|
ترنم وحی قرآنی ، اعتقادی ، دینی ، مذهبی ، تربیتی
| ||
|
1-قرارگذاشتنقرار گذاشتن فرآیندی است که عمداً با کسی وقت می گذرانید تا آن ها را بهتر بشناسید. با هم خوش بگذرانید و از عاشقانه بودن لذت ببرید. قرار ملاقات گاهی اوقات می تواند برای تخمین اینکه آیا پتانسیل برای یک رابطه طولانی مدت وجود دارد یا خیر شکل می گیرد. یا فقط می تواند سرگرمی بدون چشمداشتی برای آینده باشد که گاهی اوقات به آن قرار گاه به گاه می گویند. وقتی دو نفر می گویند که در حال "قرار گذاشتن" هستند مشخص نیست چه سطحی از تعهد بین آن ها وجود دارد.
2-رابطه متعهدانهدر زمینه مرتبط با رابطه زوج ها عبارت "در رابطه بودن" معمولا به معنای قرار گرفتن در یک رابطه عاشقانه متعهد و طولانی مدت است. یک رابطه متعهدانه رابطه ای است که در آن طرفین توافق می کنند که در مدت زمانی از آینده قابل پیش بینی به یک رابطه ادامه دهند. این تفاهم وجود دارد که آن ها به گذراندن زمان با هم، کار بر روی رشد روابط خود با یکدیگر و تقویت ارتباط خود ادامه خواهند داد. افراد در روابط متعهدانه ممکن است برای نشان دادن رابطه خود با دیگران از شناسه هایی مانند دوست پسر، دوست دختر یا شریک زندگی استفاده کنند.
3-روابط اتفاقییک رابطه گاه به گاه رابطه ای است که در آن طرفین گاهی با هم قرار بگذارند. به طور منظم با هم وقت بگذرانند و در فعالیت های عاشقانه یا جنسی شرکت کنند. اما بدون هیچ انتظاری برای ادامه این رابطه در آینده. این نوع روابط معمولاً بیشتر موقعیتی و کوتاه مدت هستند و ممکن است انحصاری باشند یا نباشند. افراد در روابط گاه به گاه معمولاً یکدیگر را دوست دارند و جذب یکدیگر می شوند.در این رابطه مطالعه مقاله نشانه های رابطه بی سرانجام پیشنهاد می شود. 4-رابطه جنسی اتفاقیرابطه جنسی گاه به گاه رابطه ای است که در آن طرفین در درجه اول برای داشتن رابطه جنسی با یکدیگر وقت می گذرانند. آن ها ممکن است مرتباً یکدیگر را برای رابطه جنسی ببینند یا ممکن است یک بار رابطه جنسی داشته باشند و دیگر هرگز همدیگر را نبینند. همچنین ممکن است یکدیگر را دوست داشته باشند و از همراهی یکدیگر لذت ببرند اما علاقه ای به رابطه عاشقانه با یکدیگر ندارند. معمولاً هیچ ارتباط عاطفی وجود ندارد و ارتباط کاملاً افلاطونی یا دوستانه است. مانند موقعیت �دوستی بر پایه منفعت�. انواع رابطه از نظر روانشناسییک چارچوب برای روابط عاشقانه در روانشناسی که به عنوان نظریه مثلثی انواع عشق استرنبرگ شناخته می شود سه جزء اصلی عشق را شناسایی می کند: اشتیاق، صمیمیت و تعهد. اشتیاق به احساس هیجان و جذابیت اشاره دارد. صمیمیت به احساس نزدیکی و ارتباط اشاره دارد و تعهد به تصمیم مداوم برای ماندن و پرورش رابطه. این چارچوب ارتباطی که توسط روانشناس رابرت استرنبرگ و همکارانش در دهههای ۱۹۸۰ و ۹۰ ایجاد شد توسط تحقیقات در ۲۵ کشور مختلف تأیید شده است. بسته به اینکه کدام یک از این سه عنصر وجود دارد یک زوج می توانند خود را در یکی از هفت نوع مختلف روابط بیابند:
موضوعات مرتبط: رابطه شناسی برچسبها: رابطه شناسی [ دوشنبه سی ام خرداد ۱۴۰۱ ] [ 8:52 ] [ اکبر احمدی ]
[ ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||