7- پاسخ انسان به دعوت ميزبان و ميهماني خداوند
خدا وقتي مهمان مي‌خواهد برود، استقبال مي‌كند. مرحوم فيض كاشاني مثل جالبي دارد. مي‌گويد: اگر كسي يك سفره پهن كند و انواع خوردني‌ها وآشاميدني‌ها و وسايل رفاهي در اين سفره باشد، بعد يك ماشين هم براي شما مي‌فرستد، با يك راهنما مي‌گويد: اين سوئيچ ماشين، بنده هم راهنمايي مي‌كنم. ماشين را سوار شويد و به مهماني خانه‌ي ما بياييد و پذيرايي شويد. صاحب خانه‌اي بهترين سفره‌ها را مي‌چيند و يك راهنماي خوب هم با يك وسيله مي‌فرستد، بعد در خانه‌ي شما رامي زند، اول كه شما بيدار نمي‌شوي، بعد وقتي بيدار مي‌شوي يك ابرويت رفته شمال شرقي و يكي رفته جنوب غربي، با بي حالي مي‌گويي: خوب، چه مي‌گويي؟ آقا گفتند: بفرماييد از شما پذيرايي كنيم. مي‌گويي شما كه هستي؟ من فرستاده‌ي او هستم. آمدم شما را راهنمايي كنم، بزني فرستاده را بكشي بعد هم سوئيچ را از جيبش برداري، بعد پشت ماشين بنشيني و از اين طرف بروي، خيلي نامردي مي‌خواهد. كسي فرستاده را بكشد ماشيني را هم كه فرستاده سوارشوي و بروي اين خيلي نامردي مي‌خواهد. خداوند سفره‌ي هستي را گشوده است «لَحْماً طَرِيًّا»(نحل/14) ماهي‌ها، پرنده‌ها «وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ»(واقعه/21) البته خاص بهشت است. اما در دنيا پرنده هست، ماهي هم هست «وَ مِنَ الْأَنْعامِ»(انعام/142) چهارپايان، شجر دريا، صحرا، كوه، ابر و باد و مه و خورشيد و فلك براي شماست. بعد هم پيغمبر فرستاده، بعد هم وسيله داده و گفته سوار شو و بيا، چشم، با اين چشم هايت ببين. با گوش هايت بشنو. با پا بيا. امكانات را به تو داده است. كليد هم داده، گفته با اين كليد در را باز كن و آثار مرا ببين تا ايمانت به من زياد شود. چشم كليدي است كه خدا به من داده است «وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ»(نحل/78) خدا به من چشم و گوش داده تا از اين كليد چشم و گوش درهاي حكمت را باز كنم. با چشم و گوش مطالعه كنم. با گوشم حق بشنوم، با چشم آثار خدا را ببينم و با اين كليد چشم وگوش و كليد دل بايد با اين دسته كليد بروم در مدار قرب خدا. آن وقت از اين كليدها برمي دارم و به دزدي مي‌روم. يعني با همين چشم خلاف مي‌كنم. با همين گوش و همين زبان خلاف مي‌كنم. با ابزار و وسائلي كه خدا به من داده تا به او نزديك شوم، پيغمبرش را مي‌كشم و ابزار و وسايل را برمي دارم و در مسير خلاف مي‌روم و اگر انسان گاهي بنشيند وفكر كند كه چه كرده و چه مي‌كند؟ تجديد نظر خواهد كرد.
8- پاداش‌هاي ميزبان
در ماه رمضان مهمان خدا هستيم. چرا گرسنگي؟ چون معده‌اي كه پر از غذا هست، حكمت را نمي‌فهمد. در وقت گرسنگي انسان حال و نشاط پيدا مي‌كند. در اين مهماني همه را هم دعوت كرده است. بعضي از ميزبان‌ها همه را دعوت نمي‌كنند، حتي در همين ماه رمضان امسال، همين افطاري‌هايي كه مي‌دهند، معمولاً صنفي است و محلي است ولي مهماني خدا براي همه است، از همه دعوت كرده است. انشاء دعوت هم به يك شكل است. يكسان دعوت كرده است. اينطور نشده كه يك عده را به نحوي دعوت كند و عده‌اي ديگر را به نحوي ديگر. با يك انشاء «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ»(بقره/183) همه را دعوت كرده است. آن وقت جلوي مزاحم را هم گرفته است كه در ماه رمضان دست‌هاي شيطان بسته است، البته اگر خودمان باز نكنيم. چون گاهي وقت‌ها شيطان كاري به ما ندارد و ما به شيطان كار داريم. كسي وقتي مي‌رفت بازار تا مغازه‌اش را در كاشان باز كند، مي‌گفت: خدايا تو شر مردم را از سر من كم كن، من و شيطان خود با هم مي‌دانيم. يعني من حريف شيطان مي‌شوم، حريف مردم وشر مردم نمي‌شوم. دست‌هاي شيطان در اين ماه رمضان بسته است، يعني امكاناتي ندارد. آن وقت چه اجر و مزدهايي دارد. در ماه رمضان يك آيه مي‌خوانيد و ثواب يك ختم قرآن در ماه‌هاي ديگر را مي‌بريد. وقتي«وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصارى‏ الْمَسيحُ ابْنُ اللَّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ»(توبه/30) يك آيه مثل اين است كه از اول تا آخر قرآن بخواني و افراد بي سواد هم از اين خيرات مي‌توانند استفاده كنند، به اين كه سوره‌هايي را كه بلدند بخوانند و اول سوره‌ي توحيد است.
نفس كشيدن، تسبيح است. خوابيدن عبادت است، دعا مستجاب است و اين خيلي مهم است. تا حالا خدا را گفتيم، حالا مهمان‌ها بايد چه كنند؟
9- آداب و شرايط حضور در ميهماني خدا
مهمان‌ها اولاً كه بايد سر وقت بيايند، دير و زود نيايند، از طلوع فجر. بعضي وقت‌ها مي‌گويند: آقا تا كجاي اذان مي‌شود، سحري خورد؟ تا «حَيَّ عَلَى خَيْرِ الْعَمَلِ» نه از وقتي كه اذان شد، آدم ديگر نبايد سحري بخورد. حتي براي مقدمه خوب است آدم تا 3 دقيقه قبل از اذان، سحري نخورد. بعد هم اصلاً فلسفه روزه اين است كه آدم يك مقدار گرسنگي بكشد. ما ظهرها بايد يك كيلو غذا بخوريم، نمي‌خوريم. در عوض افطار 4 كيلو مي‌خوريم. خوب اين كه روزه نشد، اين بدتر شد. اصلاً فلسفه‌ي گرفتن روزه اين بوده كه معده يك مقدار استراحت كند اما اگر بنا باشد آدم افطاري اينقدر زياد بخورد، اصلاً فلسفه‌ي روزه به هم مي‌خورد. بدتر مي‌شود. هدف روزه را فراموش نكنيم، و لذا در اينجا مهمان بايد خودش را آماده كند. مهمان بايد از مهماني خوشحال باشد و لذا داريم «عِيدَ أَوْلِيَائِهِ»(صحيفه سجاديه، دعاى 45) اين از جملات دعا است. ماه رمضان عيد اولياي خداست. آداب مهماني را بايد مراعات كند و لذا مثلاً وقتي شما به مهماني مي‌روي به دختر و پسرت مي‌گويي اينجا مهماني است، دو زانو بنشين، مؤدب باش. آدم وقتي مهمان است كمي حواسش راجمع مي‌كند. ماه رمضان ما مهمان خدا هستيم و لذا حديث داريم كه امام صادق مي‌فرمايد: «لَا يَكُونُ يَوْمُ صَوْمِكَ كَيَوْمِ فِطْرِكَ»(كافى، ج‏4، ص‏87) روزي كه روزه هستي با يقيه‌ي روزها فرق مي‌كند. ماه رمضان است بايد اخلاقتان عوض شود. زن داري و بچه داري شما بايد عوض شود. افرادي هستند كه مي‌خواهند پز بدهند و افطاري بدهند، زنشان را اذيت مي‌كنند. خوب بايد حساب كني كه شما مي‌خواهي افطاري بدهي، زنت چه گناهي كرده است. نكند ما برويم و افطاري بدهيم وزنمان را اذيت كنيم. لا اقل گاهي كمك كنيم. در افطاري دادن‌ها، سورها طبيعي باشد. حالا اگر من بتوانم در جلسه‌اي آداب آمد و شدها را مي‌گويم. چون يك مسأله‌ي اجتماعي است و در همه‌ي خانه‌ها هست. كمي در باره‌ي برنامه‌ي آمد و شد با هم صحبت كنيم. پيغمبر(ص) فرمود: اگر ماه رمضان تمام شود و كسي آمرزيده نشود معلوم مي‌شود او آدم بدبختي است.
10- حسن خلق و ولايت‌پذيري، جواز عبور از صراط
جمعه‌هاي ماه رمضان بر باقي اوقاتش شرف دارد و بهتر است. حديث داريم كه: «مَنْ حَسَّنَ مِنْكُمْ فِي هَذَا الشَّهْرِ خُلُقَهُ كَانَ لَهُ جَوَازاً عَلَى الصِّرَاطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ الْأَقْدَام»(عيون‌‏أخبارالرضا، ج‏1، ص‏295) هر كه در ماه رمضان خوش اخلاق باشد، روزي كه روي پل صراط قدم‌ها مي‌لرزد، قدمش آن جا نمي‌لرزد. حسن خلق در اين جا عبور از پل صراط است. اين حسن خلق آن جا جواز عبور مي‌شود و پل صراط جايگاه و پلي است بر روي دوزخ. قرآن مي‌فرمايد: «وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلاَّ وارِدُها»(مريم/71) همه بايد عبور كنند و راهي كه اينجا انتخاب مي‌كني، راه آن جاست، چون حديث داريم: «نَحنُ الصِرّاط» آن پلي كه در قيامت است، امام فرموده: ما آن پل هستيم. اگر شما در دنيا خط رهبري صحيحي داشته باشي، آن جا هم خطتان درست است. اينجا در خط كه هستي؟ ولايت چه كسي را پذيرفتي؟ ولايت طاغوت يا ولايت فقيه؟ رهبر عادل يا رهبر فاسق «نَحنُ الصِرّاط» (بحارالانوار،ج24،ص12) امام فرمود: ما آن صراطي هستيم كه در قيامت است. يعني اگر انتخاب راه شما در اينجادرست نباشد و اين انتخاب راه در اينجا خيلي دقيق است. چون در اينجا انتخاب دقيق است. الآن ببينيد در اين انقلاب ما چقدر راه دارد باريك‌تر مي‌شود. اول كه انقلاب پيروز شده بود، انقلاب مثل يك راه عريض بود چون هر چه نخ بود به اين طناب انقلاب چسبيده بود. بعد يك مرتبه يك طناب به عنوان جبهه ملي بيرون آمد. يك طناب ديگر پوسيده بود، مجاهدين بيرون آمدند. يك طناب ديگر، ليبرال‌ها رفتند بيرون. الآن يك نخ شده است. ممكن است درآينده باز از اين نخ باريك‌تر شود. انقلاب ماشيني است كه، امام راننده‌اش است و مسافران سر هر ايستگاهي، ايستگاه ليبرال، ايستگاه مجاهد، ايستگاه توده‌اي، ايستگاه جبهه ملي، در هر ايستگاه يك مشت آدم پياده مي‌شوند. آخر خط، فقط خود امام مي‌ماند، مي‌گويند علي مانده است و حوضش. اول سال طناب انقلاب خيلي كلفت بود. در هرفاصله‌اي يكي از اين نخ‌ها جدا شد و خط رهبري صحيح واقعاً از مو هم باريك‌تر است. اگر مي‌خوانيم در قيامت پل صراط از مو باريك‌تر است، براي اين كه اينجا انتخاب رهبر حق از مو باريك‌تر است. به نحوي كه رهبر هر چه گفت، گوش بدهيم. قرآن خيلي قشنگ مي‌گويد: «فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‏ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَريقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَريقاً تَقْتُلُونَ»(بقره/87) ترجمه‌اش اين است. وقتي يك آيه مي‌آيد كه مطابق ميلشان نيست، قبول نمي‌كنند. خط رهبري صحيح مي‌داني چيست؟ خط رهبري صحيح آن است كه هر چه امام گفت: «ثُمَّ لا يَجِدُوا في‏ أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْليماً»(نساء/65) خط رهبري كسي درست است كه وقتي قانون خدا گفت اين است، ديگر در دلش نق نزند. نگويد مي‌داني يا نه. مي‌خواستم چنين كنم اما حالا ديگر امام گفت چنان كن. يعني خلاصه خودش را نگه داشته است. مثل بخاري كه مي‌خواهد از پلوپز بيرون بزند، منتهي اين سوپاپ آن را نگه داشته است. اين كه تسليم نيست، تسليم اين است كه همان را دوست داشته باشد كه او مي‌گويد. آن را دوست داشته باشد. آقا آب مي‌ريزي براي وضو امام مي‌فرمايد: اگر با يك مشت هم به صورتت آب رسيد بس است، شما مي‌گويي: بله! امام گفته است اما به دل من نمي‌چسبد. خوب تو در خط امام هستي، خود امام مي‌فرمايد: اگر با يك مشت آب ريختي و همه‌ي صورتت را فرا گرفت، با يك مشت آب، آب را به همه‌ي صورتت رساندي، خوب كافي است. شما كه هي آب مي‌ريزي و بعد مي‌گويي به دلم نمي‌چسبد. دل من يعني چه، يعني دلم ضد امام است و من تابع خط دلم هستم. هر كس در ماه رمضان حسن خلق داشته باشد، از آن صراط قيامتي كه از مو باريك‌تر است، به دليل حديث «نَحنُ الصِرّاط» كه ما آن صراط هستيم. و انتخاب خط رهبري خيلي دقت مي‌خواهد. يكي از اصحاب امام صادق به امام گفت: ‌اي امام صادق اگر يك سيب را برداري و بگويي اين سمت آن حلال است و اين طرف حرام من هيچ نمي‌گويم، فقط مي‌گويم چشم. در مقابل فرمان خدا بايد گفت چشم. تسليم بايد بود.
گاهي افراد، بعضي در ماه رمضان مي‌گويند: ما زخم معده داريم، حالا بخوريم. من نمي‌دانم چه كساني هستند كه فقط ماه رمضان زخم معده مي‌گيرند. خدا آن‌ها را شفا بدهد. خوب ديگر، ماه رمضان‌ها زخم معده مي‌گيرند، حالا كار نداريم، بعضي از آن‌ها هم راست مي‌گويند. آن‌هايي كه ماه رمضان زخم معده مي‌گيرند، يا مريض هستند مي‌گويند مي‌داني، چون ما زخم معده مي‌گيريم پس روزه هايمان را بخوريم. روز بيست و يكم مي‌گيريم، از روز بيست و يكم مي‌ترسند. يعني همان‌هايي هم كه مريض هستند، اگر تا شب نوزدهم بخورند، باز هم سعي مي‌كنند نوزدهم و بيست ويكم روزه هايشان را بگيرند. بابا روزه فرمان خداست اگر امروز مي‌تواني بگيري، بايد بگيري. فردا توانستي مي‌گيري، نتوانستي نمي‌گيري. بعضي مي‌گويند حالا مي‌خوريم كه روز بيست و يكم بتوانيم روزه بگيريم. ما مثلاً غير از فرمان خدا حساب چيزهاي ديگري هم مي‌كنيم، البته خوب احترام حضرت علي سر جايش، احترام شب قدر سر جاي خود. ما بايد مواظب باشيم.
گاهي وقت‌ها افرادي هستند كه در كارهاي عبادي مي‌گويند: به دلم نمي‌نشيند. تابع دل نبايد بود. خلاصه اگر كسي درماه رمضان حسن خلق داشته باشد، خداوند به او لطف مي‌كند تا روز قيامت به راحتي از پل صراط عبور كند و سفارش شده افرادي كه شاگرد و كارمند دارند، ماه رمضان به آن‌ها آسان بگيرند و حرفم تمام نشد ولي وقتم تمام شد.
خدايا در اين مهمانسراي خود، در اين مهمانسرايي كه اوليايت كيف مي‌كنند و آن‌ها كه نمي‌دانند كيف نمي‌كنند و آن‌هايي كه كج مي‌فهمند، ماه رمضان را مزاحم مي‌دانند، مي‌گويد: آقا نشد كار بكنيم، ماه رمضان پيش آمد، مثل اين كه عصباني است از اين كه كمي كار يا درآمدش كم شده است. خدايا به محمد و آل محمد از الطافي كه نصيب اوليايت مي‌كني، نصيب ما هم بگردان. شناخت و ايمان و تقوا و كار و عمر و بركت و اخلاص كار ما را لحظه به لحظه زياد، رزمندگان را پيروز، رهبر عزيز را سالم، توطئه‌ها خنثي و توطئه گران را نابود بفرما.
خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگه دار