مفهوم رابطه

این روزها مردم آنقدر از کلمه "رابطه" استفاده می کنند که اغلب تصور می شود یک تعریف ثابت جهانی دارد. اما در واقعیت این کلمه شامل چنان تنوع گسترده ای از انواع ارتباطات انسانی چه عاشقانه و چه غیرعاشقانه است که دستیابی به یک تعریف همه شمول از رابطه ناممکن خواهد بود. هیچ دو نفری دقیقاً درک یکسانی از آنچه یک رابطه را تعریف می کند نخواهند داشت. بنابراین آنچه در ظاهر از رابطه شنیده می شود یک پاسخ تقلبی از اصول اولیه رابطه می باشد. برای مراقبت از روابط عاطفی با این مقاله همراه باشید.
رابطه هر نوع ارتباط بین افراد خواه صمیمی، افلاطونی، مثبت یا منفی شناخته می شود. معمولاً وقتی مردم در مورد "در یک رابطه بودن" صحبت می کنند از این اصطلاح به نوع خاصی از رابطه عاشقانه اشاره می کنند که شامل صمیمیت عاطفی و فیزیکی، سطحی از تعهد مداوم و تک همسری باشد. گفته می‌ شود شروع رابطه عاشقانه می‌ تواند اشکال مختلفی داشته باشد. از ازدواج گرفته تا قرار گاه به گاه.

انواع رابطه

چهار نوع اصلی روابط خارج از منظر روانشناسی وجود دارد: روابط خانوادگی، دوستی، آشنایی و روابط عاشقانه. دیگر انواع ظریف ‌تر روابط ممکن است شامل رابطه با خود، روابط کاری، روابط معلم- دانش‌آموز و روابط اجتماعی یا گروهی باشد. برخی از این نوع روابط می توانند همپوشانی داشته باشند و با یکدیگر منطبق شوند. برای مثال دو نفر می توانند همکار و دوستان صمیمی باشند. همچنین تفاوت های زیادی در هر دسته وجود دارد. مانند دوستی های وابسته، ازدواج بدون رابطه جنسی و یا رابطه اعضای سمی خانواده.
برچسب‌های ارتباطی مختلفی وجود دارد که افراد برای تعریف رابطه خود با دیگران از آن استفاده می‌کنند اما در زیر به چند نوع اصلی روابط عاشقانه اشاره می شود:

1-قرارگذاشتن

قرار گذاشتن فرآیندی است که عمداً با کسی وقت می گذرانید تا آن ها را بهتر بشناسید. با هم خوش بگذرانید و از عاشقانه بودن لذت ببرید. قرار ملاقات گاهی اوقات می تواند برای تخمین اینکه آیا پتانسیل برای یک رابطه طولانی مدت وجود دارد یا خیر شکل می گیرد. یا فقط می تواند سرگرمی بدون چشمداشتی برای آینده باشد که گاهی اوقات به آن قرار گاه به گاه می گویند. وقتی دو نفر می گویند که در حال "قرار گذاشتن" هستند مشخص نیست چه سطحی از تعهد بین آن ها وجود دارد.
برخی از افراد فقط زمانی از این اصطلاح استفاده می کنند که از قبل یک رابطه مشخص و متعهد وجود داشته باشد در حالی که برخی دیگر از این اصطلاح به این معنی استفاده می کنند که در حال بررسی هستند تا ببینند آیا پتانسیل ادامه رابطه وجود دارد یا خیر. در این رابطه مطالعه مقاله بهبود روابط عاطفی پیشنهاد می شود.

2-رابطه متعهدانه

در زمینه مرتبط با رابطه زوج ها عبارت "در رابطه بودن" معمولا به معنای قرار گرفتن در یک رابطه عاشقانه متعهد و طولانی مدت است. یک رابطه متعهدانه رابطه ای است که در آن طرفین توافق می کنند که در مدت زمانی از آینده قابل پیش بینی به یک رابطه ادامه دهند. این تفاهم وجود دارد که آن ها به گذراندن زمان با هم، کار بر روی رشد روابط خود با یکدیگر و تقویت ارتباط خود ادامه خواهند داد. افراد در روابط متعهدانه ممکن است برای نشان دادن رابطه خود با دیگران از شناسه هایی مانند دوست پسر، دوست دختر یا شریک زندگی استفاده کنند.
در روابط سنتی تک همسری، داشتن یک رابطه همچنین به این معنی است که یک زوج از نظر عاشقانه و جنسی منحصر به فرد دیگر است. یعنی هیچ شریک عاشقانه یا جنسی دیگری غیر از یکدیگر نخواهند داشت. در روابط چند همسری انحصار طلبی لازم نیست. ازدواج یکی از شکل‌های رابطه متعهدانه است که در آن زن و شوهر علناً قول می‌دهند با هم بمانند و یک اتحادیه الزام‌آور قانونی تشکیل می‌دهند.

3-روابط اتفاقی

یک رابطه گاه به گاه رابطه ای است که در آن طرفین گاهی با هم قرار بگذارند. به طور منظم با هم وقت بگذرانند و در فعالیت های عاشقانه یا جنسی شرکت کنند. اما بدون هیچ انتظاری برای ادامه این رابطه در آینده. این نوع روابط معمولاً بیشتر موقعیتی و کوتاه مدت هستند و ممکن است انحصاری باشند یا نباشند. افراد در روابط گاه به گاه معمولاً یکدیگر را دوست دارند و جذب یکدیگر می شوند.در این رابطه مطالعه مقاله نشانه های رابطه بی سرانجام پیشنهاد می شود.
اگرچه ممکن است یک ارتباط عاطفی شدید یا تمایل به تعمیق این ارتباط وجود نداشته باشد. در حالی که افراد در روابط متعهدانه ممکن است یکدیگر را به عنوان شریک زندگی ببینند افراد در روابط معمولی آنقدرها در زندگی یکدیگر ادغام نمی شوند. آن ها معمولاً از عباراتی مانند دوست پسر، دوست دختر یا شریک زندگی استفاده نمی کنند.

4-رابطه جنسی اتفاقی

رابطه جنسی گاه به گاه رابطه ای است که در آن طرفین در درجه اول برای داشتن رابطه جنسی با یکدیگر وقت می گذرانند. آن ها ممکن است مرتباً یکدیگر را برای رابطه جنسی ببینند یا ممکن است یک بار رابطه جنسی داشته باشند و دیگر هرگز همدیگر را نبینند. همچنین ممکن است یکدیگر را دوست داشته باشند و از همراهی یکدیگر لذت ببرند اما علاقه ای به رابطه عاشقانه با یکدیگر ندارند. معمولاً هیچ ارتباط عاطفی وجود ندارد و ارتباط کاملاً افلاطونی یا دوستانه است. مانند موقعیت «دوستی بر پایه منفعت».