم گفت: روزي رسول اكرم صلی الله علیه و آله در ميان ما به پا خاست و خطبه‌اي ايراد كرد و پس از حمد و ستايش و ثناي الهي فرمود: امّا بعد، اي مردم! من بشر هستم نزديك است كه پيك پروردگارم به سراغ من آيد و من اجابتش كنم. من در ميان شما دو سرمايه‌ي بزرگ و نفيس مي‌گذارم كه نخستين آن كتاب خداست در آن هدايت و نور است، به كتاب خدا دست زنيد و آن را بگيريد و بسيار مردم را ترغيب و تحريض به قرآن مجيد كرد و سپس فرمود: و ديگري اهل بيتم مي‌باشند و سه بار فرمود: خدا را در رعايت حقّ اهل بيتم گواه خود مي‌گيرم. سنن بيهقي/10/114