فیلم بزرگترین قهرمانان از وینتربرگ یک قهرمان می‌سازد….

اولین فیلم بلند توماس وینتربرگ بزرگترین قهرمانان 1996 نام دارد. دو قهرمان فیلم وینتبرگ، ” کارستن” و “پیتر” نام دارند. این دو دوست قدیمی، در تمام زندگی‌شان اهداف مشترکی را دنبال کرده‌اند. زمانی که معشوقه‌ی قدیمی پیتر به ملاقات او می‌آید، پیتر متوجه می‌شود صاحب دختری است که توسط ناپدری‌اش مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد.پس از آن کارستن به همراه پیتر و دخترش راهی سفری به شمال سوئد می‌شود که ماجراهای این سفر مسیر فیلم را مشخص می‌کند. فیلم The Biggest Heroes 1996 شاید فیلم مهمی در کارنامه‌ی هنری توماس وینتربرگ به شمار نیاید، اما به عنوان اولین گامی که در دنیای فیلم‌سازی برمی‌دارد، قدم محکمی به شمار می‌آِید.

نقد فیلم The Biggest Heroes 1996

در نقد فیلم بزرگترین قهرمانان (The Biggest Heroes 1996) باید گفت که توماس وینتربرگ به خوبی توانسته از پس ساخت یک فیلم جاده‌ای بربیاید. اولین فیلم بلند کارنامه‌ی هنری توماس وینتربرگ، فیلم شایسته‌ی احترامی است. اگر جه در نظرسنجی‌ها این فیلم امتیاز پایینی را دریافت کرده است، اما برخی سکانس‌های ناب در این فیلم، نوید حضور کارگردانی کاربلد در سینمای دانمارک در سال 1996 می‌دهد..

نقد فیلم The Biggest Heroes 1996 بدون نگاه به ظرافت‌های موجود در فیلم‌نامه‌ی اثر ناقص است. وینتربرگ داستان خود را با مردی آغاز می‌کند که دنیای او به معنای واقعی کلمه وارونه است. اما به نظر می‌رسد به نظم معمولی در شخصیت خود رسیده است.او آگاه است که شخصیت اصلی او نمی‌تواند تحولی فوری را با توجه به دنیای وارونه‌ای که در آن زندگی می‌کند، تحقق بخشد. بنابراین در طول فیلم نه تنها کارستن اولین سفرش به عنوان یک پدر را تجربه می‌کند، بلکه فرار او به عنوان یک مجرم نیز تجربه‌‌ی یک سفر استثنایی را برایش رقم می‌زند.

توماس وینتربرگ در اولین فیلم بلند خود ، سراغ ساخت یک فیلم جاده‌ای می‌رود ، اما با دیگر فیلم‌های جاده‌ای تفاوت‌های بزرگی دارد. زیرا فیلم او قصد ندارد با ارائه‌ی درس‌ها و تأملات موجود در جاده، مخاطبش را خسته کند. بلکه بی مهابا به سراغ هرج و مرج و آشفته‌گی جهان، حتی در عمیق‌ترین جنگل‌های بکر می‌رود. وینتربرگ در فیلم The Biggest Heroes 1996 به دنبال مقصد نیست ، بلکه به دنبال پر کردن فاصله‌ای است که بین نقطه‌ی شروع و نسخه‌های جدیدی که از قهرمانانش می‌سازد وجود دارد. این فاصله زمانی آغاز می شود که کارستن و لوئیز در این سفر ناشناخته امکان زندگی در واقعیت خود از منظری دیگر را پیدا می‌کنند ، یعنی ما با دو غریبه روبرو هستیم که به یکدیگر نیاز دارند. چیزی که نماد تغییر و گسست در زندگی روزمره‌ی آنهاست.

در نقد فیلم The Biggest Heroes 1996 باید گفت که با وجودی که هر یک از سکانس‌ها به تنهایی زیبا و تماشایی است، اما وقتی زنجیره‌ی به هم پیوسته‌ی این سکانس‌ها یعنی فیلم بزرگترین قهرمانان را نگاه می‌کنیم، به نظر می‌رسد عناصر داستان با وجود این‌که عناصر معناداری هستند، به خوبی در کنار یکدیگر قرار نگرفته‌اند. شاید مهم‌ترین نکته‌ای که در نقد فیلم The Biggest Heroes 1996 باید آن را در نظر داشت، دو بازی عالی در نقش‌های اصلی، توسط دو بازیگر بزرگ دانمارکی با نام‌های توماس بو لارسن و اولریش تامسن است.

فیلم Festen 1998 جشن پیروزی وینتربرگ برای دریافت جایزه‌ی ویژه‌ی جشنواره‌ی فیلم کن

فیلم The Celebration 1998 با نام اصلی Festen دومین فیلم بلند توماس وینتربرگ است که به تهیه کنندگی نیمبوس ساخته شده است. این فیلم با بودجه‌ای معادل 1.3 میلیون دلار آمریکا ساخته شده که ماجرای جمع شدن یک خانواده برای جشن 60 سالگی پدرشان را روایت می‌کند. فیلم سینمایی جشن 1998 که در قلعه‌ی Skjoldenæsholm ضبط شده است، اولین فیلم دوگما95 بود. دوگما 95 تحت عنوان مانیفستی برای فیلم‌سازی است که اصرار به محدودیت‌های خاص تولید و روایت دارد (مانند ممنوعیت هر گونه ویرایش صدا پس از تولید). این سند تا حدی به عنوان اعتراضی به ساخت فیلم‌های گران قیمت به سبک هالیوودی تنظیم شده است. فیلم فاستن، یک فیلم کم هزینه است و توسط دوربین Sony Sony DCR-PC3 روی کاست‌های استاندارد Mini-DV فیلمبرداری شده است.

فیلم سینمایی جشن در سال 1998 برنده جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن شد.. Ulrich Thomsen در نقش کریستین، متفاوت‌ترین کارکتر این فیلم را بازی می‌کند. پسری که با تمام فرزندان خانواده‌ی هلگ متفاوت است. او در پی کشف راز مرگ خواهر دوقلویش، دست به افشای ماجراهایی از گذشته می‌زند و پدرش را به خاطر آزار و اذیت جنسی فرزندانش مورد مواخذه قرار داده و جشن تولد 60 سالگی او را به هم می‌ریزد.

نظر توماس وینتربرگ در مورد فیلم جشن 1998

خود توماس وینتربرگ در مورد فیلم Festen 1998 می‌گوید:

من هنوز به این فیلم افتخار می‌کنم. از نظر من این مثل داشتن پسری ثروتمند و مشهور است که به دنیا سفر می‌کند و گهگاه برای من چک می‌فرستد. اما بعد از آن سال‌های دردناکی داشتم. مدیریت موفقیت همیشه دشوار است ، اما در این حالت من همچنین احساس کردم که تا آن‌جا که می‌توانم در آن مسیر قدم گذاشته‌ام. از نظر هنری ، این نهایت تولید بود و من نمی‌توانستم آن را تکرار کنم. اما در پایان ، هیچ چیز دیگری [به غیر از ساخت فیلم] نبود که بتوانم انجام دهم.