نقد و بررسی فیلم جشن 1998

فیلم The Celebration 1998 نماینده‌ی عهدنامه‌ای است با نام دوگما 95 که در اعتراض به سینمای پر زرق و برق هالیوود امضا شده است. این فیلم به داستانی روان‌شناختی می‌پردازد و تاثیرات مخرب سوء استفاده‌ی جنسی والدین از فرزندان را نمایان می‌کند. اگه چه این دغدغه برای جامعه‌ی ما دور از انتظار است، اما باید در نظر داشت که داستان این فیلم، روایت یک اتفاق اثتثنا را روایت می‌کند، نه یک اتفاق معمول. شاید ما هم اگر با دقت و موشکافی جامعه‌ی ایرانی خودمان را زیر نظر بگیریم، با چنین مسائل پیچیده‌ای و غم‌انگیزی البته به صورت همان اثتثناعات و نه یک امر رایج مواجه شویم. با این حال دومین فیلم توماس وینتربرگ، یک فیلم معمولی نیست. راجر ابرت منتقد سرشناس سینما در نقد فیلم The Celebration 1998 عنوان می‌کند :

وینتربرگ در این فیلم مضحکه و تراژدی را کاملاً با هم مخلوط می‌کند و ما را به چالش می‌کشد. او مقاصد خود را چنان کنجکاوانه اداره می‌کند که ما همیشه باید به دنبال سرنخ‌های مورد نظر باشیم.

در نقد فیلم جشن 1998 باید گفت که این فیلم شاید برای لحظه‌ای لبخند روی لبانتان بیاورد، اما در لحظه آن خنده را در درون خفه می‌کند و حیرت و ناباوری را به همراه می‌آورد. ماندن تمامی مهمانان دعوت شده در این جشن، با وجود اتفاقات پیش آمده به نظر مضحک و خنده‌دار می‌رسد. اما وینتربرگ تکه‌های پازل را با چنان دقتی کنار هم چیده است که به نظر نمی‌رسد هیچ چیز از منطق و باورپذیری فاصله گرفته باشد..

در نقد فیلم جشن 1998 باید گفت نه تنها کارگردانی خوب فیلم که مستحق دریافت جایزه‌ی ویژه‌ی هیئت داوران جشنواره‌ی کن بوده است، که تمامی عناصر فیلم در شکل درست و کارآمدی در کنار هم قرار گرفته‌اند. فیلمنامه به خوبی طرح‌ریزی شده است ، بازیگران در به كارگیری احساسات خود مهارت دارند. در نهایت سفر طولانی روز جشن تولد به شب مملو از زخم‌هایی كه مواجهه با آن برای مخاطب تا اندازه‌ای آزار دهنده است، تماشایی است. در پایان طلوع آفتاب فرا می‌رسد و ما فقط در کمال ناباوری می‌بینیم که اعضای خانواده برای خوردن صبحانه در همان اتاق کنار یکدیگر نشسته‌اند.

نقد روانکاوانه فیلم The Celebration (Festen) 1998

شاید نگاه دقیق‌تری باشد اگر فیلم Festen را از منظر روانکاوانه مورد نقد و بررسی قرار دهیم. از نگاه روانکاوی، تمامی پیشامدهای احتمالی در کودکی هر شخص، می‌تواند تاثیرات جبران‌ناپذیری در شخصیت و ضمیر ناخودآگاه او بگذارد. شاید بدترین این اتفاقات سوء استفاده‌ی جنسی والد از فرزند باشد.. فیلم The Celebration 1998 با رعایت ساختاری درماتیک تصویری از مهمانی جشنی را ترسیم می‌کند که در آن زخمی کهنه سر باز می‌کند و همه چیز را به هم می‌ریزد. دکتر ریچارد گارتنر از روانکاوان مطرح آمریکایی در نقد روانکاوانه فیلم The Celebration 1998 می‌گوید:

Festen فیلمی ستودنی است كه عواقب سوء استفاده‌ی جنسی والدین از فرزندانشان را به طور دقیق ترسیم می كند. میزان تخلفات پدر در افشاگری‌های پی در پی، ذره ذره آشکار می‌شود. می‌بینیم که پسر در اثر سوء استفاده‌ی جنسی در دوران کودکی بسیار آسیب دیده است و در تمام طول زندگی خود قادر به برقراری رابطه‌ای صمیمی نیست. خواهرش که خودکشی کرده است نیز به شدت آسیب دیده است. پدر در بیشتر فیلم خطای خود را انکار می‌کند و این انکار در واکنش کسانی که این اتهامات را می‌شنوند منتقل و تقویت می‌شود. میهمانان حاضر در این جشن، هر لحظه‌ از فاش شدن رازی تازه شوکه می‌شوند ، اما پس از آن جشن تولد را به روشی تقریبا سورئالیستی ادامه می‌دهند که به منزله‌ی انکار مزمن است که اغلب در خانواده‌های این‌چنینی دیده می‌شود.

اقتباس‌های نمایشی از فیلم جشن 1998

داستان فیلم سینمایی Festen 1998 تاکنون بارها در صحنه‌های مختلف تئاتر به اشکال مختلفی به اجرا درآمده است. نمایش‌نامه‌ی جشن که بر اساس این فیلم به رشته‌ی تحریر درآمده تا کنون به 15 زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده است. اقتباس انگلیسی زبان این فیلم توسط دیوید الدریج نوشته شده است که اولین بار در تئاتر آلمیدا در سال 2004 در نمایشی به کارگردانی روفوس نوریس به روی صحنه رفت. این نمایش علی رغم موفقیت چشمگیر در لندن ، پس از 49 اجرا در برادوی بسته شد. این نمایش علاوه بر اجرا در انگلیس و آمریکا، در کشورهای مکزیک، پرو، کانادا، ایتالیا و آلمان نیز به روی صحنه رفته است.

همه چیز در مورد عشق است، فیلمی که وینتربرگ بیش‌تر از دیگر آثارش آن را دوست دارد

سومین فیلم بلند توماس وینتربرگ با نام It’s All About Love 2003 ، فیلمی انگلیسی زبان است که وینتربرگ آن را به یک رویا تعبیر کرده استو فیلم همه چیز درباره عشق است با حضور بازیگران مطرحی همچون خوآکین فونیکس، کلر دانس و شان پن ساخته شد. این فیلم عمدتا یک تولید مشترک بین‌المللی بود و در کل شرکت‌های فیلم‌سازی 9 کشور مختلف، زیر نظر کمپانی Nimbus Film دانمارک در آن حضور داشتند. این فیلم به عقیده‌ی برخی منتقدان یک فیلم خارق‌العاده بود و از نگاه برخی منتقدان و مخاطبان، یک فیلم غیرمتعارف و تا حدودی نامفهوم !

فیلم همه چیز درباره عشق است که از طریق Nimbus Film تولید شده است، 5 سال تمام وقت توماس وینتربرگ را درگیر خودش کرد. داستان این فیلم پیش بینی تصویری از سال 2021 است که زمین در اثر تغییرات مدام آب و هوایی، دچار یخبندان شده است. جان (خوآکین فونیکس) علی رغم آن‌که به دنبال طلاق گرفتن از النا (کلر دانس) همسرش است،وقتی می‌فهمد همسرش در دردسر بزرگی قرار گرفته است، به یاری او می‌آید. وینتربرگ در یک مرحله خاص در حین تولید فیلم It’s All About Love 2003 از اینگمار برگمان خواست که بیاید و به او کمک کند تا فیلم را تمام کند، زیرا احساس می‌کرد خودش نمی‌تواند آن را کامل کند. وینتربرگ در مصاحبه‌اش با Berlingske Tidende می‌گوید:

برگمان از خنده غرش کرد و گفت باید از ذهنم دور باشم. به عقیده‌ی او نیز چیزی در این فیلم نبود که کمتر من به آن علاقه‌مند باشد. او همچنین گفت که من احمقی هستم که به اندازه کافی سریع تصمیم نگرفته‌ام که پس از جشن (Festen) چه کاری انجام دهم.

نظر توماس وینتربرگ در مورد فیلم It’s All About Love

توماس وینتربرگ در مورد فیلم همه چیز درباره عشق است می‌گوید :

گرچه افراد زیادی با من موافق نیستند ، اما هنوز هم فکر می‌کنم فیلم It’s All About Love یک فیلم بسیار غنی است. این فرزند آشفته‌ی من است و در عین حال عزیزترین کودک برای من که از نظر اجتماعی رفتار بدتری دارد.

نقد و بررسی فیلم همه چیز درباره عشق است

فیلم سینمایی همه چیز درباره عشق است 2003 نتوانست نظر منتقدان را به خود جلب کند و حتی از سوی عوامل فیلم نیز مورد نکوهش قرار گرفت. گفته می‌شود کلر دانس در هنگام اولین اکران عمومی فیلم در جشنواره‌ی ساندنس با دیدن نتیجه‌ی نهایی فیلم گریه‌اش گرفت و فیلم را احمقانه توصیف کرد. در نقد فیلم همه چیز درباره عشق است باید گفت، شاید هیچ کس به اندازه‌ی خود وینتربرگ نمی‌تواند بفهمد چه چیزی در ذهنش داشته که با وجود هزینه‌ی بالا و حضور عوامل و بازیگران حرفه‌ای فیلمی ارائه داده که از سوی اکثر مردم قابل پذیرش نیست.

ریچارد روپر منتقد مطرح سینمایی در نقد فیلم … می‌گوید “وینتربرگ یک نابغه‌ی سینمایی است” او از این منظر توماس وینتربرگ را با کوبریک مقایسه می‌کند. این در حالی است که جك متیوس منتقد نیویورک تایمز در نقد فیلم It’s All About Love 2003 می‌گوید:

مطمئناً وینتربرگ هنگامی شروع به كار بر روی این فیلم کرده است که بر اثر استشمام مقداری گاز سمی مسموم شده بود.

دنیس لیم از دیگر منتقدان سینما از صدای دهکده چیزی را برای دوست داشتن در فیلم پیدا کرد و فیلم …. را فیلم موفقی ارزیابی کرد. اما به طور کلی اکثر منتقدان معتقد بودند این که همه چیز درباره عشق است، یک فرضیه‌ی احمقانه است.

وندی عزیز فیلم جنایی به کارگردانی توماس وینتربرگ

وندی عزیز فیلمی جنایی به کارگردانی توماس وینتربرگ و نویسندگی لارس فون تریه، محصول سال 2005 است. در این فیلم جیمی بل ، بیل پولمن ، مایکل انگارانو ، مارک وببر ، دانسو گوردون ، نوولا نلسون و آلیسون پیل به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم Dear Wendy 2005 یک محصول مشترک بین‌المللی بین دانمارک ، آلمان ، فرانسه و انگلستان بود که در مکانی در کپنهاگ فیلمبرداری شد.توماس وینتربرگ برای این فیلم برنده نقره سنت جورج بهترین کارگردانی در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم مسکو شد.

داستان فیلم وندی عزیز در شهر کوچکی در ویرجینیای غربی می‌گذرد. جایی که گروهی از نوجوانان صلح جو که خودشان را سرخ پوستان می‌نامند، تصمیم به حمل اسلحه می‌گیرند. این قطعنامه پس از اینکه یکی از اعضای آن‌ها به نام دیک ، اسلحه‌ای را می‌خرد که در ابتدا گمان می‌کند اسباب بازی است. دیک به تدریج بیشتر و بیشتر به تفنگ وابسته می‌شود و نام آن را “وندی” می‌گذارد و نامه‌های عاشقانه برایش می‌نویسد.

نقد و بررسی فیلم Dear Wendy 2005

کلت شاید یکی از بزرگ‌ترین اختراعات جهان در عصر حاضر است. اسلحه‌ی کوچک کمری که جهان به دو قسم پیش از تولید آن و پس از تولید آن تقسیم می‌شود. امکان حمل راحت و آسان و کاربری ساده و از همه مهم‌تر در دسترس بودن این اسلحه‌ها باعث شده است که انسان معاصر زندگی را به شکل و شمایل دیگری ببیند. شاید منشا این همه خشونت و ابراز خشم در جهان حاضر تنها به دلیل وجود همین اسلحه‌ها باشد. اسلحه‌ای که برای دیک همان وندی عزیزی است که به او اعتماد به نفس می‌دهد و عاشقانه آن را دوست دارد.