شبهه: من چرا به خدایی باور کنم که خودش نمی تواند وجود خود را اثبات کند و همواره نیازمند آدم هایی بوده که باید کورکورانه به او ایمان آورند؟

واحد تحقیق و پژوهش مرکز هدایت
زیر نظر: استاد عتیق الله افندی

پاسخ:

الف) ………………………………………
هدف خداناباوران رسیدن به خدا نیست بلکه به دنبال یک بهانه برای توجیه عدم اعتقادشان به وجود خدا مي¬باشند.
ب) ………………………………………..
خداوند متعال خواسته تا به انسانها حق انتخاب بدهد که آیا خداباور می¬شوند یا نه؟
یکی از صفات متقین نیز همین ایمان به غیب است:
«هُدًى لِلْمُتَّقِينَ» الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ» (بقره/2-3)«قرآن¬کریم مایه¬ی هدایت پرهیزگارانی است که به غیب ایمان می آورد».
چنین ایمانی واقعاً ارزش دارد که ندیده ایمان بیاورد؛ اگر خدا دیده می¬شد همه ایمان می¬آوردند و هدف آفرینش جهان هستی که آزمایش است، از بین می¬رفت.
ج) ……………………………………….
آیا ندیدن به معنای نبودن است؟! خیر… چه بسا چیزهایي است که وجود دارد و دیده نمی¬شود، اما اثر آنها قابل مشاهده است؛ همانند: امواج رادیویی، هوايی که تنفس می¬کنیم، اتم و… که وجود دارند اما آشکار نیستند و تنها اثرات آنها را دیده¬ایم و به وجود آن باور داریم.
درد سیلی که به صورت شخص کوبیده می¬شود نیز مشاهده نمی¬شود اما وجود دارد، همین¬طور عقل انسانی و… ما نیز اثرات خدا را دیده و به وجود وی باور کرده¬ایم.
د) ………………………………………..
یکی از نام¬های الله متعال «الظاهر» (آشکار) است. ابن جوزی در تفسیر این آیه هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ می¬گوید: «الله با برهان¬های آشکار و دلایل واضح وحدانیت خود، ظاهر و آشکار است».
هـ) ………………………………………
گویی منتقد توقع دارد که ذات خداوند را از طریق حواس درک کند؛ دقیقاً همان توقعی که قوم حضرت موسی برای ایمان آوردن داشتند:
«وَإِذْ قُلْتُمْ يَامُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً»
«و به یاد آورید آن زمانی را که گفتید: ای موسی! هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد، مگر آن که خدا را آشکارا ببینیم».(بقره/55)
اما ما انتظار این را نداشته باشیم که با این چشمان خود الله متعال را ببینیم؛ دیدگان ما توانایی دیدن آفتاب را ندارد یا هم در فاصله چند وجبی نمی¬تواند خطی را بخواند و اگر یک مقدار از آن دور شد، یک حرف را هم نمی¬تواند تشخیص دهد، پس چطور توقع دارید که با این چشمان خیلی خیلی ناتوان، خدای متعال را ببینید؟!
و) …………………………………………
این که گفته شده: «چرا خدا خود را ظاهر نکرده است» سخنی پوچ است، زیرا الله متعال خود را بوسیله¬ی مخلوقاتش ظاهر کرده است. شاعر چه زیبا می¬فرماید:
وفِی کلِّ شییءٍ لَه آیَۀ
 تَدُلّ علی أنه الواحد

«در هرچیز نشانه¬ای است دلالت می کند بر این که الله یگانه است».
یعنی در همه¬ی مخلوقات، آثار خدا دیده می¬شود به قول شاعر: «بر هر چه نظر کردم، سیمای تو می‌بینم».
اما کسانی که از ریشه و اساس با ایمان به غیب مشکل دارند، دلایل هرچند در غایت روشنی و وضوح باشد، به حال شان سود ندارد.
ز) ……………………………………….
اکثر انسانها خداناباور شدند، به این دلیل که خدا را با چشم سر ندیدند، اما چرا خداوند متعال را دیده نمی¬توانیم؟ فلسفه¬ی اختفاء الهی چیست؟
در پاسخ باید گفت: دیدن و ملموس بودن خدا، دلیلی بر وجود او نیست، بلکه دلیلی بر عدم وجود اوست.
چون اگر خداوند محسوس باشد خدا نیست، بلکه پدیده ای است مانند سایر پدیده¬ها.
این که ایشان خدا را ندیده¬اند پس نباید بپذیرند، کاملاً اشتباه می باشد؛ چنان که مقوله¬ی مشهوری است که می-گوید: «عَدَمُ الوِجدانِ لایَدُلُّ عَلی عَدَمِ الوُجودِ» یعنی: نیافتن دلیل بر نبودن نیست.این سخن کاملاً نادرست و توهمي بیش نیست؛ چون الله متعال نیازمند انسانها نیست، بلکه او بی نیاز از همه چیز و همه کس است. کسی که نیازمند مخلوق باشد او دیگر لیاقت خدا بودن را ندارد.

الف) ……………………………………….
اگر ایمان به الله متعال از روی جهل و کورکورانه باشد، پس چرا اغلب کسانی که مسلمان می¬شوند، دانشمندان هستند؟؟؟
ب) ……………………………………….
از نظر ملحدان دلایلی که برای اثبات وجود خداوند ارائه می شود، کافی نیست اما خودشان نمی توانند، حتی یک دلیل بر عدم وجود خدا ارائه دهند.
وقتی که دلایل و شواهد مؤمنان را با شواهد و مستندات ملحدان مقایسه می کنیم می بینیم که مؤمن، ایمانش را با بصیرت و بینش روشن انتخاب نموده، اما فرد بی دین کفر و الحادش را کورکورانه و بدون ارائه دلیل برگزیده است.
ج) ……………………………………
اگر منظور ملحد این است که چون طفل در خانه ی مسلمان متولد می¬شود و کورکورانه دنباله روی از والدین خود می¬کند این پندار کاملا اشتباه است.
اگر فرد مسلمان در سنین خوردی، مطیع دین پدر و مادرش است، فقط دلیلش این است که محیط زندگی راهی غیر از آن جلو پایش نگذاشته و الا پس از رشد و بلوغ، خود باید مطالعه کند و زحمت بکشد و دین¬اش را با بصیرت انتخاب کند. همین مضمون در قرآن¬کریم بارها گفته شده است، مانند:
«لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ» (بقره/256)
«در دین اکراه نیست، راه راست و حقیقی از راه کج، به خوبی واضح و روشن شده است».
در آیه دیگری می فرماید:
«وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ  وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا«
ملاحظه بفرماید: با این که برای آرامش محیط خانواده دستور کامل از اوامر والدین صادر شده است، باز هم فرموده: اگر خواستند تو را از راه راست و خدا پرسی باز دارند حق داری از اطاعت آنان سر پیچی کنی و راه درست و واقعی را خودت انتخاب کنی. (لقمان/14-15)
در این دو آیه، الله متعال از دنباله روی کورکورانه منع نموده است، توجه نماید:
«وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ» (اسراء/36)
«از چیزی دنباله روی مکن که از آن ناآگاهی» یا هم:
«فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»
«پس بشارت ده به بندگانی که گفتار همه مردم را گوش می¬کنند و پس از «شنیدن و فهمیدن و مقایسه با عقل خود» از بهترین آنها پیروی می¬کنند».(زمر/17-18)
ملاحظه بفرمائید: به هیچ وجه تقلید کور کورانه در اسلام جایی ندارد. اگر کودک به علت مسلمان بودن والدینش تحت الحمایۀ آنان است و از افکار و عقاید آنها پیروی می¬کند، فقط به علت نداشتن بهرۀ کافی از عقل و نشناختن راه راست و کج است، بعدها که رشد کافی یافت و عقل و منطقش قوی شد، لازم است دین خود را بر اساس تحقیق و فهم و آگاهی بشناسد تا راه اصلی را دریابد.

برای دریافت pdf روی لینک زیر کلیک کنید.