شاید برای شما هم این سؤال مطرح باشد که علت تعبیر از گناه به معصیت و عصیان در لسان آیات و روایات چیست؟

معصیت مشتق از عصیان و به معنى سرپیچى و خروج از فرمان خدا و بیانگر آن است که انسان از مرز بندگى خدا بیرون رفته است؛ این واژه در قرآن ۳۳ بار آمده است.

واژه «عصیان»، هم که در مقابل طاعت به معنای نافرمانی است. اصل این کلمه به معنای چوب است. می‌گویند جلو فلانی را با عصا گرفت و به کسی که از جمعیت کناره‌گیری می‌کند گفته می‌شود «شق العصا»؛ یعنی از جمعیت جدا شد.

منابع: راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۵۷۰، دمشق، بیروت، دار العلم، الدار الشامیه، ۱۴۱۲ق و گناه شناسی قرائتی، ص۸.